Hoe prolongeer je de titel als het kanon wordt gepasseerd?

Specialiste Maartje Paumen van Den Bosch wordt bij de eerste strafcorner overgeslagen. Amsterdam wint eerste play-offduel.

Poem-Poem was voor deze ene keer Grom-Grom. Maartje Paumen, het gevreesde strafcornerkanon van landskampioen Den Bosch, was zondag niet te genieten na de 2-1-nederlaag in de eerste wedstrijd uit de play-offs om de nationale hockeytitel. De international, een winnaar tot diep in de genen, besefte dat het lastig wordt Amsterdam komend weekeinde tweemaal te verslaan.

Maar Paumen leek vooral ontstemd over de gang van zaken rond de strafcorner, de stiel waarin zij met haar sleeppush als de beste speelster van de wereld geldt. Bij de eerste de beste corner, al na vijf minuten, werd door het Bossche elftal gekozen voor een variant, met Janneke Schopman in de hoofdrol.

Haar slag werd geweerd door Floortje Engels, de doelvrouw van Amsterdam die in de competitie furore maakte door in de wedstrijd tegen Den Bosch tien strafcorners van Paumen te stoppen. Die wedstrijd van eind maart, ook met 2-1 gewonnen door de vrouwen van Amsterdam, lag als een slagschaduw over het duel van zondag.

Toen specialiste Paumen (23) bij de eerste corner werd overgeslagen, klonk er homerisch gelach op van de tribunes in het Wagenerstadion. Heb je de beste strafcorner van de wereld, ga je hem niet gebruiken, waren de begrijpelijke kreten.

Paumen mocht 20 minuten later wel aanleggen, toen Schopman zelf de tweede strafcorner ging ‘aangeven’. Ze pushte de bal in de linkerbovenhoek, zoals zij dat alleen kan. Engels op haar piepende schuimrubberen laarzen had het nakijken.

Het leek de opmaat voor een tweede helft met nog een aantal van die vrouw-tegen-vrouwduels, maar dat bleek een vergissing. Den Bosch verloor zichzelf compleet na rust en werd overspeeld door het karaktervolle Amsterdam dat in de tweede helft vol gas gaf. Maartje Paumen kwam nooit meer aan de cirkel, om daar klaar te gaan staan voor een strafcorner.

Zelf wilde Paumen de gekozen tactiek van de corner niet toelichten. Met gepijnigd gezicht: ‘Daar waren redenen voor, maar die houden we binnen het team. Waarom? Omdat we volgende week weer tegen elkaar spelen.’ Lang aandringen gaf voeding aan het idee dat Den Bosch Amsterdam-keepster Engels en haar verdediging had willen verrassen. Het was zeker geen keuze voor de eigen kracht en kwaliteit.

De Bossche coach Robin Rosch, een Duitser die meer dan behoorlijk Nederlands spreekt, wilde best een toelichting geven op de keuze om Paumen tot zijn tweede optie te maken. ‘Het was een beslissing van het team. We hebben het de avond voor de wedstrijd zo doorgesproken.’

Er was voor de variant met Schopman gekozen, ‘om de organisatie van hun verdediging te irriteren’, zei Rosch. Achteraf beschouwd had hij daarmee de helft van zijn mogelijkheden op strafcornergebied weggegooid.

Of hij daarvan spijt had? ‘Ik heb geen spijt van de beslissing’, klonk het beslist.

De vervolgvraag was of Rosch zaterdag als de tweede wedstrijd in Den Bosch wordt gespeeld, die volgorde nog een keer zal aanhouden. De coach, onderdeel van de besluitvorming bij zijn team, hield de boot af. ‘Ik kan niet in de toekomst kijken. Wie dan de eerste schiet, dat kan ik niet zeggen.’

De coach, bij de recordkampioen opvolger van de tot bondscoach gepromoveerde Herman Kruis, verklaarde dat Paumen geen moeite had gehad met het teambesluit van de zaterdagavond. Toen werd geoordeeld, op grond van de statistieken, dat een geslagen corner tegen Amsterdam meer kans van slagen had dan de gepushte versie.

Paumen was met die opvatting akkoord gegaan. Alsof zij een beginnende basisspeelster was in plaats van een gelouterde international die grote afspraken naar haar hand heeft gezet. Rosch wenste dat ook te nuanceren. ‘Maartje Paumen gaat niet voor het persoonlijke succes. Zij is er voor het teamsucces. Zij is een hele slimme meid.’

Paumen, bij de Olympische Spelen topscorer van het toernooi met 11 treffers, was intussen al in geen velden of wegen meer te bekennen. Ze stond kort tevoren haast dampend in haar oranje trainingsjas de verslaggevers te woord en deelde daarna handtekeningen uit aan vijf kinderen. Vervolgens kneep ze er tussenuit.

Haar analyse van de wedstrijd zal ze in de teambespreking ongetwijfeld nog eens naar voren brengen. ‘Als je, zoals wij in de tweede helft, elk persoonlijk duel verliest, houdt het op. Dan kun je niet winnen.’

Dan zijn strafcorners slechts bijzaak, wilde Paumen ermee zeggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden