Heerema zit inmiddels op 80% van zijn reis.
Heerema zit inmiddels op 80% van zijn reis. ©

Honderd dagen alleen op zee: 'ik verdring de eenzaamheid'

Hij is nu honderd dagen alleen op zee, maar Pieter Heerema zegt er nauwelijks weet van te hebben. 'Ik houd het niet echt bij', zegt hij dinsdagmiddag door de satelliettelefoon. 'De dagen zijn een waas. Ik heb geen gevoel voor tijd meer.'

Ruim tachtig procent van de Vendée Globe, de non-stop en solo-zeilrace rond de wereld, heeft de 65-jarige topman van het offshorebedrijf Heerema erop zitten. Hij ligt nog steeds op de 17de plek, maar de laatste drie etmalen waren beroerd. Hij kwam gevangen te zitten in de Doldrums, de windstille zone die zich uitstrekt van de noordoostkust van Brazilië tot de kust van West-Afrika. 'Je wordt er helemaal gek van. De boot draait achterstevoren zonder dat je er iets aan kan doen.'

Het gebrek aan wind bood wel de mogelijkheid om weer de broodnodige reparaties te doen. 'Maar het was zo verschrikkelijk heet. In de kajuit was het 35 graden Celsius en supervochtig. Als je met je ogen knipperde, stroomde het zweet al  van je af. Op het dek kon je eigenlijk ook niets doen omdat het almaar stortregende. Je begrijpt niet dat er zoveel water in de lucht kan hangen. Maar goed,alle reparaties zijn gelukt. Ik ben klaar voor het laatste stuk.'

Gerust slapen

Nu beukt hij aan de wind tegen de golven in - tijdens het interview is te horen hoe ze over zijn boot slaan. Gelukkig beschikt hij sinds een week weer over een goed werkende autopilot, waardoor hij niet meer voortdurend standby hoeft te staan om in te grijpen. 'Ik kan weer gerust een half uurtje gaan slapen.'

Is hij eenzaam? 'Nee, heel gek, ik blijf me er eigenlijk prima bij voelen.' Hij vergeet soms wel dat hij alleen aan boord is. 'Vanochtend lagen er twee dooie vliegende vissen in de kuip. Dan kom ik buiten en denk ik: Godverdorie, waarom heeft mijn vrouw of een van mijn kinderen dat niet opgeruimd? Dan besef ik: oh nee. Ik verdring de eenzaamheid doordat ik het ontken of zo.'

Dan denk ik: waarom heeft mijn vrouw of een van mijn kinderen dat niet opgeruimd?

'Helemaal niet leuk'

Lees ook:

Nog 7000 zeemijlen te gaan
Acht jaar geleden voer Pieter Heerema om Kaap Hoorn, met twee bemanningsleden op zijn luxueuze jacht. Dat wapenfeit gaf hem recht op een certificaat van de Stichting Nederlandse Kaap Hoorn-vaarders. Als 'geintje' had hij na thuiskomst het bestuur een brief gestuurd dat hij aan de strenge regels van de stichting had voldaan. Hij heeft nooit antwoord gekregen.

Hij heeft over de race zitten nadenken en is tot de slotsom gekomen dat die 'helemaal niet leuk' is. 'De dag van vertrek is leuk, met die honderdduizenden idiote Fransen die je naam staan te scanderen. De aankomst is leuk. Daartussen zitten leuke momenten, maar dat zijn maar een paar uurtjes. Daar hoef je niet de hele wereld voor rond te zeilen. Als ik met mijn motorfiets in de Ardennen een dag bochtjes ga draaien, dan heb ik het veel langer veel leuker en zit ik daarna lekker aan een Belgische maaltijd met een glas wijn erbij.'

Hij schat dat hij nog een kleine twee weken nodig heeft om te finishen. Een makkelijk traject is het niet  - op de Noord-Atlantische Oceaan is het winter en kunnen zich gevaarlijke depressies ontwikkelen. Tijdens zo'n storm verloor een andere deelnemer afgelopen vrijdag zijn mast. Die hoopt met een noodtuig nog de eindstreep in Frankrijk te halen. Heerema: 'Ik heb het gevoel dat ik er bijna ben, maar het is nog drieduizend mijl (5500 kilometer). Dat is meer dan een oversteek van de Atlantische Oceaan van oost naar west. Het is nog een heel serieus stuk.'