Het NOCNSF wikt, maar Samaranch beschikt

Morgenavond maakt Jan Loorbach het resultaat bekend van zijn 'rondje' langs de bonden. De nieuwe chef de mission heeft onderzocht welke van de twee Nederlandse kandidaten voor een tweede zetel in het IOC-bestuur - Ard Schenk of Wouter Huibregtsen - op de meeste steun kan rekenen....

Of misschien blijkt, dat Samaranchs bemoedigende glimlach waarvan staatssecretaris Erica Terpstra de afgelopen week getuigde, ook de harten van de Nederlandse bestuurders heeft verweekt. Een ex-topsporter, een vrouw én ook nog één met een rijk politiek verleden: voor bestuurders van dit formaat, zo zou Samaranch hebben laten weten, zwaait de poort van de Olympische burcht wijd open.

Van 1925 tot 1943 en van 1946 tot 1957 was Nederland met twee man vertegenwoordigd in het hoogste mondiale sportcollege. Na het overlijden van kolonel Peter Scharroo in 1957 bleef Charles Pahud de Mortanges alleen over. Eén jaar nadat Nederland de Olympische Spelen in Melbourne, uit protest tegen de Russische inval in Hongarije, had geboycot leek de tweede IOC-post, waarop Nederland reglementair recht had, een brug tever.

Jarenlang bleef de kwestie onaangeroerd. Pas nadat de twee sportkoepels, NOC en NSF, begin jaren negentig waren samengesmolten, kwam de zaak weer ter sprake. Op dat moment gold de Olympische beweging in Nederland, getalsmatig, na het Italiaanse CONI als de sterkste van Europa.

Maar de Nederlandse stoel naast Anton Geesink bleef leeg. Drie jaar geleden maakte NOCNSF-voorzitter Huibregtsen nog bezwaar tegen een nog grotere rol voor Nederland op IOC-niveau. 'Laten we iets bescheidener beginnen en kijken in welke internationale bonden we een Nederlandse stem kunnen opeisen', zei hij destijds in Sport International.

De commissie Internationale Zaken, onder leiding van Jan Berteling, kwam tot de conclusie dat Nederland bijna niet is vertegenwoordigd op vitale posten in de internationale sporten. Tot op de dag van vandaag overigens, want buiten Hein Verbruggen (wielersport), Frans Hoogendijk (judo) en Jos Vaessen (motorsport) doet Nederland niet serieus mee op het internationale toneel.

Desondanks is het nu wel druk op de loper naar het IOC-platform. Schenk, Huibregtsen en Terpstra hebben alle drie een knipoog van Samaranch gehad, maar op die manier heeft de charmante preses van het IOC al eerder vrienden op het verkeerde been gezet. In minder dan een week heeft Loorbach zijn enquête uitgevoerd, maar Samaranch neemt veel meer tijd om op het moment dat het hem schikt zijn voorkeur uit te spreken. En net als altijd laat hij zich niets gelegen aan het oordeel dat morgenavond op tafel komt.

Het NOCNSF wikt, maar Samaranch beschikt.

P. A.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden