Hongerig naar een nieuwe titel

Nog twee overwinningen scheiden Richard Krajicek van een tweede Wimbledon-zege. Ivanisevic, die woensdag Siemerink uitschakelde, is morgen zijn volgende opponent....

door Wybren de Boer

IK SPEEL solide tennis en tot zover was dat genoeg. Nu moet er een schepje bovenop', zei Richard Krajicek.

'Ik had een stuk of wat setpoints, maar toch heb ik het gevoel dat ik vrijwel kansloos was', zei Jan Siemerink.

In woord en daad schetsten de twee Nederlanders die woensdag in de kwartfinales van Wimbledon optraden hun uiteenlopende status binnen het tenniscircus. Siemerink, een gerespecteerd lid van het circuit, verloor toen de spotlights te heet werden. 'Bij mij is iets van berusting.' Krajicek daarentegen, de Wimbledon-kampioen van twee jaar geleden, groeit in zijn rol nu de spanning toeneemt. 'Ik weet dat ik dit kan.'

Opluchting klonk niettemin in zijn stem. Een etmaal eerder had Krajicek vanwege een blessure aan de rechterknie nog bezorgd vooruit gekeken naar de kwartfinale, maar gistermorgen werd hij door zijn in allerijl naar Londen gevlogen privé-fysiotherapeut Jan Naaktgeboren gerustgesteld. 'Hij zei: je kan niets blijvend beschadigen. Wat je voelt is napijn.'

Krajicek: 'Hij heeft mijn knie drie keer behandeld. 's Morgens vroeg, toen nog een keer na de ochtendtraining en vlak voor de wedstrijd nog een keer. De knie is weer los. 's Ochtends voelde het nog stijf, toen was ik nog vrij bezorgd, maar in de loop van de dag werd het beter. Ik heb een home-trainer en een elektro-spierstimulator bij me, daarmee kan ik het soepel houden. En elk uur even twintig minuten ijs erop.'

Het psychologisch effect van Naaktgeborens visite was zo mogelijk van nog meer waarde. In de vierde ronde tegen Ferreira was Krajicek na de fatale val zichtbaar bevangen door angst met een onmiskenbaar negatieve weerslag op zijn spel tot gevolg. Onnodige forceren wilde hij gisteren tegen Sanguinetti evenmin, om de eenvoudige reden dat de Italiaan geen serieuze bedreiging was, maar duidelijk werd dat de mentale remmingen zijn weggenomen.

Het bewijs vormden drie passeerslagen vanuit de forehand-hoek waarbij Krajicek zich maximaal diende te strekken om de bal te bereiken. Ze leverden hem naast een break ook mentale winst op. 'Het was geen zware pot, maar toch is dit goed voor mijn zelfvertrouwen. Er komt een zware halve finale aan en dan is het lekker om te weten dat ik met deze knie al een partij gewonnen heb. Ik voel me nu oké.'

Dat voelde ook Jan Siemerink zich, terwijl hij nota bene verloren had in straight sets nadat hij in elke set op winst had gestaan. Dat besef leek echter pas een uur na zijn duel met Ivanisevic (6-7, 6-7, 6-7) tot hem door te dringen. 'Ik kreeg elke set setpoint en dan kun je concluderen dat ik ook zomaar in drie sets had kunnen winnen. Maar dat gevoel heb ik helemaal niet. Ik vond zelfs niet dat het close was. '

De betere serveerder leek een treffender typering. Liefst 29 aces kwamen van Ivanisevic' racket en dat was volgens Siemerink zelfs nog maar de helft van het verhaal. 'Er waren bijna net zoveel services waar ik toevallig het racket tegenaan kreeg, maar waar ik niks mee kon.' De consequenties met betrekking tot zijn eigen opslagbeurten waren evident. 'Er lag steeds een verschrikkelijke druk op m'n service. Je kunt je niks permitteren.'

Slechts af en toe liet Ivanisevic, wiens opslag het geluid produceert van een knallende zweep, de teugels even vieren. Zoals in de zesde game van de tweede set en in de negende game van de derde set. Die voor hem kenmerkende momenten van nonchalance boden Siemerink de kans tot een break, maar toen de Rijnsburger vervolgens de set dacht te kunnen veroveren sloeg de Kroaat letterlijk weer ongenadig hard terug.

Zes setpoints kreeg Siemerink in totaal en in twee gevallen kon hij zich iets verwijten. In de tiebreak van de eerste set had hij bij een 6-5 voorsprong naar eigen zeggen 'een stap dichter op het net moeten zitten' en bij 5-4 en 40-30 in de derde set sloeg hij een 'domme' dubbelfout. In de overige gevallen sloeg Ivanisevic hem met onhoudbare opslagen om de oren.

In vijf wedstrijden speelde Ivanisevic reeds acht tiebreaks waarvan hij er slechts één verloor. Met het oog op de confrontatie met Krajicek een bemoedigend gegeven, meende hij. 'In deze fase van het toernooi tref je vooral heel goede serveerders. Krajicek is dat zeker. Op zijn service krijg je weinig kansen. De kans op een paar tiebreaks tegen hem is groot. Dan is het prettig om te weten dat je er al zeven gewonnen hebt.'

Waarschuwingen aan het adres van Krajicek bleken echer niet nodig. In hun tien voorgaande duels ging de winst achtmaal naar de Kroaat en alsof die cijfers niet alarmerend genoeg zijn, liet Krajicek gisteren ook nog weten dat hij al op voorhand Ivanisevic op zijn persoonlijke lijstje met Wimbledon-favorieten had geplaatst. 'Dit is de eerste keer dat vooraf niemand iets van hem verwachtte, hijzelf inbegrepen, en juist dat maakt hem gevaarlijk. '

Bovendien is Ivanisevic uitgegroeid tot een publiekslieveling. 'En ik moet zeggen dat het stimuleert met het publiek achter je. Voor mijn gevoel zit ik dicht tegen mijn niveau van '92 en '94 aan toen ik hier de finale verloor.'

Al die ingrediënten prikkelen louter de ambities van Krajicek. Juist tegen de 'groten' laat hij veelal zijn beste tennis zien en ten bewijze van die stelling haalde hij gisteren, met zichtbaar genoegen, herinneringen op aan zijn triomftocht in Londen twee jaar geleden. Toen moesten oud-kampioen Stich en titelverdediger Sampras voor hem buigen. Het lijkt hem tijd zijn nieuwe missie eenzelfde aanzien te geven.

Krajicek: 'In die twee partijen speelde ik toen ongelooflijk tennis. Ik vind dat dat soort overwinningen ook bij een kampioen horen. Dat niveau heb ik nu nog niet gehaald. Het zat er soms tegenaan, maar je hebt ook een topper als tegenstander nodig om tot dat niveau te kunnen stijgen.'

De gretigheid in zijn stem verraadde de honger naar een nieuwe titel. Overwinningen op Ivanisevic en eventueel daarna op de winnaar van het duel Sampras-Henman zouden opnieuw voor een gouden kader kunnen zorgen. In dat licht is de knie weer bijzaak geworden, zelfs als vandaag op de rustdag een enkele lichte pijnscheut hem plaagt.

'Ik ben geen commando of marinier, maar ik kan wel een stootje hebben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.