EK Hockey Sander de Wijn

Hockeyinternational Sander de Wijn na een jaar terug op het EK: ‘Ik werk van het ene kleine doel naar het volgende’

Sander de Wijn (m) in het duel met Duitsland. Beeld ANP

Hij nam een jaar vrij en liep vervolgens een zware bles­sure op. Dinsdag speelde hockeyer Sander de Wijn op het EK in Antwerpen mee tegen Schotland. ‘Het raakt je wanneer je einde­lijk weer kunt spelen.’ 

Ook tijdens een verplicht nummer tegen Schotland (6-0) bij het EK hockey spat het spelplezier er bij Sander de Wijn vanaf. Na een maandenlange revalidatie is de 29-jarige verdediger van Kampong eindelijk pijnvrij. ‘Ik begin de speler van vroeger weer te herkennen. Die heb ik bijna twee jaar gezocht.’

Na de mislukte Spelen van Rio in 2016 nam De Wijn een jaar vrij om zijn studie te voltooien. Hij sloot pas in 2018 weer aan bij de nationale ploeg, maar liep tijdens het WK in India een ernstige hamstringblessure op. Noodgedwongen verlegde De Wijn het vizier.

‘Ik wil er in september fysiek goed voorstaan als het olympische seizoen begint. De revalidatie is prima verlopen, ik werk van het ene kleine doel naar het volgende.

‘In overleg met de bondscoach heb ik de belasting langzaam opgevoerd. Het lichaam houdt het nu, al ben ik nog niet op mijn oude niveau. Je hebt hockeyritme nodig, ik heb veel minder vaak op het veld gestaan dan mijn teamgenoten. De hockeysport is ge­evalueerd de laatste jaren, de handelingssnelheid is omhooggegaan.

‘Ik merkte al na mijn sabbatical dat je niet zomaar even aansluit. Ik heb het niet onderschat. Ik was wel verrast door de impact van een jaar pauze, al heb ik er geen spijt van gehad. Het was duidelijk dat de andere jongens niet hadden stilgestaan. Ik had een flinke achterstand opgelopen.’

Minitrauma

Heeft De Wijn zich moeten forceren om het WK in India te halen? Tijdens het duel met Canada knapte de hamstring. ‘We stonden 2-0 voor, er was niks aan de hand. Plotseling verstapte ik me op een rare manier. Pats, ik wist meteen dat het WK voorbij was. Ik had wat liesklachten. Misschien was het te snel en te veel, een andere vorm van belasting dan daarvoor. En ik had dus minder trainingsuren gehad. Het heeft zeker meegespeeld bij die blessure.’

Geblesseerd raken halverwege het WK voelde als een minitrauma. De Wijn: ‘We waren op weg naar de kwartfinales, de echte wedstrijden moesten nog komen. Ik werd naar mijn idee uit het toernooi gerukt. Ik hield me groot. Het was op mijn tanden bijten in de wetenschap dat de ware klap nog zou komen.’

De Wijn bezocht een sportpsycholoog om de mentale dreun te verwerken. Hoeveel kansen zou hij nog krijgen op een gouden medaille? ‘De vierde plaats op de Spelen van Rio was een enorme teleurstelling. En na mijn sabbatical hield het WK voor mij vroegtijdig op. Ik had er alles voor gedaan, ik twijfelde serieus of ik nog door wilde gaan bij het Nederlandse team.

‘Ik had het vertrouwen in mijn lichaam verloren. Ik heb de achterste kruisband in mijn rechterknie gescheurd, daarna in het rechterbeen niet bepaald een traditionele hamstringblessure opgelopen. Je gaat denken: één plus één, kan ik het nog wel aan?

‘Die sessies bij de sportpsycholoog hielpen me om het vertrouwen te hervinden. Het voelde alsof een wond moest genezen. Ik kom nog elke drie weken bij die psycholoog om antwoorden te vinden voor mezelf. Misschien moet ik mijn sportcarrière nog bewuster beleven om teleurstellingen beter te leren accepteren.’

De Wijn verdedigt Mats Grambusch op het EK in Antwerpen. Beeld EPA

Mentale weerbaarheid

Het belangrijkste antwoord kreeg De Wijn al tijdens de revalidatie. Hij wilde een herkansing bij de Nederlandse ploeg en op de Spelen van Tokio in 2020 om een gouden medaille spelen. In april raakte De Wijn hevig geëmotioneerd bij zijn rentree voor Kampong. ‘Je mentale weerbaarheid wordt getoetst tijdens een revalidatie. Het raakt je wanneer je eindelijk weer kunt spelen.’

Tussen 2015 en ’17 onderscheidde ‘Vino’ zich als de dirigent van de defensie bij Kampong en het Nederlandse team. Spijkerhard in de duels, een speler met overzicht en een vlijmscherpe pass. Aan dat beeld kan hij nog niet voldoen. ‘Om diverse redenen ben ik twee jaar niet meer zo goed geweest. Ik heb er wel vertrouwen in dat ik mijn oude niveau weer kan halen.’

Overspannen verwachtingen kunnen zijn geleidelijke progressie slechts afremmen, stelt De Wijn. ‘Ik speelde een handvol wedstrijden in de competitie, kreeg in de play-offs een kleine terugval. Ik ging door mijn rug en speelde op halve kracht, waarna ik in de Pro League nog een paar duels speelde. Te weinig om te kunnen zeggen dat ik nu al top kan zijn.’

Hoewel de hockeyers zich met een gouden medaille bij het EK rechtstreeks kwalificeren voor de Spelen van Tokio is het toernooi voor De Wijn geen meetmoment. ‘Ik eis niet van mezelf dat ik nu al in topvorm moet zijn. Over dat soort dingen praat ik dus met die sportpsycholoog, hoe ik de druk bij mezelf kan wegnemen.’

Toch wil ook De Wijn de Europese titel veroveren, het zou voor Nederland de derde op rij zijn. ‘Ik voel me bevrijd, zonder pijn hoef ik niet meer na te denken. Ik kan weer mijn intuïtie volgen, ik hoef niet berekenend te hockeyen. Het is gemakkelijk om te zeggen dat randzaken er niet toe doen. Dat doen ze wel, maar mede met dank aan de sportpsycholoog heb ik ze onder controle gekregen.’

Nederland walst over Schotland

De hockeyers waren bij het EK in Antwerpen al verzekerd van een plaats in de halve finales, het laatste groepsduel met Schotland was een veredeld trainingspotje: 6-0. Nederland treft donderdag in de halve finales Spanje dat Engeland voorbleef in groep A. Gastland en wereldkampioen België moet afrekenen met Duitsland.

Ook op het Wilrijkseplein in Antwerpen springt de folklore te nadrukkelijk in het oog. Zelfs in een veld van acht teams lukt het de hockeysport niet om de recreanten buiten de deur te houden. Bij de mannen heeft Schotland niets te zoeken op het hoogste niveau.

De Schotten waren al vernederd door Duitsland (9-0) en tegen Nederland was eveneens de vraag hoe hoog de score zou oplopen. De schade bleef beperkt tot zes treffers, omdat het Nederlandse team de aanvalspatronen soms te ver doorvoerde. Nadat Billy Bakker met de forehand voor 1-0 had gezorgd haalde de ploeg van bondscoach Max Caldas een hoog rendement uit de strafcorner.

Topschutter Mink van der Weerden scoorde rechtstreeks met zijn sleeppush, nadat Thierry Brinkman de rebound verzorgde bij de eerste strafcorner. Brinkman pikte via een Schotse stick nog een veldgoal mee (4-0), waarna debutant Jip Janssen demonstreerde dat ook hij over een gave sleeppush beschikt: 5-0. Bij de vijfde strafcorner van Van der Weerden duwde spits Pruysser de bal over de lijn: 6-0.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden