VERSLAG EERSTE ETAPPE TOUR DE FRANCE

Hij ziet Sagan, die toch echt langzamer fietst dan hij. Teunissen weet: ‘Ik kan hier winnen’

Niemand hield er rekening mee, ook hijzelf niet. Maar Mike Teunissen is zaterdag in de eerste etappe van de Tour de France, de snelste. Een plek die eigenlijk voor teamgenoot Groenewegen was gereserveerd. Toch is niet hij, maar Teunissen de eerste Nederlandse geletruidrager in dertig jaar. ‘Ik heb ervan gedroomd, maar dacht niet dat het ooit realistisch was. Dit neemt niemand me nog af.’

Mike Teunissen viert zijn gele trui. Beeld AFP

Mike Teunissen (26), geboren in Ysselsteyn, Limburg, rijdt zaterdagmiddag in de nabijheid van de koninklijke residentie van België, het Kasteel van Laken, gewoon door na het passeren van de finish. Etappewinnaars worden geacht stil te houden, maar hij passeert de drommen cameraploegen, fotografen, verzorgers en beveiligers en knijpt pas bij de bus van Team Jumbo-Visma in de remmen.

Alsof hij er zelf geen rekening mee houdt dat hij zojuist drievoudig wereldkampioen en zesvoudig winnaar van de groene trui in de Tour de France Peter Sagan heeft geklopt. Alsof hij niet durft te geloven dat hij hier een lemma heeft toegevoegd aan de wielerannalen. Na dertig jaar droogte, is er weer een Nederlandse geletruidrager, Erik Breukink was de laatste geweest, in 1989, na een proloog in Luxemburg. Alsof het niet hoort dat hij de ereplaats heeft ingenomen die eigenlijk was gereserveerd voor de topsprinter uit zijn ploeg, Dylan Groenewegen.

‘Ik was er ook niet zeker van dat ik had gewonnen’, verklaart hij na afloop. Hij hoorde het van de omstanders bij de bus. ‘Bizar, dit. Ongelooflijk. De zege en de gele trui. Ik heb ervan gedroomd, maar dacht niet dat het ooit realistisch was. Dit neemt niemand me nog af.’

Natuurlijk had hij er geen rekening mee gehouden. Wie wel? Binnen de ploeg is maandenlang met intense toewijding toegewerkt naar deze dag. Het was de etappe waarin de misschien wel snelste sprinter van het peloton in een koninklijke sprint zijn plek in de geschiedenis ging opeisen. Het was Groenewegen die voor het geel ging.

Voor Teunissen was een bijrol gereserveerd, zij het een belangrijke. Hij is de zogeheten lead out man, de laatste wagon in het treintje renners dat topsprinters in de ploeg enkele honderden meters voor de eindstreep afzet. Teunissen bewees de afgelopen maanden al herhaaldelijk dat hij het kunstje beheerst. Hij trekt Groenewegen naar de gewenste topsnelheid, waarin die het in zijn eentje moet afronden.

Van vijfvoudig Tourwinnaar Eddy Merckx (R) kreeg Teunissen de bloemen aangereikt. Beeld BSR Agency

Maar in de laatste anderhalve kilometer kan het scenario overboord als Groenewegen tegen het asfalt smakt. Teunissen ziet vanuit zijn ooghoeken enkele renners vallen, maar weet niet precies wie. ‘Het leek alsof er een paar fietsen in elkaar haakten. Ik kon er net omheen. Ik zag niet veel ploeggenoten meer in de buurt. Toen hoorde ik dat Dylan erbij zat.’ Wat hij ook zag: veel ‘grote jongens’. Sagan, Sonny Colbrelli, Caleb Ewan, voormalig ploeggenoot Michael Matthews van Sunweb.

Hij maakt razendsnel een nieuwe afweging. Hij wil niet dat alle arbeid van de afgelopen maanden vergeefs is. ‘Ik voelde me goed. Ik dacht: het minste wat ik nog kan doen is proberen er wat van te maken. Top vijf zou al mooi zijn, dan hebben we nog iets na deze tegenslag.’ Hij kiest het wiel van Colbrelli. ‘Plotseling ging het open. Ik voelde dat ik nog veel kracht had.’ Hij ziet Sagan, hij stelt vast dat die langzamer fietst dan hij. Het schiet door zijn hoofd: ‘Ik kan hier winnen.’ Na de bevestiging dat hij de Slowaak met een kwart wiel heeft geklopt volgt de conclusie: missie volbracht.

Niemand minder dan vijfvoudig Tourwinnaar Eddy Merckx reikt hem op het podium de bloemen aan. In een roes loopt hij nu langs de cameraploegen en verslaggevers die zijn emoties willen peilen. Het wil, bekent hij, nog maar niet tot hem doordringen. Zijn vriendin Corine van der Zijden en zijn beste vriend, Ike Groen, zelf ook wielrenner, kijken toe; de laatste laat de tranen de vrije loop bij een korte omhelzing. Ze stonden op 3,5 kilometer van de finish, zijn vader nog verder, op 10 kilometer, in de camper, maar kregen niets van de ontknoping mee. De livestream op de mobiele telefoon viel voortdurend uit. Ook zij hielden er geen rekening mee dat Mike het zou flikken. Ze vermoedden eerst dat zijn ploeggenoot Wout van Aert, ook al een pion in de sprinttrein, had gewonnen. Toen begonnen de appjes binnen te stromen.

Groen fietste anderhalve week geleden met Teunissen nog over het parcours van het Nederlands kampioenschap in Ede. Dat, en niet de openingsetappe van de Tour, was de race waar hij zijn zinnen op had gezet, hij aasde op de rood-wit-blauwe trui. Hij zag zijn kans, nu Groenewegen het NK had lieten schieten. Die vreesde een valpartij. Het liep in de slotfase volledig in de soep. Teunissen kwam er niet aan te pas, hij werd 25-ste. ‘Daar was hij goed ziek van.’

De laatste tien Nederlandse geletruidragers

2019: Mike Teunissen (1ste etappe).

1989: Erik Breukink (proloog).

1988: Jelle Nijdam (6de etappe).

1988: Henk Lubberding (5de etappe).

1988: Teun van Vliet (2de etappe).

1987: Jelle Nijdam(proloog).

1986: Johan van der Velde (5de etappe).

1984: Adrie van der Poel (4de etappe).

1984: Jacques Hanegraaf (2de etappe).

1981: Gerrie Knetemann (1ste etappe).

De overwinning zal hem volgens Groen het gevoel geven dat zijn keuze om dit seizoen terug te keren naar Jumbo de juiste is geweest. Hij fietste twee jaar voor de opleidingsploeg van Rabo, gevolgd door twee jaar bij Lotto-Jumbo, om in 2017 en 2018 zijn heil te zoeken bij Sunweb. Hij besloot die ploeg te verlaten, nadat hij niet de kans kreeg om meer voor eigen kans te gaan rijden. Hij meende dat hij er recht op had, na een goed voorjaar, met onder meer een tweede plek in Dwars door Vlaanderen. ‘Ze zeiden: ‘we hebben meer vertrouwen in andere jongens’. Dan ga je toch maar eens verder kijken.’ Er waren meer ploegen geïnteresseerd. Maar Jumbo voelde als thuiskomen.

Hij won in dienst van de zwart-gele brigade de Vierdaagse van Duinkerken en de ZLM Toer. In Parijs-Roubaix werd hij zevende. Groen: ‘Zijn vertrek zit hem nog wel dwars. Hij begrijpt nog steeds niet waarom Sunweb het niet zo in hem zag zitten.’

Nadat Groenewegen met een kapot shirt en een strak gelaat meteen in de bus is verdwenen, verschijnt hij vroeg in de avond dan toch voor een korte verklaring. Ja, hij is teleurgesteld, zijn zege hier was het grote doel geweest. Maar vallen hoort ook bij sprinten. ‘Als ik het iemand gun, is het Mike. Hij is heel sterk op dit soort aankomsten.’ Hij heeft wat schaafwonden, de komende twee dagen zullen ‘niet leuk’ zijn, maar hij hoopt op snel herstel. ‘Ze zijn nog niet van me af.’ Hij houdt zicht op het geel: Groenewegen en Teunissen delen de hotelkamer in Brussel.

Vraag aan de geletruidrager: voelt hij zich niet nu de betere sprinter? Nee, is het stellige antwoord. ‘Het was een aankomst die me wel paste, ik wist dat ik wel een goed resultaat kon neerzetten. Maar in normale omstandigheden zijn er veel jongens sneller. Ik zal Dylan nooit kunnen verslaan. Ik zal hem met alle plezier weer gaan helpen, met alles wat ik in me heb. Ik ken mijn plek.’

Dit schreven we ook over de Tour de France 2019

Waarom het ook zonder Dumoulin en Froome toch weer een enerverende Tour wordt

Na de reeks jobstijdingen over niet de minste renners die verstek moeten laten gaan, ligt de aanname voor de hand dat de Tour de France deze zomer wel eens zou kunnen uitdraaien op een gedevalueerd fietsfestijn. Zes redenen waarom het volgen van deze Tour toch de moeite waard is.

Hoe is het om verslag te doen van de Tour de France?

Volkskrant-verslaggever Rob Gollin begint zaterdag aan het heftigste evenement dat een sportverslaggever kan verslaan: de Tour de France. Gedurende 21 dagen maakt hij bijna net zoveel pieken en dalen mee als de renners.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden