Het formidabele duo Meckwell

Een hoempa-orkest en honderden enthousiaste fans bij de terugkeer van het glorieuze Nederlandse vrouwenteam op Schiphol. Een uitgebreid interview in Langs de Lijn, optredens in talkshows....

De met veel nationale trots doordrenkte heisa doet je bijna vergeten dat het vrouwen-WK in feite plaatsvindt in de schaduw van de strijd om de Bermuda Bowl, het WK voor landenteams. Nederland ontbrak, bij het EK-1999 bleef het ver verwijderd van de zes Europese kwalificatieplaatsen.

Een indrukwekkend tableau de la troupe: De klinische doeltreffendheid van Geir Helgemo, de Noorse viking. De sluwe listen van Gabriel Chagas, de fanatieke Braziliaanse virtuoos. De soms door stille kracht geïnspireerde Henky Lasut, de immer goedgemutste Indonesiër. En natuurlijk raskaarter Zia Mahmood, de briljante Pakistaan die de Amerikaanse nationaliteit aannam en zich na een aantal mislukte pogingen een plaats verwierf in het tweede team van de VS.

Boven dit illustere gezelschap straalde de flonkerende ster

Meckwell, de contaminatie van Jeff Meckstroth en Eric Rodwell. Dit Amerikaanse superpaar, in 1981 voor de eerste keer wereldkampioen, speelde alles en iedereen zoek. Tegen drie landen uit de staart van het klassement nam Meckwell vrijaf en knapten Nickell/Freeman en Hamman/Soloway het werk op. Laat er geen twijfel over bestaat: twee formidabele paren met elk meerdere wereldtitels op zak. Bob Hamman is de nummer één op de WBF-ranglijst aller tijden. In zestien wedstrijden van twitig spellen kwamen Meckstroth/Rodwell uit op het hoge gemiddelde van 0.712 imp winst per spel; zij spelen of bieden per spel bijna een slag beter dan de rest.

Meckwell is geschoeid op professionele basis. Eric Rodwell draaide op verzoek eens het biedsysteem uit. Driehonderd vol beschreven A4-tjes met gedetailleerde afspraken over de meest uiteenlopende situaties van het competitieve bridge.

Meckwell is altijd in actie, biedt tegen de klippen op en onderbouwt deze aanpak met een werkelijk fabuleuze techniek in het afspel. Bij kansloos lijkende ondernemingen draaien de twee behendige Amerikanen de duimschroeven vast aan en moet de tegenpartij het onderste uit de kan halen om het gehaaide paar niet te laten ontsnappen.

In biedverlopen op vier- en vijfhoogte laten Meckstroth en Rodwell altijd het achterste van de tong zien.

Zie diagram 1

westnoordoostzuid

pas344SA

pas5dbl5

paspas56

paspasdblpas

paspas----

Uit de beslissende fase van de halve finale tussen VS I en VS II. Een flinke portie biedwerk te beginnen met de vreemde 3-opening door noord, Rosenberg. Een daad die alleen verklaard kan worden uit het feit dat noord harde maatregelen noodzakelijk achtte om Meckstroth/Rodwell, oost-west, uit balans te brengen. Zuid, Mahmood, zag slem in harten als een maak- of redmogelijkheid, reden voor Blackwood. Met het doublet op 5 toonde oost, Meckstroth, een sterk 4-bod met genoeg verdediging om 5 down te spelen.

De twee interessantste biedingen zijn, merkwaardig genoeg, de twee passen van west, Rodwell, zowel na 5 als op 6. Vermijd het idee dat west in slaap was gedommeld. Beide keren vertelde west met zijn pas dat hij geïnteresseerd was om 5 respectievelijk 6 te spelen; een doublet had desinteresse getoond. In eerste instantie gaf oost gevolg aan die wens en bood 5. En de tweede keer had west opnieuw gelijk: zelfs 6 is gemaakt met een juiste visie in de ruitenkleur. Oost vond het echter wel voldoende en nam de zekere plus (500) tegen 6.

Op de andere tafel mochten noord-zuid al 5 gedoubleerd spelen. De klaverenintroever werd gemist en noord-zuid scoorden +850.

De finale tussen de Verenigde Staten tegen Brazilië liep uit op een aframmeling voor de moedig maar onmachtig spartelende Brazilianen die al na vijf van de tien zittingen van zestien spellen tegen een achterstand van 200 imps aankeken. In diagram 2 sloegen Meckstroth/Rodwell op karakteristieke wijze toe.

Zie diagram 2 westnoordoostzuid

------1

pas11pas

45paspas

pas------

Een rustig biedverloop naar de manche waarin de leider harten naar B speelde voor elf slagen, een harten- en een ruitenverliezer. Meckwell als noord-zuid wilde meer.

westnoordoostzuid

------2

pas22pas

34pas5

pas6paspas

6dblpaspas

pas------

Na de 2-opening (Precisie, vijf of meer klaveren met 11-15 punten) haalde de interventie van oost-west weinig biedruimte weg. Noord greep na 3 de kans voor een controlebod van 4. Zuid was er als de kippen bij om met 5 naar slem door te drukken.

Het 6-contract is ambitieus maar wordt gemaakt omdat de leider na 10, V, H en A en een tweede snit op 9 (4 naar B8 toe), de verliezende ruiten uit zuid weggooit op B. West had niet eens ongelijk met de beslissing van het 6-redbod. Maar vier down en min 1100 betekende tegen de 600 van de andere tafel toch elf imps in het voordeel van de Verenigde Staten.

Smikkelen en smullen van het technische hoogstandje van Andrzej Wilkosz, de Poolse veteraan.

Zie diagram 3

Wilkosz zat als zuid in 3SA. West kwam uit met H en speelde begrijpelijk, al was direct ruiten dodelijk, V (uit oost 3 weg) na voor het aas van zuid. De leider vervolgde 10 voor de boer van west (uit noord 2 weg en oost 4). West vervolgde met ruiten, klein in de dummy en B in oost die voor de eerste keer - en in drie kleuren - was ingegooid. Oost koos voor een kleine harten die de leider naar B in de dummy liet doorlopen. Harten naar het aas, ook H en een eindspel met zes kaarten was bereikt.

Zie diagram 4

Zuid speelde 9 en gooide uit de dummy 7 af. Oost moest de vierkaart schoppen intact houden en zette A kaal. De leider speelde schoppen naar de heer, schoppen naar het aas en bracht oost met A aan slag. De twee laatste slagen waren voor V10 in de dummy.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden