Column Willem Vissers

Het is goed als de sport tegen zijn kijkers zegt: laat maar zien dat jullie ons waard zijn

Het was een walgelijk gezicht, al die bleke bekkies, al dan niet half verscholen onder een capuchon, op de tribune in Sofia. Jongens. Jongemannen. Ze brachten de Hitlergroet. Ze deden een aap na. Ze lachten. Kijk ons eens stoer zijn.

Ze beledigden donkere spelers van Engeland als Rashford, Sterling en Mings. Eeuwig zonde dat de Engelsen het veld niet verlieten, dat ze uiteindelijk bleven voetballen en hun straf louter verpakten in de pandoering van Bulgarije met 6-0. Al was het signaal nog veel mooier en duidelijker geweest als de Bulgaren waren opgestapt, uit woede om het gedrag van hun eigen supporters.

Voetbal is een weerspiegeling van talent. In vrijwel geen enkele tak van de maatschappij, of het moet in bepaalde sectoren van de muziek zijn, zie je zoveel kleur als op het voetbalveld. Op dergelijke podia wint talent. Wie de beste is, mag meedoen. Het is een vrij eerlijk systeem, zonder sollicitatiebrieven, zonder af te gaan op naam. Wie traint en overgave toont, wie ambitieus is en talent heeft, maakt kans op eeuwige roem.

Om al die uitblinkers op het veld heen staan en zitten toeschouwers, als afvaardiging van de maatschappij zoals die buiten de sportarena is. Voor de kijkers gelden geen kwalificaties. Ze mogen dom zijn, wit, zwart, rood, slim, sneuneus, geëngageerd of juist niet. Zolang ze zich gedragen, hebben ze weinig te vrezen. Als ze geluk hebben, komen ze zelfs weg met verbaal wangedrag, omdat ze opgaan in de massa, omdat ze vooral flink durven te zijn in een groep.

Als de onvrede woekert in de normale maatschappij, nemen mensen die gevoelens mee naar het sportveld. Dan kunnen twee werelden botsen en ontluikt onder meer racisme. De wedstrijd in Sofia was voor de rust al twee keer onderbroken. Het kwam niet tot een staking. Mings: ‘We besloten samen om door te gaan.’

Bondscoach Southgate stelde dat ze ook in Engeland helaas gewend zijn aan racisme rond het veld. Maatschappelijke onvrede beukt ook op de gekromde rug van het voetbal. Zeker op wat lager niveau in Engeland komen de uitbarstingen geregeld voor. Vandaar ook dat het signaal zo duidelijk en belangrijk was, het signaal bij Haringey Borough – Yeovil Town, een kwalificatieduel voor de FA Cup uit het hogere amateurvoetbal. De spelers van Haringey stapten zaterdag van het veld, na wangedrag van een deel van de supporters van Yeovil. Met name doelman Douglas Pajetat uit Kameroen was doelwit.

De wedstrijd werd gestaakt. De voetballers keerden samen terug naar het veld om hun solidariteit te betuigen met elkaar en met de goedwillenden onder de toeschouwers. Sport toonde zijn kracht en sprak een machtswoord uit: gewoon van het veld stappen. Juist in het voetbal, waar de sporters zelf niet meer zo naar kleur kijken als elders, waar ze dat stadium allang voorbij zijn. Waar ze hun eigenheid als persoon etaleren en verder gewoon kijken wie talentvol is en wie niet.

Het is goed als de sport een drempel opwerpt, als de sport tegen zijn kijkers zegt: laat maar zien dat jullie ons waard zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden