Champions League Finale

Het kippevel kwam pas ná de matige Champions League-finale

Liverpool-Spurs (2-0) was als schouwspel geen fraai eindstuk van dit spectaculaire Champions League-seizoen. Des te mooier waren de scènes na afloop, van een tribuut aan een overledene en de omhelzing van een overlever.

Virgil van Dijk houdt de Champions League-beker omhoog. Beeld BSR Agency

Het mooiste moment na de door Liverpool gewonnen Champions League-­finale ten koste van Tottenham Hotspur (2-0) was niet het liedje van Jürgen Klopp. ‘Let’s talk about six, baby’ zong de Duitse coach. Klopp vierde zo de zesde winst van de Champions League, voorheen Europa Cup I, voor Liverpool en het einde van zijn reeks van verloren ­finales, zes stuks. ‘Heerlijk om nu eens na zo’n avond niet te hoeven analyseren wat er fout ging. En ik ga ook nu niet analyseren, ik ga gewoon genieten.’

Slim, want dan had de Liverpool-trainer toch wat harde noten moeten kraken. Liverpool was matig, Tottenham bedroevend, doch op het eind nog gevaarlijk. Beide ploegen leken bevangen door spanning en vermoeidheid.

Klopp maalde er niet om, hij kwam zijn belofte na toen hij in oktober 2015 werd aangesteld bij Liverpool: een prijs binnen vier jaar. De progressie ging met horten en stoten, er was onder meer een 6-1-verlies tegen Stoke City (de grootste nederlaag sinds 1963), ­vorig seizoen ging de Champions League-finale verloren tegen Real Madrid (3-1), en ondanks een ‘kampioenstotaal’ aan punten (97) moest de landstitel recentelijk aan Manchester City worden gelaten. City-coach Guardiola was de eerste die ‘Kloppo’ feliciteerde. Met tranen in zijn ogen liet die zich jonassen door zijn spelers.

Het mooiste moment was ook niet het door ploeggenoten gezongen lied voor Virgil van Dijk (‘He can pass the ball, calm as you like, he’s Virgil van Dijk’) in de kleedkamer, met de Nederlander zelf als dansend middelpunt. Van Dijk werd eerder uitgeroepen tot beste speler van de Premier League en zaterdagnacht ook nog eens tot beste speler van de finale. Voor de 64ste wedstrijd voor Liverpool op rij werd de verdediger niet voorbij gedribbeld. Van Dijk gaf de credits aan zijn ploeggenoten en zei over een eventuele Gouden Bal: ‘Welnee, die moet naar Messi.’

Van Dijk was in het Britse kick-and-rush-onderonsje in Madrid vaak net zo slordig als de anderen, maar genadeloos in de sprint en de lucht. Moet gezegd: de andere Liverpool-verdedigers, Robertson, Alexander-Arnold, Matip en doelman Alisson waren minstens zo goed. Maar als je de coachingkwaliteiten en de uitstraling van Van Dijk erbij optelt, is de uitverkiezing begrijpelijk, ook omdat al die bewierookte aanvallers er weinig van bakten.

Jan Vertonghen (rechts, Spurs) probeert Mohamed Salah van de bal te houden. Beeld BSR Agency

Salah 

Toch mocht best worden stilgestaan bij de avond van Mohamed Salah. Liverpools steraanvaller viel in de CL-­finale van vorig jaar na een half uur huilend uit door een armklem van Real Madrid-verdediger Ramos. Salah keek zaterdagavond vlak voor het verlaten van de kleedkamer nog naar een foto ervan en mocht even later al de bal pakken voor een strafschop nadat Spurs-speler Sissoko die na 25 seconden op zijn uitgestoken arm had gekregen.

De trap was hard, maar matig geplaatst, een voorbode voor de rest van het fantasieloze duel. Liverpool kon op de counter gaan spelen. Bij Spurs lukte hoegenaamd niets. Gigant Sissoko, tegen Ajax nog op dreef met imposante rushes, liep over het veld als een soort verkeersregelaar met het ­organisatietalent van Mr. Bean. Spelmaker Eriksen en de in allerijl ­opgelapte spits Kane waren lang onzichtbaar. De Koreaan Son was zoals bijna het hele seizoen het gevaarlijkst, maar hij stuitte vaak op de snelle voeten van Alexander-Arnold of de zwarte handschoenen van Alisson.

Alisson, dat is natuurlijk ook een aardig verhaal. Een jaar geleden in allerijl voor 62,5 miljoen euro losgeweekt bij AS Roma, omdat voorganger Karius in de finale van vorig seizoen tweemaal dramatisch blunderde. Hij bleek een welkome versterking, zoals ook ­Fabinho (40 miljoen euro), Keita (60 miljoen euro) en Shaqiri (15 miljoen) dat waren.

Terwijl Georginio Wijnaldum (5) het uitschreeuwt van geluk, lijkt Jordan Henderson (14) met zijn gedachten bij zijn vader. Beeld BSR Agency

Stormloop

Winst van Spurs was in dat opzicht legendarischer geweest, omdat dat juist geen pond had geïnvesteerd. De smalle kern van trainer Pochettino groeide uit tot een never-say-die-machine met als specialiteit de stormloop in het laatste half uur; Ajax en PSV weten er alles van. Die werd ook zaterdag nog wel ontwikkeld, maar zelfs dé overlevingskunstenaars van deze CL-editie geloofden er niet meer in toen Liverpools supersub Origi vier minuten voor tijd met een diagonaal schot de 0-2 liet aantekenen. Prachtverhaal toch ook, die Divock Origi. In de halve finale tegen Barcelona was hij samen met de zaterdag weinig opvallende Wijnaldum al de held. Hij trof deze CL-campagne met elk van zijn drie schoten doel.

Indrukwekkender was echter het na afloop getoonde ondershirt van Liverpool-reserve Alberto Moreno. Daarop stond een foto van Moreno samen met zijn op de ochtend van de finale verongelukte oud-ploeggenoot José Antonio Reyes. Reyes werd slechts 35 jaar. Uitzinnige vreugde en diepe droefenis op een dag verklonken.

Maar de omhelzing van Jordan Henderson met zijn vader Brian spande de kroon qua kippevel. Die laatste leed aan keelkanker, maar wilde zijn zoon daar niet mee lastigvallen. Jordan mocht hem niet eens bezoeken tijdens de behandeling, hij moest zijn hoofd bij zijn droom houden: slagen bij Liverpool. Henderson mag dan aanvoerder en Engels international zijn, hij vecht al zeven jaar voor erkenning in de havenstad. In Madrid mocht hij als eerste de beker heffen om daarna nog iets veel kostbaarders in zijn armen te sluiten: zijn gezond verklaarde vader.

Liverpool-trainer Jürgen Klopp wordt na de gewonnen finale door zijn spelers in de lucht gegooid. Beeld AFP

Lees ook

Liverpool, winnaar van de Champions League-finale, boekt in Europa ongekende successen. Wat is het geheim van de club en de stad? ‘De stad is een eiland op een eiland.’

Georgio Wijnaldum groeide op in Schiemond, Rotterdam, ooit de kindonvriendelijkste wijk van Nederland. Met als gidsen broer en Spartaspeler Giliano Wijnaldum en oud-prof en buurjongen David Mendes da Silva gingen we op excursie door de wijk.

Een Gouden Bal voor Virgil van Dijk zou andere kwaliteiten dan supertalent benadrukken, schrijft Willem Vissers in zijn column.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden