REPORTAGE

Hier moeten ze het laten zien

Ze dromen van Europa, en nu staan de Ghanese talenten uit de voetbalschool van Piet de Visser op een prestigieus jeugdtoernooi in Amsterdam, in een uniek elftal met Ecuadoranen.

De spelers van ASA, Africa South-America, krijgen zondag in de rust aanwijzingen van hun coach, de voormalige prof Godwin Attram, terwijl Piet de Visser meeluistert.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Let op hoe ze strijden, discussiëren, bidden. Let op hun verbazing, hun nervositeit. Nog even de trap op, in het Olympisch Stadion, naar de wc. En nog een keer. Pfff, tegen Barcelona. ASA voetbalt in Amsterdam, Africa en South-America. Een uniek jeugdelftal, met Ghanezen en Ecuadoranen. De droom groeit en bloeit.

De meesten zijn Ghanezen. Sterk, donker, snel. Emmanuel Cudjoe, net 18, is een voetballende uitsmijter. De Ecuadoranen zijn spichtiger, getint, Indiaans. Janus Vivar, een nummer 10, bijnaam Messi. Een week trainden ze samen in Oisterwijk. Ze konden elkaar nauwelijks verstaan. Bij het ontbijt moesten ze verspreid zitten. Geen kliekjesvorming. Drie Afrikanen en drie Ecuadoranen per tafel. Zoek het maar uit. Praat met elkaar. Probeer één te zijn, in gedrag, in voetbal.

Walhalla

Kijk, Rojas is boos op de Afrikanen. Houd die bal nu eens laag. Zij willen de bal in de voet. Maar uiteindelijk juichen ze samen zondag, na de 1-1 tegen Barcelona. Spits Reginald maakt een radslag na zijn doelpunt. De halve finale is bereikt van de NextGen Series, de volgende generatie. A-jeugd, onder 19. Ghanese talenten uit de Attram De Visser Football Academy in Accra en Ecuadoranen van Norteamerica, van De Vissers vriend Danny Walker. Ze hadden gevraagd of ze voor het prestigieuze toernooi in Amsterdam één team mochten formeren. Dat mocht.

Wij waren in januari met ons gezin in Ghana, bij de school in opbouw van Piet de Visser. We zagen ze trainen tot de duisternis inviel. Ze besloten met gebed, moslims en christenen samen. Ze keken vertederd naar onze bij de kleintjes meetrainende zoon Joshua, dat schriele witte ventje. Ze dansten op Nieuwjaarsdag met zijn oudere broer David, in het huis van hun trainer, de voormalige prof Godwin Attram. Ze vertelden over hun droom. Dé droom. De enige droom.

Misschien was dit hun laatste Nieuwjaar samen, beseften ze bij de toespraken. Voetbal moet ze als een vlek verspreiden over Europa, het walhalla. Niet met een bootje als vluchteling. Nee, als voetballer, als prof, reizend per vliegtuig. De Visser voltooit zijn academie en is tevens adviseur van de school in Ecuador. Hij is ziekelijk, maar reist zich op zijn 81ste ongans tussen de continenten. Soms zit de dood hem op de hielen, maar in het voetbal is de bal sneller dan de mens, en de bal vertegenwoordigt het leven.

Op de achtergrond is Revien Kanhai van Forza Sports Group actief, die in Ghana op bezoek was om de talenten te bekijken. Hij en zijn collega's zullen ze begeleiden in het woud van zaakwaarnemers, ze zorgden voor papieren en visa. De spelers zullen goede contracten tekenen, de academie zal opleidingsvergoedingen ontvangen, mochten ze naar een club gaan.

Elf Ghanezen, acht uit Ecuador in de selectie. Op de training aangevuld met een paar Nederlanders. De Visser loopt soms het veld op in Oisterwijk, boos: 'This is not Africa.' Sommigen waren al op stage. Bernardinho, Christopher, Tete genaamd, door zijn gelijkenis met de Ajacied. 'Hun enige droom is Europa', zegt trainer Godwin Attram, oud-prof van onder meer PSV. Hier moeten ze het laten zien, aan al die scouts, die zijn verzameld rond de tenten.

En hier staan ze dan, in de kou. Ingepakt als rappers. Mutsen. Trainingspakken. Het regent bij hun eerste wedstrijd, tegen Galatasaray (1-0 winst), tijdens de tweede wedstrijd (Ajax 0-2) en bij hun derde (Barcelona 1-1). De jongens uit Ecuador zijn wel wat gewend wat reizen en avontuur betreft, maar die uit Ghana?

De spelers in het muurtje zien een vrije trap van Ajax erin gaan.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Hun trainer Godwin Attram zegt: 'Nee, ze hebben nog nooit gevlogen. Ze hebben nog nooit op zulk gras gespeeld. Ze hebben nog nooit bij deze temperatuur gevoetbald. Ze hebben nog nooit zulke officiële wedstrijden gespeeld. En ze weten nu ook dat ze kunnen verliezen, zoals tegen Ajax.' En het is schitterend, deze opbloeiende samenwerking, de samen gevierde plaatsing. De Afrikanen rammen geregeld een bal lukraak weg. Ze spelen niet per se goed, maar hun hart bonkt van opwinding.

Ze hadden De Visser gevraagd of hij de moeilijke of de makkelijke poule wilde. 'Sodemieter op met je makkelijke poule. Doe ons bij Ajax en Barcelona.' Het voordeel was dat ze in de halve finale een mindere tegenstander konden treffen: Ajax Cape Town - ASA.

Scouts

Aan de kant intussen de scouts van overal. Van der Luer (Roda), Wesseling en Van der Zee (Ajax), Van Galen (AZ), Raiola. Natuurlijk, Sjaak Swart en Piet Keizer. Keizer discussieert met Ajax-trainer Vink over de typische Ajaxspeler. Keizer zegt: 'We moeten daar eens vanaf, van die benaming typische Ajax-speler. Er zijn gewoon goede spelers en slechte spelers.' Iedereen wil op de foto met De Visser, in zijn Chelsea-outfit. 'Piet. Doe je de groeten aan Abramovitsj.'

Dat zal Piet doen. Maar eerst voetballen. ASA verliest de halve finale ongelukkig van Ajax Cape Town. Christopher loopt een ernstige enkelblessure op. En ASA verliest opnieuw, in de strijd om de derde plaats, van Ajax. In de laatste minuut.

Het VIP gedeelte van het stadion zat goed vol met familie, sponsoren, trainers en natuurlijk scouts.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden