INTERVIEWWilco Kelderman

Het zit Wilco Kelderman eindelijk eens mee, maar of hij de Giro gaat winnen?

Wilco Kelderman (rechts) afgelopen zondag in actie tijdens de vijftiende etappe van de Giro d'Italia.Beeld BELGA

Zo vaak ging het mis dat Wilco Kelderman begon te twijfelen of hij ooit nog in de positie zou komen om een grote ronde te winnen. Alle tegenslagen hadden zijn zelfvertrouwen aangetast. Ja, hij kon beter, maar winnen? Hij durfde er niet aan te denken. Nu, met nog zes etappes voor de boeg, ligt de Giro-zege binnen handbereik.

‘Dit jaar ontwikkelt het zich in mijn voordeel’, stelt Kelderman diplomatiek vast tijdens een digitaal persgesprek op de tweede rustdag van de Giro. Ditmaal is hij het niet die met pech te kampen krijgt, maar overkomt het anderen. Geraint Thomas bijvoorbeeld, die wegglipte over een bidon en moest opgeven. Of Steven Kruijswijk, die met corona besmet bleek, net als die andere favoriet Simon Yates.

Ja, João Almeida staat nog aan de leiding in het klassement, maar in de bergetappe van zondag moest de Portugees meer dan een halve minuut prijsgeven. Kelderman is daardoor nog maar 15 seconden van de roze leiderstrui verwijderd. De andere pretendenten voor de roze trui hebben al minuten aan hun wielerbroek.

Het lot mag hem vooralsnog gunstig gezind zijn, de 29-jarige kopman van Sunweb blijft voorzichtig als hij vooruitkijkt naar de laatste etappes van de ronde. Je kunt het hem niet kwalijk nemen. Als er iemand weet dat er altijd nog iets mis kan gaan, is hij het.

Patiëntendossier

‘Mijn lichaam heeft klappen gehad’, is zijn eigen samenvatting van zijn vuistdikke patiëntendossier. Het is een understatement. Neem alleen al de botten die hij brak: een keer of vijf zijn sleutelbeen, tweemaal zijn vinger en vorig jaar nog zijn nekwervel. Hij moest wekenlang een brace dragen. ‘Als ik val, breek ik meteen iets’, zei hij daar eerder over. ‘Ik zou weleens alleen schaafwondjes willen hebben.’

Bijna elk jaar sinds zijn doorbraak als klassementsrenner in 2014, toen hij met de besten mee kon in de Giro en als zevende eindigde, werd verstoord door narigheid. Was het eens niet fysiek van aard, dan was er wel iets anders, zoals de materiaalpech die hem veel tijd kostte in de Vuelta van 2018, waarin hij als tiende eindigde.

Hij heeft geleerd om bij de dag te koersen. ‘Als je te ver vooruit gaat denken, maak je je nerveus.’ Dus richt hij zich op de rit van dinsdag van Udine naar San Daniele del Friuli: 225 kilometer lang met een paar kleinere klimmetjes onderweg. Geen rit om Almeida uit het roze te rijden. ‘Daarvoor is het niet lastig genoeg.’

‘We willen het roze pakken, maar we weten nog niet precies in welke rit. Maar Almeida rijd je er niet zomaar af.’ De pas 22-jarige klassementsleider moest in de rit van zondag wel lossen, maar had het tijdsverlies weten te beperken.

Dan zijn er nog de renners die zondag dure minuten verspilden en azen op een weg terug naar boven in het klassement. Vincenzo Nibali bijvoorbeeld. De Italiaan weet hoe hij in de slotdagen toe moet slaan. Hij won de Giro in 2016 waarin Kruijswijk zijn roze trui verloor in een sneeuwmuur. Kelderman, die na dit seizoen verkast naar Bora-Hansgrohe: ‘Ik heb het voordeel van een hele sterke ploeg, die kan controleren en zaken recht kan zetten.

Fris

Zondag keek hij op de slotklim van achter de ruggen van zijn ploegmaats in een haarspeldbocht naar beneden. Hij zag de schade die zijn helpers aanrichtten en ervoer hij tegelijkertijd hoe fris zijn eigen benen nog voelden. ‘Dan zie je renners lossen en merk je dat je zelf supergoed in orde bent.’ Het was een heerlijke ervaring.

Hij zit sowieso goed in zijn vel in Italië, maakt zich nergens druk om. Niet om de sneeuw die in deze herfsteditie van de Giro vrije doorgang over de Alpencols kan bedreigen. ‘Als het heel slecht is, halen ze die klimmen eruit. We zien wel.’ En niet om de dreiging van corona in het peloton. ‘Je hebt er geen grip op.’

Zijn ploegmaat Michael Matthews moest vorige week de ronde verlaten na een positieve test, maar sindsdien is er in zijn team geen nieuwe besmetting vastgesteld. ‘We zijn de laatste week zo’n beetje elke dag getest.’ Naast de extra controles vanuit de koersorganisatie testte Sunweb zelf ook. ‘Dus het is niet meer zo spannend.’

En die gevreesde derde week dan, met bijna alleen maar ritten van meer dan 200 kilometer en driemaal finish bergop? Ook dat boezemt hem geen angst in. Hij is niet meer die renner die in 2017 in de Ronde van Spanje in de op een na laatste rit, naar de Angliru, uitgepierd van het eindpodium viel. Hij is sterker, zijn benen betrouwbaarder. ‘Ik voel me heel goed, herstel heel goed en ik heb de laatste paar jaar nooit meer echt een slechte laatste week gehad.’

Niet te onderschatten is bovendien het effect van zijn onbezorgde aanloop. Terwijl de coronapandemie de wielersport als geheel op zijn kop zette, beleefde Kelderman eindelijk eens een jaar zonder allerlei ellende. ‘Ik heb nooit echt de tijd gehad me goed voor te bereiden op een grote ronde. Nu loopt het allemaal een seizoen lang lekker. Dat resulteert in beter niveau dan ik ooit heb laten zien.’

Alle seinen staan op groen, of roze, maar gaat hij de Giro ook echt winnen? Kelderman lacht als die vraag hem zonder omhaal wordt gesteld. Na de lach volgt zijn voorzichtige antwoord: ‘Als jullie volgende week weer bellen, kan ik het jullie vertellen.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden