ProfielKeye van der Vuurst de Vries

Het wonderkind van het Nederlandse basketbal denkt in de eerste plaats aan anderen

Keye van der Vuurst de Vries (19) is het grootste talent van het Nederlandse basketbal sinds tijden. Toch verloopt ook de ontwikkeling van de jonge spelmaker met vallen en opstaan, blijkt in het verloren WK-kwalificatieduel met IJsland (77-79).

Sam Planting
De 1.91 meter lange Keye van der Vuurst de Vries (links) vindt de 2.16 meter lange IJslander Tryggvi Hlinason tegenover zich.
 Beeld Klaas Jan van der Weij
De 1.91 meter lange Keye van der Vuurst de Vries (links) vindt de 2.16 meter lange IJslander Tryggvi Hlinason tegenover zich.Beeld Klaas Jan van der Weij

Basketballers vallen doorgaans op vanwege hun lengte. Dat is bij Keye van der Vuurst de Vries niet het geval, hij is ‘slechts’ 1 meter 91 - voor basketbalbegrippen een kleintje.

Toch valt de blonde guard direct op bij Oranje. Hij is als 19-jarige verreweg de jongste speler in de nationale ploeg, het verschil met de op een na jongste bedraagt vijf jaar. ‘Ik ben eraan gewend geraakt om de jongste in de groep te zijn, want het is voor mij altijd zo geweest’, zegt Van der Vuurst de Vries, die op zijn zestiende al debuteerde als international. ‘Toeschouwers zien waarschijnlijk wel aan mijn gezicht dat ik een stuk jonger ben dan de rest. Maar aan mijn spel hopelijk niet.’

Spelverdeler

Van der Vuurst de Vries is een spelverdeler in de meest traditionele zin van het woord. Eerst bedient hij zijn ploeggenoten, daarna denkt hij pas aan zichzelf.

Die eigenschap is meteen zichtbaar, wanneer hij vrijdagavond halverwege het eerste kwart het veld betreedt tegen IJsland. Nog geen 25 seconden later heeft hij al een eerste scoringsmogelijkheid voor een ploeggenoot gecreëerd, door als een volleerd veteraan net die halve tel langer te wachten met zijn pass, zodat zijn ploeggenoot vrijkomt. Bij het eerstvolgende balbezit volgt assist nummer twee met meer flair: achter zijn eigen rug langs passt Van der Vuurst de Vries naar een vrijstaande ploeggenoot, zonder oogcontact met hem te hebben gehad.

Hoewel hij maar 17 van de mogelijke 40 minuten meedoet tegen IJsland, eindigt Van der Vuurst de Vries het duel met zeven assists op het scoresheet. Ruim het meeste van alle spelers op het veld. Ter vergelijking: zijn elf ploeggenoten die op het veld komen in het kwalificatieduel, zijn collectief goed voor negen assists.

Een hoog aantal assists is vaste kost voor Van der Vuurst de Vries. In de BNXT League, de Nederlands-Belgische fusiecompetitie, leidt hij de competitie momenteel met een wedstrijdgemiddelde van 7,1 assists per duel.

‘Ik speel rustig voor mijn leeftijd’, stelt de jonge spelmaker. ‘Mijn overzicht op het veld zie ik als mijn grootste kwaliteit.’ Wat inderdaad opvalt aan het spel van Van der Vuurst de Vries, is de kalmte. Waar jonge spelers die veel de bal in handen hebben het doorgaans juist moeten hebben van hun explosiviteit, van hun onstuimigheid, daar is Van der Vuurst de Vries op zijn best als het spel kortstondig kan vertragen. Met de juiste balbehandeling net die extra paar centimeter, net die extra paar milliseconden creëren waarin er meer open ruimtes ontstaan.

Doelbewust

Ook buiten het veld is de jonge spelmaker opvallend doelbewust. Op 15-jarige leeftijd trok Van de Vuurst de Vries al naar Oostende, een grootmacht in het Belgische basketbal.

Een behoorlijk opvallende keuze, want het tekenen van een profcontract op jonge leeftijd betekende dat Van der Vuurst de Vries uitgesloten was van deelname op het collegeniveau in Amerika, doorgaans toch de logische vervolgstap voor een tienertalent. ‘Ik heb nooit echt die droom gehad, van basketballen op een universiteit in de Verenigde Staten. Mijn voorkeur ging altijd al uit naar een situatie waarbij ik meteen het maximale uit mezelf zou moeten halen.’

Hij schatte in dat hij in België sneller tot een volwassen prof zou kunnen uitgroeien. ‘In Oostende deel ik op mijn positie de speelminuten met een extreem ervaren speler, Dušan Djordjević. Hij is 38, dubbel zo oud dus. Van hem leer ik heel veel. We praten dagelijks over situaties op het veld, zodat ik beter kan worden.’

Op de vraag wie zijn favoriete speler is, hoeft hij niet lang na te denken. Dat is Luka Doncic (22), het Sloveense wonderkind dat eerst als tiener uitblonk in Europa, bij Real Madrid, alvorens hij binnen een mum van tijd uitgroeide tot NBA-ster bij Dallas. ‘Ik kijk veel naar Doncic. Niet alleen vanwege zijn manier van spelen, maar ook omdat hij al op jonge leeftijd een leider is, zowel op het veld als daarbuiten.’

Weinig schoten

Waar Van der Vuurst als passer, dribbelaar en tacticus zijn leeftijd ver vooruit is, heeft hij als schutter nog wel eens de neiging om uit wedstrijden te verdwijnen. Zo ook in het verloren kwalificatieduel met IJsland, waarin hij zelf geen enkel punt scoort.

‘Soms krijg ik wel eens het verwijt dat ik te weinig voor mijn eigen kansen ga op het veld, dat ik te weinig schiet’, geeft Van der Vuurst toe. ‘Maar ik vind dat je die kansen zelf moet afdwingen. Wanneer ik, zoals vandaag, mijn schoten simpelweg niet raak, mag ik niet klagen dat ik te weinig pogingen heb gehad.’

Wat opvalt aan het betoog van de jonge spelmaker, is de Belgische tongval. ‘Het gevolg van op jonge leeftijd daarheen gaan’, zegt hij met een glimlach. ‘Ik ben nog altijd blij met mijn keuze voor Oostende. De stad is ietwat klein naar mijn smaak, want ik groeide op in Den Haag. Maar dat hoort erbij: alles voor je carrière.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden