InterviewHensley Meulens

Honkbalcoach Meulens: ‘Ik ben blij met mijn assistentschap’

Na elf seizoenen als assistent bij de San Francisco Giants maakte honkbalcoach Hensley Meulens de overstap naar de New York Mets. Een kans als hoofdcoach laat op zich wachten. ‘Ik ga er niet meer over zitten dromen.’

Hensley Meulens poseert voor de publiciteitsfoto.Beeld Getty Images

Hensley Meulens (52) zit aan de keukentafel, voor hem een laptop en een tablet. Tijdens het gesprek laat hij zijn vingers met enige regelmaat over toetsenbord en scherm glijden, zonder zijn zinnen te pauzeren. De belangrijkste assistent-coach van de New York Mets, de zogeheten bench coach, laat geen moment onbenut om aan zijn nieuwe club te wennen. Na elf seizoenen bij de San Francisco Giants, het team waarmee hij drie kampioenschappen won (2010, 2012 en 2014), maakte de Curaçaoënaar afgelopen najaar een overstap naar de oostkust van de Verenigde Staten.

Het is begin maart. Spring training, zoals de voorbereiding op het seizoen in de Major League Baseball (MLB) wordt genoemd. De Noord-Amerikaanse honkbalcompetitie, die afgelopen week zou beginnen, is dan nog niet opgeschort en New York is nog geen brandhaard van het coronavirus. De Mets verblijven in het plaatsje Port St. Lucie, in de staat Florida. Werpers warmen er hun armen op, slagmannen kalibreren hun vizier.

De man uit Willemstad, voormalig speler en bondscoach van het Nederlands team, keert bij de Mets terug in de stad waar het voor hem allemaal begon. Op zijn achttiende tekende ‘Bam Bam’, de bijnaam waarmee Meulens vergroeide, een contract bij de New York Yankees. In 1989 maakte hij zijn debuut voor de roemruchte club, waarbij hij nooit een vaste waarde werd maar waar hij niettemin genoot. ‘Winnen in New York voelt anders dan waar dan ook,’ zegt Meulens, die ook voor MLB-clubs Montreal Expos en Arizona Diamondbacks speelde. Later trok hij naar Japan, Zuid-Korea en Mexico.

Bij de Yankees beleefde hij aan het begin van de jaren negentig niet de beste periode uit de clubhistorie, maar voor een twintiger uit Curaçao, de eerste van het eiland die het tot de MLB schopte, waren het bijzondere tijden. ‘Dingen werden nog op een old school-manier gedaan,’ zegt Meulens. ‘Er is sindsdien enorm veel veranderd.’ In zijn woorden klinkt een spoor van weemoed.

Van de moderne honkbalcoach wordt meer gevraagd dan spelinzicht, ervaring en fingerspitzengefühl. Aan de datarevolutie die de sport de afgelopen jaren overspoelde, is niet te ontkomen: de werkwijze van clubs wordt steeds meer aangedreven door statistieken. ‘Toen ik bij de Giants aankwam, ging het om mijn ervaring en relatie met de technisch directeur,’ zegt Meulens. ‘Nu krijg je bij een sollicitatie direct vragen over terminologie, over werken met computers en statistieken. Als je dat niet kunt, kom je niet binnen. Je moet je gewoon aanpassen, anders nemen ze iemand anders.’

Toen de Giants in het najaar afscheid namen van de gelauwerde hoofdcoach Bruce Bochy, moest ook Meulens op zoek naar een nieuwe werkgever. Bij de Mets kon hij zijn positie als eerste assistent-coach behouden. Aanvankelijk zou hij eerstejaars coach Carlos Beltrán bijstaan, maar die werd kort voor ‘spring training’ ontslagen wegens zijn aandeel in het spionageschandaal rondom de Houston Astros. Dat team speelde in 2017 vals door handsignalen van de catchers van tegenstanders met camerabeelden te onderscheppen.

Van zijn club mag Meulens zich niet uitlaten over de kwestie. ‘Het is gedaan,’ zegt hij. ‘Ze konden niet anders dan hem ontslaan, maar voor mij is hij nog steeds een goede gozer.’

De jonge Luis Rojas (38) werd aangesteld als vervanger van Beltrán. Het doorschuiven van Meulens, in 2011 geridderd voor zijn verdiensten voor het Nederlands team, was niet aan de orde bij de Mets.

In de afgelopen jaren werd Meulens geregeld uitgenodigd voor sollicitatiegesprekken voor de positie van hoofdcoach. Bij onder meer de Yankees, Detroit Tigers, Cincinnati Reds en Minnesota Twins was hij kandidaat, maar van een dienstverband kwam het niet. ‘Wat kan ik doen?’ zegt Meulens. ‘Ik heb meer ervaring dan sommige coaches die de banen hebben gekregen, maar uiteindelijk is het de club die de keuze maakt.’

Dat zijn sollicitaties telkens door één en dezelfde verslaggever bekend werden gemaakt, vindt Meulens opvallend. ‘Het kan dat de MLB dat doorspeelt. Ze willen laten zien dat minderheden op sollicitatiegesprek zijn geweest.’ In de honkbalcompetitie met veel spelers met een migratieachtergrond, zijn niet-witte hoofdcoaches nog altijd schaars.

Meulens haalt zijn schouders op. ‘Ik ben niet iemand die gaat zeuren. Je moet door. Ik ben blij met mijn baan. Deze functies worden in de MLB moeilijker en moeilijker om te krijgen. Voor hetzelfde geld had ik nu thuis gezeten. Ja, dat kan zomaar, ook met mijn cv. Ik heb nog steeds geduld, maar ik ga niet meer over het hoofdcoachschap zitten dromen.’

Bij het Nederlands team bewees Meulens zijn waarde als roerganger: in 2013 en 2017 loodste hij de ploeg naar de halve finale van de World Baseball Classic. Volgend jaar wil hij een nieuwe gooi naar succes doen bij de eerstvolgende editie van het toernooi, mocht hij toestemming krijgen van zijn club. In de WhatsAppgroep van het team wordt er volgens Meulens vaak over gesproken. In 2017 voorspelde de coach dat het team vier jaar later nog beter zou zijn. Meulens staat nog altijd achter die woorden. ‘We hebben alleen maar meer ervaring gekregen.’

Met Ozzie Albies (Atlanta Braves), Kenley Jansen (LA Dodgers), Didi Gregorius (Philadelphia Phillies), Arubaan Xander Bogaerts (Boston Red Sox), Jurickson Profar (San Diego Padres), Andrelton Simmons (LA Angels) en Jonathan Schoop (Detroit Tigers) beschikt het team over een gouden generatie. ‘We hebben momenteel zes spelers van Curaçao in de MLB,’ zegt hij. ‘Dat is meer dan we mogen verwachten.’

Bij de honkbalacademie die hij jaren geleden op het eiland begon, is Meulens door zijn MLB-werkzaamheden nauwelijks meer betrokken. Die van zijn landgenoot Ben Thijssen, de Dutch Caribbean Baseball Academy, floreert, zegt hij, maar toch moeten de verwachtingen van de bevolking worden bijgesteld. ‘De omstandigheden zijn beter geworden. Elk MLB-team heeft wel een scout op Curaçao,’ zegt Meulens, ‘maar veel mensen, vooral ouders, denken dat jongens wel even prof kunnen worden. Spelers van tien of elf jaar geloven allemaal dat ze de nieuwe Andruw Jones of Didi Gregorius zijn. Dat is niet zo. 31 jaar geleden was ik de eerste die de MLB haalde, sindsdien hebben veertien spelers het gered. Curaçao heeft 150.000 inwoners. Reken maar uit.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden