REPORTAGE

Het WK wielrennen: het extra'tje van het seizoen

Het wereldkampioenschap wielrennen is zoiets als de laatste gymles op school voor de vakantie. De gymnastiekleraar heeft van de gymzaal een hindernisbaan gemaakt. We gaan apekooien en Michal Kwiatkowski uit Polen mag hem zijn.

Beeld belga

Er hangt een bijna uitgelaten stemming zondagmorgen rond het voetbalstadion van DS Ponferrada, waar de wielrenners hun tenten hebben opgeslagen voor het aanstaande WK. Landgenoten zijn ploeggenoten, ploeggenoten zijn buitenlanders. Helmen verraden hun werkelijke herkomst.

Het wereldkampioenschap is eigenlijk een bonus. Een grote ronderenner wil per se de Tour winnen, een coureur voor de klassiekers zet zijn zinnen op Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix. Maar niemand stelt zichzelf de regenboogtrui ten doel. Daarvoor hangt de wedstrijd van te veel ongewisse factoren af, met name in dat nationale ploegenspel.

Mondialisme

Als dit wereldkampioenschap in Spanje iets heeft duidelijk gemaakt, dan is het een voortschrijdend mondialisme. Zwitserland mag in het verleden drie wereldkampioenen hebben voortgebracht, maar zijn delegatie in Ponferrada past in een boodschappenauto. Daarmee is de missie van Fabian Cancellara ook eens wereldkampioen te worden bij voorbaat tot mislukken gedoemd.

Aan de andere kant van dat spectrum staan Australië en Polen. Beide landen speelden nog niet zo lang geleden bijrollen in het wielrennen. Hun coureurs waren op één hand te tellen en doorgaans tweederangs. Alleen Cadel Evans, wereldkampioen in 2009, mocht zich ooit tot de echt groten rekenen.

In Spanje staat zowel Australië als Polen met het maximale aantal van negen deelnemers aan de start. De Polen verzamelen zich zondagmorgen rond de oranje bus van CCC, de ploeg die soms mag figureren in de klassiekers. De bekende namen verdienen elders hun brood. Niemec is een gewaardeerde kracht bij Lampre en Kwiatkowski geldt bij Quick-Step als een opkomende ster. Rafael Majka, tweevoudig ritwinnaar in de Tour, ontbreekt in de ploeg.

Een half uur voor de start verzamelt het rood-witte gelegenheidsleger zich onder de luifel van de bus. Ook de stafleden komen erbij en er weerklinkt Pools dat waarschijnlijk bedoeld is om elkaar te enthousiasmeren.

Waar andere landen geen keuze kunnen maken in de rolverdeling, is het bij Polen eenvoudig: één voor allen en allen voor één. Kwiatkowski na afloop: 'Daar hebben we geen enkele discussie over gehad.'

Wiatkowski op het podium van het WK wielrennen.Beeld ap

Achtervolging

Hij is de één, de kopman op wie de koers vanaf het begin is afgestemd. Als een eerste groepje met ontsnapte renners te veel voorsprong neemt, gaat Polen in de achtervolging. Later, bij een initiatief van de Italianen, zijn het de Australiërs die hun verantwoordelijkheid nemen. Zo laten die twee landen de traditionele wielernaties met hun traditionele wielerbelangetjes zien waartoe een heldere strategie kan leiden.

Australië kan gokken op een eindsprint met Simon Gerrans en Michael Matthews in de gelederen. Polen moet hopen dat Michal Kwiatkowski op dat moment al over de streep is. Zo gaat het ook.

Gerrans wint de sprint van een achtervolgend groepje kanshebbers, van wie de Spaanse troef Valverde voor het derde achtereenvolgende jaar derde wordt. Kwiatkowski is dan één seconde binnen. Hij is op 7 kilometer voor de finish aan ieders aandacht ontsnapt en houdt in de afdaling heldhaftig stand.

Met Slowaak Peter Sagan, zondag kansloos op een 43ste plaats, is Michal Kwiatkowski de vaandeldrager van een nieuwe generatie. Sinds de Italiaanse neoklassieker Strade Bianche, kunnen hun namen in één adem worden genoemd. Samen doken ze op die maartse zaterdag Siena binnen en tot ieders verrassing arriveerde de Pool als eerste op de Piazza del Campo.

Van hun tweeën is Michal Kwiatkowski (24) ook het meest allround. Vooral ronden van een week kan hij goed aan, al reikte hij in de Tour van 2012 ook al eens tot de elfde plaats.

Dit jaar werd zijn optreden getekend door de nodige wisselvalligheid. Daarom nam hij een paar weken vrij om weer fit te zijn in het najaar, met deze ongedachte zege als cadeau. Michal Kwiatkowski dankte na afloop uitgebreid zijn Poolse ploeggenoten. Dat doen winnaars altijd, maar zelden klonk het zo welgemeend als zondagmiddag in Ponferrada.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden