Wedstrijdverslag Nederland - Duitsland

Hongerig Oranje bluft verzadigde Duitsers af: 3-0

Het nieuwe Oranje van bondscoach Ronald Koeman wekt verlangen naar de toekomst. Voor het eerst in vier jaar won het van een topland. Van aartsrivaal Duitsland nog wel. Debutant Denzel Dumfries stond met zijn flair symbool voor de wederopstanding.

Mephis Depay en Georginio Wijnaldum vieren de 3-0 tegen Duitsland. Beeld ANP

Honger is in de sport onmisbare brandstof voor succes. Honger naar winst, naar prijzen, naar wat zich achter de horizon bevindt. Op 13 oktober ontmoetten honger en verzadiging elkaar op een historische avond in Amsterdam, de avond waarop het Nederlands elftal met 3-0 van Duitsland won.

Was de uitslag geflatteerd? Zeker. Het had 3-3 kunnen zijn. Maar het werd 3-0, mede omdat de Duitsers kansen misten en het opgaven in de slotfase. De winnende bondscoach Ronald Koeman lachte de lach van de verlossing en probeerde evenwicht te bewaren tussen trots en kritische kanttekeningen.

Zo precies gaat dat bij een sportploeg in ontwikkeling. De onverwachte prestatie is geweldig, afgezet tegen het recente verleden. Hierop was tijden gewacht, want de laatste grote zege op een topland was de 3-0 tegen Brazilië, om de derde plaats bij het WK van 2014. Ja, met Koeman won Oranje ook met 3-0 van Europees kampioen Portugal, maar dat was een oefenduel, een treetje lager dan de zege op de Duitsers in de nieuwe Nations League, waar punten zijn te verdienen en via een sluipweg mogelijk een plekje op het EK van 2020.

Koeman mijmerde over wat de toekomst vermag, met ‘geweldige spelers’ onderweg naar de top. Oud-international Dirk Kuijt speechte in zijn afscheidsverhaal in het stadion, na afloop, over een inspirerende ploeg. Koeman zei ook: ‘Ik zit hier niet alsof we wereldkampioen zijn geworden.’ Want Oranje gaf kansen weg, was zeker in het begin slordig en nerveus. Oranje stond na rust hevig onder druk en dreigde uit elkaar te vallen omdat de een wilde aanvallen en de ander wilde tegenhouden.

Memphis Depay schiet op de lat. Beeld EPA

Stille Duitse melancholie

Nederland is nog lang geen uitstekende ploeg, maar wekt verlangen naar de toekomst, terwijl Duitsland dreigt te verdrinken in de stille wateren van melancholie. De verliezende trainer Joachim Löw greep terug naar het verleden, naar de noodzaak van ervaring, terwijl die ervaring geen zelfvertrouwen toonde. Een journalist vroeg hem: ‘Waarom beoordeelt u spelers op hoe ze waren, en niet op hoe ze zijn?’

Terwijl Oranje in vier jaar talloze malen belachelijk is gemaakt en benoemd tot vliegwiel van de nationale voetbalcrisis, is het nu aan Duitsland om een tripje langs de zelfkant te maken, en slijpt de Duitse pers messen. Ja, nogmaals, het was overdreven, 3-0. Maar ook weer niet, want Nederland counterde soms scherp, zoals het dat op het WK ook al deed met Van Gaal, zoals Duitsers het vroeger zo goed konden.

De oud-Hollandse school van dominant spel bestaat niet meer, althans niet in zijn vroegere vorm. Voetbalculturen houden zich ook niet meer aan landsgrenzen. Koeman is een resultaattrainer. Hij begon bijna een jaar geleden met het versterken van zijn defensie, zag daarop dat met vier verdedigers voetballen beter past bij zijn groep dan met vijf, en bouwt aan een elftal dat pal staat, met Cillessen, De Ligt, Van Dijk, Frenkie de Jong en Depay als as.

De Ligt en Van Dijk, die de score opende, begonnen nerveus en slordig, net als debutant Dumfries. De Ligt raakt niet in de war als hij fouten maakt. Hij doet net of de wedstrijd elk moment opnieuw begint. Dumfries is snel en fysiek oersterk. Hij trekt ten aanval, wat tegenwoordig bij de vleugelverdediger hoort. Als Frenkie de Jong het spel verdeelt, met zijn luchtigheid en ontspanning, zijn andere middenvelders op hun gemak. Dan ontbolstert Wijnaldum, het loopwonder-plus, met zijn heerlijke solotreffer in de slotminuut.

Wijnaldum (links) en Depay vieren een feestje na de derde treffer voor Nederland. Beeld AP

Tweede jeugd

Babel is de tussenpaus in de tijd dat de nieuwe generatie aanvallers zich ontwikkelt, hoewel hij op indrukwekkende wijze gestalte geeft aan zijn tweede jeugd. Depay is fenomenaal soms, in zijn snelheid, kracht en speelsheid. Lang was hij na het WK van 2014 bijna onzichtbaar als international, maar nu scoort hij bijna elke interland. Zaterdag de 2-0 na een razendsnelle counter met Promes, ingeleid door de uitstekende, ontregelende middenvelder De Roon. Promes en Danjuma waren ingevallen om ook de Duitse drang naar voren van de backs te beteugelen.

Over ‘honger in het paradijs’ gaat een beroemd sportboek van de Deen Rasmus Ankersen. Deze Duitsers zijn al wereldkampioen geweest en hebben zoveel bekers gewonnen met hun clubs. Het is moeilijk dat authentieke gevoel van honger kunstmatig op te roepen. Er zijn ook Duitsers die denken dat Löw zijn ontslag krijgt, als hij dinsdag van Frankrijk verliest.

Sinds 2006 is hij terecht geprezen als vernieuwer. Maar hij voelt zich schatplichtig aan de wereldkampioenen van 2014. Het is alsof de Duitsers eindeloos over een klassieke najaarsmarkt lopen. Ze snijden bij elk rondje meer stukjes af, verveeld als ze raken. Nederland is voor het eerst op de markt en kijkt nieuwsgierig naar de lichtjes en verlekkert zich aan de heerlijkheden.

Het is wat: 3-0, de hoogste uitslag tegen de rivaal in de historie. Maar ja, dinsdag wacht België in Brussel in een oefenduel. Dat is weer een ander verhaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden