ColumnWillem Vissers

Hip gekapte voetballers misbruiken hun vrijheid die anderen is ontnomen

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Opwinding. Overal is opwinding, onvrede en angst. Waar zondagsrust had behoren te zijn, op het Museumplein, schoot het waterkanon op betogers die schijt hebben aan coronamaatregelen. Een paar kilometer verderop, waar het normaliter kolkt bij de Klassieker Ajax - Feyenoord, ontvouwde zich een armetierige wedstrijd in een leeg stadion, met hoorbare opwinding onder een gesloten dak. Misbaar, overtredingen en fopduiken.

Sport is in moeilijke tijden een middel om mensen rustig te houden. De avondklok dreigt en het is maandag Blauwe Maandag, de onofficiële dag van depressie. Het land gaat steeds meer op slot, de wanhoop neemt toe, de uitzichtloosheid en opstandigheid eveneens. Topsport is straks nog de enige vorm van beweging op niveau. Verder wacht iedereen op nieuwe dienstopdrachten van een demissionaire regering.

Beetje rennen, thuiswerken, kinderen mentaal steunen. Sport kijken ook. Eeuwig sport kijken, ook als vluchtweg, om het groeiende leger specialisten inzake corona te ontwijken. Binnen één week adviseert de (voormalige) nationale troetelbeer Diederik Gommers, die het nieuwe tijdperk begon als kenner van ic-bedden, potentiële ouders nog even te wachten met een kindje, waarna hij een lockdown tot de zomer voorziet. Blue Monday, maar dan tot het einde der tijden.

De sport brengt een greintje verlichting in tijden van groeiende gekte. Maar ook de topsport, wat daarvan tenminste resteert, lijdt onder corona. Het is fascinerend te aanschouwen hoe de sport wankelt, struikelt en weer opstaat. Topsporters willen het liefst een paar plaatsjes voorkruipen bij het vaccineren, als onderdeel van hun voorbereiding op de Olympische Spelen. Spelen die misschien helemaal niet doorgaan. 

Schaatsers verblijven wekenlang in een bubbel in Heerenveen, het coronavrije schaatsmekka. Nederland vierde liefst vier Europese titels in één weekeinde. Knap, zeker, maar tegelijkertijd zo armzalig, met smalle deelnemersvelden, met een sterk afnemend aantal deelnemers die het allrounden serieus nemen.

Topsporters mogen zich nochtans gelukkig prijzen met hun bevoorrechte positie. Laat ze daarnaar dan ook leven. Laat ze geen vermoedens oproepen dat zij zich clandestien hippe kapsels laten aanmeten, terwijl de normale burger zich afvraagt wanneer hij weer naar de barbier kan. Laat ook zij zich gedragen volgens de protocollen. Laat voetballers eens rekening houden met dat juichen na een doelpunt, met die omhelzingen. Hoe vaak is dat al niet gezegd? Ja, ze zijn getest op corona, meermaals per week, maar ze misbruiken hun voorrecht van vrijheid die anderen is ontnomen.

Stop met dat irritante gedrag. Trainer Roger Schmidt van PSV ontstak zaterdag in woede vanwege de arbitrage van scheidsrechter Bas Nijhuis, die de spelers niet genoeg beschermde. Schmidt had een punt. Nijhuis’ optreden, met zijn losse manier van fluiten, van weigeren te fluiten eigenlijk, was onverantwoord. Op zo’n glad, besneeuwd veld is het zaak om strak op te treden om ongelukken te voorkomen.

Anderzijds ontwikkelt Schmidt zich met zijn gezeur tot een jankerd, tot een man die zei dat hij Nijhuis nooit meer hoeft te spreken in zijn leven. Dat is zo onverdraagzaam, zo overdreven, zo’n slecht voorbeeld, nu we sport zo nodig hebben. Mooie sport. Sport die ook de avondklok en de waterkanonnen overleeft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden