Het grootste mirakel sinds King Arthur

Het wonder is geschied: het nietige Leicester City is kampioen van Engeland. Het geheim van de club is gebaseerd op Cruijffiaanse logica: eenvoud loont.

Beeld Reuters

Het onwaarschijnlijke is gebeurd: Leicester City is voetbalkampioen van Engeland. De nummer twee, Tottenham Hotspur, had maandagavond moeten winnen van Chelsea, maar deed dat niet. Daardoor is Leicester, met nog twee wedstrijden te gaan, niet meer te achterhalen.

Ongeloof

'Leicester City is kampioen van de Premier League.' Het tikken van deze zin gaat gepaard met een gevoel van ongeloof. Of beckettiaans absurdisme. Aan het begin van het seizoen werd de ploeg van Claudio Ranieri nog gezien als degradatiekandidaat. In plaats daarvan ontwikkelde Leicester zich tot de grote smaakmaker van het seizoen. Het is voor het eerst in haar 132-jarige bestaan dat de club uit de Midlands de landstitel pakt.

Er zijn eerder ploegen geweest die 'vanuit het niets' kampioen van Engeland zijn geworden. Onder leiding van Alf Ramsey won het pas gepromoveerde Ipswich Town in 1962 het kampioenschap, na het seizoen te zijn begonnen als degradatiekandidaat. Een andere legendarische manager, Brian Clough, deed zestien jaar later hetzelfde met Nottingham Forest, dat vervolgens ook nog eens de Europa Cup 1 wist te winnen.

Kampioensweetjes

Alleen Sunderland en West Bromwich Albion hebben minder balbezit Geen team heeft zoveel voorzetten bestreden Geen team heeft zoveel ballen veroverd n Geen team heeft meer passes zien mislukken Op Henry Zaha (Crystal Palace) na maakte Mahrez meeste dribbels Op Harry Kane (Tottenham) en Romelu Lukaku (Everton) na heeft Vardy het meest gescoord. Leicester City heeft de meeste strafschoppen gehad Het heeft drie ex-(jeugd)spelers van Manchester United (Simspon, Schlupp en Drinkwater)

Kartel

Zulke sprookjes leken geschiedenis geworden toen in 1992 de Premier League van start ging. Het idee was dat de rijken rijker zouden worden om een soort kartel te vormen. Dat is min of meer gebeurd. Tot vandaag zijn er in die 24 jaar slechts vijf verschillende kampioenen geweest: Arsenal, Chelsea, de beide Manchesters en Blackburn Rovers. De titel van de laatste club, in 1995, was ook een sprookje, al was mede doordat eigenaar en staalmagnaat Jack Walker, veel poen toevoegde aan het clubmotto Arte et Labore. Zo zat Kenny Dalglish op de bank en liep Alan Shearer in de spits.

Daarom is Leicester City een geval apart. Dankzij de schatrijke eigenaar is de club, die in 2002 vrijwel failliet was, financieel gezond. Maar de aankoopwaarde van het elftal is ongeveer even hoog als wat Manchester United neerlegde voor de van PSV overgekomen Memphis Depay.

Terwijl de stad in het hart van Engeland feest viert en de bewoners mijmeren over de exotische bestemmingen die deelname aan de Champions League met zich mee kan brengen, zoekt de rest van het koninkrijk naar verklaringen voor het grootste eilandwonder sinds King Arthur zijn zwaard uit de steen trok. De rode lijn? Eenvoud loont. Het tactisch systeem: herwaardering van 4-4-2

Beeld Reuters
Beeld Reuters

Anders

Vrijwel iedereen wil spelen als Barcelona, maar niet iedereen heeft Messi, Suárez en Neymar voorin lopen. Leicester doet het anders. Balbezit interesseert de ploeg weinig. De 30 procent zondag tegen Manchester United was typerend.

Het gaat erom wat je met de bal doet als je hem hebt. Leicester bezit de gave om de goudhaantjes Jamie Vardy en Riyad Mahrez zo snel mogelijk in stelling te brengen, bijvoorbeeld door een pass van Danny Drinkwater of een uittrap van keeper Kasper Schmeichel. Onzichtbaar maar belangrijk werk wordt voorin gedaan door Sinji Okazaki, die gezegend is met een voortreffelijk spelinzicht en ruimte maakt voor opkomende spelers.

Beeld Reuters

De verdediging: niet te trots om te dienen

Achterin heeft Leicester dit seizoen een wonderbaarlijke transformatie doorgemaakt. In de eerste serie wedstrijden hield de verdediging elke week open huis, zoals bij de 2-5-thuisnederlaag tegen Arsenal. Trainer Ranieri besloot een barricade op te werpen en zette twee kleerkasten in het hart van de defensie neer: Robert Huth en Wes Morgan. Zij schamen zich er niet voor om verdediger te zijn, een amodieus trekje in een wereld waarin veel verdedigers zichzelf ook als aanvaller beschouwen. Voor hen dicht N'Golo Kanté, gezegend met drie paar extra longen, het ene gat na het andere. Wat dit betreft lijkt Leicester op Atlético Madrid, dat ook speelt vanuit een hechte verdediging.

Beeld Reuters

De scouting: gebrek aan geld maakt creatief

De kracht van Leicester is dat het een uitgebalanceerde ploeg heeft. Alles is aanwezig: van kracht (Huth, Morgan) tot spelinzicht (Drinkwater, Okazaki), van snelheid (Vardy) tot techniek (Mahrez). Veel lof moet daarom gaan naar de scouting en naar Ranieri's voorganger Nigel Pearson. De zegetocht begon vorig seizoen al en Ranieri heeft Pearson's ploeg geperfectioneerd.

Grote koopclubs zijn zo rijk dat ze lui zijn bij het kopen van spelers. Bij Leicester wordt goed gekeken of een nieuwe speler echt iets bijdraagt. Bij Tottenham bouwt ook Mauricio Pochettino met beperkte middelen aan een uitgebalanceerd team, maar de Londenaren zijn bezweken aan de hoge verwachtingen.

Beeld Reuters

Een fit elftal: geen andere verplichtingen

Een gezonde geest in een gezond lichaam, is het devies bij Leicester. Omdat veelvuldig blessureleed is uitgebleven, hoefde de club 'maar' 23 spelers in te zetten. Manchester United gebruikte er tien meer.

Wat misschien meespeelt: Leicester heeft minder wedstrijden gespeeld dan traditionele topploegen. Leicester had geen Europese verplichtingen en lag al snel uit de twee bekercompetities. Tevens hebben de spelers minder internationale verplichtingen dan die van Arsenal of Manchester City.

Ranieri kon het zich zelfs veroorloven zijn spelers midden in het seizoen een weekje op vakantie te sturen. Eenmaal op het veld werken alle spelers tot ze erbij neervallen. Ze vallen aan en verdedigen als een team.

Sir Claudio: de Maestro van de Midlands

Welke speler wil niet zijn best doen voor deze slagerszoon uit Rome? Claudio Ranieri kan hard zijn - dat merkte Mahrez toen hij werd gepasseerd omdat hij niet genoeg meeverdedigde naar de zin van Ranieri.

Maar wie zijn best doet, krijgt te maken met al zijn onvoorwaardelijke liefde. Ontroerend was de vaderlijke blik toen hij Vardy troostte na diens rode kaart tegen West Ham.

De rust van de 64-jarige Italiaan straalt af op zijn ploeg, hetgeen bleek bij reacties na tegenspoed. Typerend was dat hij het nieuws over het kampioenschap als laatste hoorde: hij zat in het vliegtuig uit Rome, waar hij maandag had geluncht met zijn 96-jarige moeder. Die afspraak had hij lang geleden gemaakt.

Beeld Reuters
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden