NieuwsNK inlineskaten

Het sportleven lacht nationaal skeelerkampioen Manon Kamminga na ‘burn-out’ weer toe

Manon Kamminga komt als eerste van de vrouwen over de finish tijdens de NK inlineskaten. Beeld ANP

Ze was opgebrand en taalde gedurende anderhalf jaar niet naar skeeleren. Inmiddels domineert Manon Kamminga het inlineskaten als vanouds. Zaterdag werd ze op het circuit van Zandvoort opnieuw Nederlands kampioen.

Met een stralende lach loopt Manon Kamminga (28) over het racecircuit van Zandvoort. ’s Ochtends heeft ze in de stromende regen de junioren gecoacht. Nu de start van de marathon bij de Nederlandse kampioenschappen inlineskaten dichterbij komt, wordt het asfalt lichter. ‘Het is geweldig dat we hier kunnen rijden, zelfs nog eerder dan Max Verstappen’, glundert de Friezin.

Een week geleden won Kamminga in het Friese Wolvega al vijf nationale titels bij de NK op de baan, waardoor ze met baan- weg- en marathontitels bij elkaar opgeteld 33 keer Nederlands kampioen is geworden. Ook vandaag zijn alle ogen op haar gericht.

Ruim drie jaar geleden zag de wereld er heel anders uit voor Kamminga. Op de dag dat ze Europees kampioen werd op het Formule 1-circuit in het Portugese Lagos, besloot ze te stoppen met topsport. Ze worstelde al drie jaar met negatieve gevoelens, was het plezier in de sport kwijt en had een sportieve burn-out. Anderhalf jaar racete ze niet, voordat ze terugkeerde in het peloton.

Vandaag koerst ze opnieuw op een autocircuit. Ze voelt zich veel beter dan drie jaar geleden. ‘Ik ben vooral mijn bewijsdrang kwijt. Ik voel me fysiek en mentaal weer goed en dan doet mijn talent de rest’, zegt ze, terwijl ze naar beneden knikt. Ze wil zichzelf vooraf niet bestempelen als topfavoriet, maar alle aanwezigen zijn het erover eens: Kamminga, die vanwege de hogere weerstand traint met de mannen, is de te kloppen vrouw.

Twijfels

Toch loopt haar voorbereiding vandaag allerminst op rolletjes. Ze twijfelt over haar wieltjes. Net als bij Formule 1 hebben de weersomstandigheden invloed op het materiaal van de deelnemers. Hardere wieltjes zorgen voor meer snelheid, maar hebben minder grip. Op het bochtige en steile circuit van Zandvoort is het belangrijk om de juiste keuze te maken. Vlak voor de start besluit Kamminga dat het asfalt genoeg is opgedroogd om haar ‘droogweerwieltjes’ aan te doen. Ze loopt naar het hek om haar wieltjes te vervangen, maar op dat moment schalt door de geluidsinstallatie dat de wedstrijd gaat beginnen.

Het is voor het eerst dat de NK marathon bij het inlineskaten op Zandvoort wordt gehouden. Toen eind juni bekend werd dat de kampioenschappen op het historische duincircuit met zijn bekende kombochten zou worden gereden, stroomden de aanmeldingen massaal binnen. Zowel bij de mannen als bij de vrouwen zijn er meer dan honderd deelnemers, terwijl dat aantal vorig jaar in beide categorieën nog onder de vijftig lag.

Niet denigrerend

De mannen starten eerst, twee minuten later de vrouwen. De laatste groep stuift bij het startsignaal richting de befaamde Arie Luyendijkbocht. Daar blijft iedereen overeind, maar na de eerste tweede ronden is het peloton bijna gehalveerd. ‘Ik denk dat een aantal meiden met de recreatieve ronde had meegedaan, als de coronamaatregelen dat hadden toegelaten’, zegt Kamminga lachend. ‘Dat bedoel ik niet denigrerend. Maar als honderd vrouwen zich aanmelden voor de NK marathon, weet je dat lang niet iedereen die uitrijdt.’

Aan het einde ontstaat er een kopgroep van zeventien met daarin de belangrijkste kanshebbers op het eremetaal. Die kopgroep blijft lang bij elkaar, maar als de vrouwen door de mannen worden ingehaald, pakken vijf vrouwen de slipstream van de mannen. Beau Wagemaker, Elsemieke van Maaren, Fleur Veen, Gerline Crediet en Manon Kamminga blijven vooruit en rijden de laatste ronde in. Even lijkt een spannende slotfase in het verschiet te liggen. Maar zodra de vrouwen de pitsstraat inrijden, volgt de verwachte ontknoping. Kamminga ligt meters voor op de rest en heeft alle tijd om voor de finishboog haar handen in de lucht te steken.

Een half uur later luistert Kamminga voor de vierendertigste keer met een gouden medaille om haar nek naar het volkslied. Het is haar vierde titel op de marathon. Recordhoudster Elma de Vries heeft vier marathontitels meer. Kamminga zegt niet te streven naar een verbetering van dat aantal. ‘Ik heb met mezelf afgesproken dat ik alleen nog skeeler als ik er plezier in heb. Ik sta nu relaxter in het leven en daar kan geen enkele titel tegenop.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden