Analyse Honkbal

Honkballer Garia is net niet snel genoeg om Martina voor de tweede maal van een nationale titel af te houden

Minder dan een jaar geleden was Christopher Garia nog honkballer. Nu vormt hij een bedreiging voor Churandy Martina, want als sprinter maakt hij een bliksemcarrière. Die juicht de concurrentie toe. ‘Hoe meer van Curaçao erbij zijn, hoe beter voor heel de wereld.’

Christopher Garia (R) wint de finale 60 meter sprint op het Nederlands Kampioenschap Atletiek. Beeld ANP

Na een bliksemsnelle start op de 100 meter kan Christopher Garia even hopen op een stunt, maar in de laatste meters wordt hij toch afgetroefd door sprintroutinier Churandy Martina. Het lukt de 25-jarige nieuwkomer uit Curaçao niet om de viervoudig olympiër voor de tweede maal in vier maanden van een Nederlandse titel af te houden.

Bij de NK indoor in februari versloeg Garia zijn eilandgenoot Martina op de 60 meter. Een fotofinish moest uitkomst brengen, zo minimaal was het verschil tussen de sprinters die beiden in 6,70 finishten. Op de 100 meter bij de NK atletiek is het gat vrijdag naar sprintmaatstaven flink: eentiende seconde, pakweg een meter, in het voordeel van de Europees kampioen: 10,43 om 10,53.

Toch lijkt Garia een bedreiging te gaan vormen voor de 33-jarige veteraan, want zijn opmars verloopt razendsnel. Minder dan een jaar geleden was Garia geen atleet, maar honkballer. Een succesvolle bovendien. Hij stond vanaf zijn 16de onder contract bij opleidingsploegen van de Major Leagueclub Texas Rangers. Hij kwam tot de op een na hoogste divisie en was een gewaardeerde kracht in de nationale honkbalploeg. Hij hielp Nederland naar de Europese titel in 2016 en bij zijn laatste wedstrijd in het Nederlandse team, op 8 juli 2017, haalde hij nog een punt tegen het sterke Cuba.

Churandy Martina. Beeld ANP

Stormachtige entree

Toch is zijn stormachtige entree in de nationale sprinttop niet verrassend. De wortels van Garia liggen in de atletiek. Voordat hij met een knuppel op de slagheuvel stond, maakte hij als jongen op Curaçao al naam als sprinter. Hij viel Martina, acht jaar ouder dan Garia, toen al op. Die snelheid was ook de reden dat hij werd gescout voor het honkbal. Voor buitenvelders, de positie waarop hij speelde, is behalve een prima worp een goede sprint essentieel.

Garia koos voor een professionele honkbalcarrière in de Verenigde Staten, maar zijn oude atletiekvrienden op het eiland bleven hem vragen wanneer hij terugkeerde op de tartanbaan. ‘Uiteindelijk besloot ik dat in 2017 te doen’, vertelt Garia.

Zijn honkbalcarrière was in het slop geraakt. Zijn contract bij de Texas Rangers was in 2016 niet verlengd en hij kwam bij kleinere clubs terecht, onder meer in Nederland bij de Hoofddorp Pioniers. ‘Als ik meer gespeeld had, had ik misschien de Major League kunnen halen, maar ik wilde het niet meer. Ik wilde niet meer honkballen.’

Olympische Spelen 2020

Zijn honkbalcollega’s probeerden hem te behouden voor hun sport. ‘Ze zeiden dat ik het niet moest doen, maar ik wilde weer gaan sprinten. Ik houd van de snelheid. Sindsdien ben ik er fulltime mee bezig en ik denk dat ik er verder mee kan komen dan met honkbal. Ik wil naar de Olympische Spelen van 2020.’

Hij verhuisde naar Rotterdam, waar de meeste Antilliaanse atleten trainen. Garia voelde zich snel op zijn gemak, maar moest wel wennen aan de kou. ‘Zeker in januari en februari was het zo koud dat we nauwelijks konden trainen’, vertelt Garia voor het NK. Hij doet zijn verhaal in het Engels, want Nederlands gaat hem minder gemakkelijk af. ‘Ik ben altijd bang dat ik fouten zal maken in het Nederlands.’

Zelfs zijn trainingsmaten wisten aanvankelijk niet wat de bedeesde Garia in huis had. Pas toen hij aan het slot van het vorige outdoorseizoen op zijn eerste officiële 100 meter 10,56 liep, begon het ze te dagen dat hij een man was om rekening mee te houden.

Nationale indoortitel

Zijn belofte van vorig jaar heeft Garia al ingelost. Niet alleen met zijn nationale indoortitel, maar ook door zich op de 100 meter te plaatsen voor de EK atletiek in Berlijn, in 10,29. Daar zal hij, begin augustus, samen met Solomon Bockarie en Hensley Paulina aan de start verschijnen. Ook Martina is erbij, al liep hij nog niet sneller dan 10,58. Als titelverdediger is er voor hem sowieso een plek gereserveerd.

Op de 200 meter koestert Garia ook olympische ambities, maar op die afstand is hij nog te ver verwijderd van de top. Zondagmiddag werd hij in 21,15 vierde op de 200 meter, op ruime achterstand van Martina, die won in 20,83 seconden. De limiet voor het EK heeft Garia op die afstand nog niet geslecht.

Ondertussen is Martina blij met Garia’s terugkeer naar de atletiekbaan, ook al komt zijn eigen positie daarmee onder druk te staan. ‘Zo hebben we goede competitie op de 100 meter. Dat is mooi voor de wedstrijden.’ 

Daarbij is hij een mooie aanvulling op de nationale estafetteploeg, vindt Martina. En een beetje chauvinisme is hem ook niet vreemd. ‘Hoe meer van Curaçao erbij zijn, hoe beter voor heel de wereld.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden