Het lijkt wel of ze van de Giro een verzoeningskruistocht willen maken: sport als grote heler van alle historische pijn

Ook ik trok de wenkbrauwen op toen vorig najaar bekend werd dat La Grande Partenza van de Giro in Israël zou plaatsvinden. De proloog zou verreden worden in Jeruzalem. Jeruzalem! Toevallig had ik kort ervoor een lange documentaire bekeken over die stad. Mild gezegd, Jeruzalem is van oudsher de meest ontvlambare plek op de aardkloot. Met afstand.

Nu is wielrennen de meest ontvlambare sport op deze aardkloot, maar een relatie met Jeruzalem had ik niet eerder gelegd. Die is nu dus vanzelf tot stand gekomen.

Van Jeruzalem gaat het in 21 etappes naar Rome. Rome? Nog zo'n historische centrum dat diepe voren in de geschiedenis heeft getrokken, in goede en kwade zin. Van Jeruzalem naar Rome dus, het lijkt wel of de Giro-organisator RCS Sport er een soort van verzoeningskruistocht van wil maken: sport als grote heler van alle historische pijn.

Sport kun je overal voor inzetten, zowel voor het helen van pijn op micro- als op macroniveau. Het is de Haarlemmerolie van de wereld. Je gelooft erin of niet.

Onze Haarlemmerolie heet Tom Dumoulin. Gaat hij onze pijn opnieuw fiksen? Vorig jaar liet hij ons tot op de laatste dag in het ongewisse, met dank aan een ongelukkige poeppauze in de berm van de weg tijdens een wel heel cruciale bergrit. Het was niet de eerste keer dat zijn darmen hem in de steek lieten. Het probleem is onderzocht: minder appels en melk voortaan.

Tom racet binnenkort door Israël met minder lactose en fructose in zijn kanalen. In de plaats van appels komen er kiwi's, en die zijn volgens mij zat te vinden in het beloofde land.

In deze krant lees ik dat Tom niet gewetensbezwaard naar het tamelijk explosieve Israël afreist. 'Volgens mij heeft sport niks met oorlog of politiek te maken. Niemand weet hoe het precies zit tussen Israël en Palestina. Het speelt al decennia.' En toch heb ik het idee dat Tom Dumoulin precies weet hoe het zit tussen Israël en Palestina. En ik weet ook bijna zeker dat hij zich Israël door de strot geduwd voelt door RCS Sport.

Ooit, in 1980, werden de Olympische Spelen van Moskou me door de strot geduwd. Vooraf was er een heel gedoe geweest met boycots door verschillende landen als antwoord op de Russische inval in Afghanistan. Nederland reisde tenslotte toch af, halfslachtig: alleen de openingsceremonie werd geboycot.

Maar ik ben blij dat ik er geweest ben. Als willoos vehikel van propaganda en antipropaganda. Het maakt je vrij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden