Hoe meet je de route naar de Spelen?

Elke dag ziet Avital Selinger zijn speelsters beter worden en het team groeien. Wat dat betreft ligt de Nederlandse volleybalploeg op de juiste koers....

‘Wat is een route, hoe kun je die meten?’ Selinger wordt er kriegelig van. Iedereen, inclusief hoofdsponsor Dela, heeft het over de Road to Beijing. ‘De weg die we nu bewandelen, is gekoppeld aan het traject van tegenstanders. Als die beter zijn, moet je concluderen dat je zelf niet goed genoeg bent. De meiden hebben zich individueel enorm ontwikkeld. En zeker ook als team. Wij kunnen niet meer doen dan wat we nu doen.’

Dit weekeinde liet de ploeg zien dat het verschil met een wereldtopper als China niet groot meer is. In de aanloop naar de Grand Prix, die vrijdag in Verona begint en daarna een vervolg krijgt in Tokio en Macau, gingen beide oefenduels tegen de olympisch kampioen van Athene met 3-2 verloren. Toch waren het nederlagen met perspectief.

In het benauwde Eindhovense Indoor-sportcentrum had Nederland zondag volop mogelijkheden het tweede treffen in winst om te zetten. Nadat zes matchpoints onbenut waren gebleven, sloegen de Chinezen, met de uitstekende spelverdeelster Wei Qiuyue, in de verlenging alsnog toe.

In beide ontmoetingen liet Selinger zijn basis Chaïne Staelens, Caroline Wensink, Manon Flier (met haar snoeiharde aanval een plaag voor de Chinese verdedigsters), Riëtte Fledderus, Ingrid Visser, Debby Stam en libero Janneke van Tienen opdraven.

Verdedigend verliep het redelijk, aanvallend werden te vaak onnodige fouten gemaakt. Het was de eerste keer dit jaar dat Nederland er tegen deze gerenommeerde tegenstander een vijfde set wist uit te slepen. Op de beslissende momenten kon niemand de strijd echter de juiste wending geven.

Selinger: ‘Je krijgt een bal die je moet maken. Maar je maakt hem niet en dan blijf je daar over in zitten. Om er uit te komen moet je over veel kwaliteit beschikken. Tegen zo’n sterke tegenstander, die laatst in het toernooi van Montreux iedereen met 3-0 heeft weggeveegd, krijg je niks cadeau.

‘In moeilijke situaties wisten die speelsters de bal zo neer te leggen dat wij in de problemen raakten. Het was een schaakspel waarin we, en dat zal waarschijnlijk altijd zo zijn, tekort komen. Om van ze te winnen, moeten we het anders aanpakken. De technische oplossingen waarover zij als team beschikken, zijn gepolijst. Zo dwingen zij ons fouten te maken.’

Op een andere manier spelen is geen optie, vindt hij. ‘Met voorzichtigheid kom je niet ver. Als Manon de bal hard uit slaat, denk je misschien dat ze dat beter anders had kunnen doen. Nee, zeg ik, want anders had ze de bal zelf om de oren gekregen.’

Selinger kijkt niet alleen naar het resultaat, maar ook naar het niveau. ‘Delen van de wedstrijden waren leuk om te zien, maar ik vind dat we niet ons niveau hebben gehaald. We hebben hard gewerkt, maar de speelsters weten dat ze beter kunnen. Sommigen hebben goed verdedigd, anderen waren ongelukkig. Enkele speelsters waren aanvallend goed op dreef, anderen minder. Daar zijn deze wedstrijden voor. Dat is normaal.’

Ruim drie jaar geleden begon Selinger aan de olympische klus. Na 22 jaar volleyballen in de eredivisie, bijna 400 interlands, zeven jaar Japan en twee seizoenen Spanje. De fijne kneepjes van het coachen leerde hij in Japan van vader Arie, twintig jaar geleden grondlegger van het Bankrasmodel en in 1992 coach van de mannenploeg die in Barcelona olympisch zilver veroverde.

De internationals werden uit het buitenland teruggeroepen en ondergebracht in het clubteam van Martinus waar hij ze onder zijn hoede kreeg. Selinger besteedde veel tijd en aandacht aan het verbeteren van de technische vaardigheden. Dat was nodig om de opdrachten goed te kunnen uitvoeren.

Een eindeloos proces, zei hij bij de start, want aan beter worden komt geen eind. ‘Er is zo veel te doen, dat krijg je niet in één volleyballeven voor elkaar.’

Voor Selinger is duidelijk dat hij met zijn vrouwen de juiste weg is ingeslagen. ‘Maar zo lang het resultaat niet vaststaat, blijft een bevestiging uit. We zullen het pas in Peking weten. Voor ons is het duidelijk. Wij volgen de juiste route. Of we succes hebben, is afhankelijk van andere factoren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden