Hockeyploeg bevrijd van ergernissen

Eén dag na de 2-1 overwinning op Groot-Brittannië zit de Nederlandse hockeyploeg in de bioscoop. Geen prestatieverlof, want zo geweldig vond bondscoach Maurits Hendriks het spel nu ook weer niet, maar het is een noodgreep....

Mogelijkheden om te trainen, op bijvoorbeeld de strafcorner die sinds de afwezigheid van de aan zijn pols geblesseerde Bram Lomans niet meer loopt zoals de ploeg gewend is, zijn er evenmin. De velden in het Amsterdamse Bos zijn vanwege het gevaar van rondvliegende takken volledig ontruimd. Maar Hendriks maakt zich niet zoveel zorgen over de corner.

Zelfs niet als er zaterdag uit zeven kansen niet één keer wordt gescoord. En waarom zou hij ook. De ploeg heeft Teun de Nooijer. En de beste spits van de wereld laat tegen Groot-Brittannië zien dat hij zelfs in minder goede doen nog erg gemakkelijk scoort. Twee keer mept hij de bal op listige wijze langs de kansloze keeper Simon Mason.

'Dit was echt mijn beste spel nog niet', zegt De Nooijer na afloop. Want naast de twee treffers vallen vele - in zijn ogen onnodige - missers te noteren. 'De kleine dingetjes liepen nog niet zo lekker. Dan zat er net een stuiter tussen, of kreeg ik de bal net niet lekker op mijn stick. We kunnen een stuk beter dan dit.'

De tegenstanders zijn gewaarschuwd. Het loopt weer bij de Nederlandse ploeg. Alle ergernissen tijdens het debuutjaar van de nieuwe bondscoach zijn tijdens een trainingsstage begin dit jaar verdwenen. En dat is in de wedstrijd tegen Groot-Brittannië goed zichtbaar. Nederland start flitsend. Via voorzetjes van Jaap Derk Buma op De Nooijer, of van Remco van Wijk op Buma en andersom, worden de Britse verdedigers aan alle kanten voorbij gesneld. Alleen de afwerking is nog onnauwkeurig.

Toch lijkt niemand zich zorgen te maken over de goede afloop. Ook al valt de eerste treffer pas na 23 minuten, en duurt het vervolgens ruim een half uur voor de voorsprong kan worden uitgebouwd. Eerst is het Piet-Hein Geeris die De Nooijer op maat bedient. Met een wippertje over de keeper rondt hij de combinatie prachtig af.

In tweede instantie krijgt hij de bal op heuphoogte van Marten Eikelboom aangespeeld en brengt hij het Wagenerstadion in extase door de bal vanuit de lucht in het doel te slaan. Pas in de laatste minuut worden de kwaliteiten van doelman Ronald Jansen op de proef gesteld. Bijna weet hij de inzet van Ben Sharpe te keren, maar Mark Pearn is op tijd om de rebound binnen te tikken.

Met de strafcorner heeft de Nederlandse ploeg minder geluk. Vijf kansen krijgt Van Wijk, en twee keer wordt gekozen voor de variant, maar niet één corner belandt in het Britse doel. Hoewel Hendriks vertrouwen zegt te hebben in de slagkracht van Van Wijk, realiseert hij zich dat de nadruk dit toernooi vooral op de velddoelpunten zal komen te liggen.

'Maar dat is niet iets van de afgelopen dagen. Die trend was al eerder zichtbaar.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden