‘Het was in Athene niet mijn bedoeling Inge te beledigen’

Jodie Henry (22) kopieerde de successen van Inge de Bruijn: olympisch- en wereldkampioen op de 100 vrij. Ze heeft De Bruijn sinds Athene niet meer gezien, maar wil haar alsnog een verontschuldiging maken....

Van onze verslaggever John Volkers

‘Een smet’ op haar successen, zo noemde Inge de Bruijn de beweringen van de Australische Jodie Henry dat de Nederlandse had geprobeerd haar ‘gek te maken’ in de minuten voor de start van de olympische finale in Athene. Waar of niet, het deed afbreuk aan het sportieve imago van de viervoudig olympisch kampioene uit Barendrecht.

De twee grootheden van het mondiale vrouwenzwemmen kwamen elkaar nadien niet meer tegen. Henry, de wereldrecordhoudster op de 100 meter vrije slag (53,52), werd deze zomer in Montreal wereldkampioene. De tien jaar oudere De Bruijn werd daar niet aangetroffen. Ze is al meer dan vijftien maanden met prestatieverlof.

Geconfronteerd met de nasleep van die enerverende olympische finale van 2004 – De Bruijn was woedend toen ze na het gewonnen 50 meter-goud van Henry’s eerdere beschuldigingen hoorde – wil de zwemster uit Canberra wel kwijt dat haar uitlatingen na afloop niet bedoeld waren ‘om Inge te beledigen’.

In Sydney, bij de wereldbeker zwemmen, wenst ze – voor de geschiedenis – haar woorden van toen af te zwakken. ‘Het was no big deal. Was Inge kwaad? Werkelijk? Heus, ik heb niet de bedoeling gehad haar te beledigen. Dat moet je haar vertellen. En ik voelde me niet beledigd door haar gedrag. Al is het mijn stijl niet. Ik vecht het liever in het water uit.’

Henry sprak na de 100 meter-finale in Athene tegenover de internationale media over het gedrag van De Bruijn, omdat zij er het idee uit putte dat zij vooraf al aan de winnende hand was. ‘Het gebeurde niet in de wachtruimte, zoals hier en daar is geschreven. Het was aan de rand van het bad, bij de startblokken. Inge moest starten in baan 5, ik vanwege mijn wereldrecord in de halve finale op 4.

‘Ze stond met haar rug naar het blok van baan 6 toe en staarden me lang aan. Maar dat was ook alles. Dat is wat mensen in de sport doen. Het is een deel van de topsport. Het was persoonlijk bedoeld. Ik vond het alleen een beetje vreemd.

‘Ik had het nooit tevoren zo ervaren. Ik was nog een groentje. Ik heb er maar wat om gelachen. Ik had mijn zwembrilletje op. Met donkere glazen. Inge maakte geen gebaren. Ze zei ook niks. Ze keek alleen maar. Misschien concentreerde ze zich. Maar ik had het idee dat ze probeerde om mij psychisch onderuit te halen.

‘Ik lachte. Op de manier van het is goed dat ze mij blijkbaar als het grote gevaar beschouwt. Haar gevoel bedreigd te worden was een compliment voor mij. Zij beschouwde mij, Jodie Henry, als degene die haar heerschappij op de 100 vrij kon omverwerpen.’

Henry liet zich niet gek maken en zwom de race zoals zij zich had voorgenomen. ‘Ik kom altijd in de tweede baan naar voren. Mijn start- en keerpunten zijn niet best. Maar op de tweede 50 meter achterhaal ik mijn tegenstandster. Dat is mijn kracht.’

Haar instelling in Athene was om te winnen. Libby Lenton, haar landgenote die in maart De Bruijn het wereldrecord op de 100 vrij (53,77 om 53,66) had afgenomen, was aan het psychologische spel ten onder gegaan in de halve finale. Henry was de laatst overgebleven concurrent van De Bruijn, die op dat koninginnennummer een reputatie te verliezen had.

‘Als zwemster heb ik Inge hoog zitten. Ik zag haar in 2001, mijn debuut-WK, voor het eerst. Ze won toen in Fukuoka de 100 vrij, zoals ze die afstand in Sydney een jaar eerder ook al had gewonnen. Dat heeft grote indruk op mij gemaakt. Ook daarom was ik deze zomer zo tevreden met mijn wereldtitel in Montreal. Back-to-back, olympisch- en wereldkampioen worden, dat tekent de grote zwemmers.’

Henry rekent er niet op De Bruijn nog tegen te komen de komende jaren. Zij heeft haar traject al uitgestippeld. Alles staat in het teken van de Spelen in 2008, waar ze drie gouden medailles heeft te verdedigen. ‘Peking is het nieuwe doel. Al het andere is niet meer dan de aanloop. Peking wordt hard. De Chinezen zullen elke medaille daar willen winnen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden