Het lastige kwalificatie-pad op de marathon

Luc Krotwaar (35) werkt komend weekeinde in Fukuoka zijn vierde marathon van dit jaar af. Doel is olympische kwalificatie. `Dat is voor mij lastiger dan straks in Athene in de toptien te lopen.'

Begin dit jaar liep hij een week na de teleurstellende marathon van Rotterdam alweer een 42 kilometer, die van Leidsche Rijn, daarmee vriend en vijand verbazend. Monter: `Ik heb de afgelopen weken ook acht maal een duurloop van 42 kilometer gemaakt.'

Ook dat is natuurlijk hardop vloeken in de marathonkerk. Loop nooit de hele afstand in de training, luidt de canon, beperk je tot lange duurlopen van hoogstens 35 kilometer.

Krotwaar staat er ontspannen bij, in een grote legertent in het Tilburgse Warandepark, waar hij zondag op de lange cross na winnaar Luke Kibet de beste Nederlander was. 'Het ging wel lekker', zegt hij. Vooral de snelle start, `met veel geweld', was hem niet tegengevallen.

Hij is net weer terug uit Kenia, waar hij zich al sinds jaar en dag in Iten voorbereidt in het High Altitude Training Center van Lornah Kiplagat, de onlangs tot Nederlandse genaturaliseerde Keniaanse atlete. Haar echtgenoot, Pieter Langerhorst, begeleidt hem komend weekeinde naar de marathon van Fukuoka, waar alleen toplopers aan de start mogen staan. `Slechts atleten met een snellere tijd dan 2.27 zijn welkom.'

Voor Japanse lopers geldt de 57ste editie van `Fukuoka' als selectiewedstrijd voor de Spelen van Athene, dus er zal hard en aanvallend gelopen worden. Er staan met Toshinari Takaoka (Japan) en Vincent Kipsos (Kenia) twee 2.06-lopers aan de start. Er doet ook een aantal Spanjaarden mee, plus de Brit Jon Brown. Krotwaar moet binnen de 2.10.30 blijven om een ticket voor Attica te veroveren.

Hij vindt het prettig dat Langerhorst hem begeleidt. Die laatste kent Japan goed, hij was er al vaak met zijn echtgenote Lornah. Krotwaar, 35 jaar, daarentegen is nauwelijks een wereldburger te noemen. Hij komt weliswaar vaak in Kenia om te trainen, de komende marathon wordt pas zijn tweede 42 kilometer buiten de eigen landsgrenzen.

Drie maanden geleden liep hij zijn eerste marathon in den vreemde, in Parijs tijdens de WK. Hij werd 20ste, geen gek resultaat, maar er had meer in gezeten. `De hele zomer was het snikheet. Juist tijdens de dag dat de marathon werd gelopen was het 18 graden.'

Krotwaar had op meer warmte gehoopt. Hij was zelfs eerder uit het frisse Kenia teruggekomen om zich in Europa op de warmte voor te bereiden. Hij liep binnenshuis op een loopband, met de thermostaat op de hoogste stand, verbleef langdurig in de sauna. `Van mij had het in Parijs 35 graden mogen zijn.'

Hij zal zondag in het vlakke Fukuoka op het zuidelijk eiland Kyushu zijn eigen persoonlijk record op de marathon (2.10.59) moeten verbeteren om volgend jaar in het ongetwijfeld snikhete Maratonas te mogen starten. `Kwalificeren is voor mijn gevoel moeilijker dan volgend jaar een goed resultaat lopen in Athene', zegt hij stellig. `Met de warmte in Griekenland denk ik goed te kunnen omgaan. Ik sluit een klassering binnen de toptien niet uit.'

Mocht hij zich plaatsen dan heeft hij, hoopt hij, recht op de olympische status bij NOC*NSF. De verstokte treinreiziger, die vaak een vouwfiets of zelfs rollerski's meesleept, is daarom alvast met zijn rijlessen begonnen. `Het theorie-examen heb ik gehaald. Misschien mag ik straks wel in een olympische auto rijden.'

Krotwaar bereidt zich op welhaast religieuze wijze voor op zijn marathonavonturen. Hij laat op het terrein van voeding en trainingsleer weinig aan het toeval over. Aan de andere kant kan hij soms een nonchalance tentoonspreiden, die bij de meer traditioneel ingestelde marathonadepten tot veel onbegrip leidt.

Zo liep Krotwaar in april tijdens de marathon van Rotterdam naar een onverwacht slechte eindtijd. `Het was bizar, ik kon gewoon niet harder. Ik stond op slot, er haperde misschien iets in de koolhydratenhuishouding, maar ik kon geen stap harder.' Hij stapte niet uit, maar liep door, 'uit respect voor de organisatie en Kamiel Maase'.

Hij noemt die marathon, afgelegd in 2.19, achteraf dan ook geen echte marathon, maar meer een trainingsloop. `Ik heb er ook geen spierschade door opgelopen.' Eigengereid als hij is stond Krotwaar een week later aan de start in Utrecht, bij de Leidsche Rijn Marathon, die hij won in de fatsoenlijke eindtijd van 2.13.

Kenianen leven soms wat achteloos naar een marathon toe, Krotwaar doet zijn geuzennaam - de Witte Keniaan - dan ook geen geweld aan wanneer hij vertelt dat hij nog niet weet wanneer hij naar Japan vertrekt. `Het kan dinsdag of woensdag zijn. Pieter moet nog terugkomen van vakantie in Kenia en hij heeft de tickets.'

Andere sporters die in het Verre Oosten sporten, zouden gezien het tijdsverschil van negen uur wellicht wat serieuzer zijn, zo niet Krotwaar. Maar dat hebben we dan toch niet goed begrepen: `Ik sta hier in Nederland de laatste dagen om vijf uur op, morgen zelfs om vier uur. Daarmee zet ik de biologische klok vast vooruit.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden