Interview

Het broertje van Iniesta in een Heracles-shirt

In het beruchte Delfshaven verkopen ze al bolletjes op hun 15de. Iliass Bel Hassani groeide er op. Zijn broers hielden hem op het rechte pad. Woensdag speelt een van de beste middenvelders van de eredivisie met Heracles tegen PSV.

Illiass Bel Hassani (links) met zijn maatje Ahmed in het Rotterdamse Delfshaven. 'De meeste jongens hier belanden in de criminaliteit' Beeld An-Sofie Kesteleyn

'Tuig' noemden zijn Nederlandse buren hem. Het was liefkozend bedoeld, weet Iliass Bel Hassani zeker. 'Ik was altijd bezig. Kattenkwaad. Maar tot een grens. Nooit erover. Nou ja... soms wel, natuurlijk. Maar, echt hoor, ik wilde nooit iemand beledigen. Ik zat gewoon nooit stil, hield nooit mijn mond. Ik lachte veel. Die buren vonden me een mooi ventje.'

Goedgemutst leidt de middenvelder (23) van Heracles Almelo ons rond door de buurt waar hij opgroeide, Delfshaven. Het stadsdeel in het Zuidwesten van Rotterdam heeft een blinkend voorkomen dankzij de van vele lampjes voorziene restaurants, cafés, de molen en de boten in de gracht. Maar daarachter schuilt 'de crimineelste buurt van de stad.' En Bel Hassani kan het weten, vindt Bel Hassani, want hij groeide er op, en kwam bovendien vaak in omringende stadsdelen. Met een bal onder zijn arm en wat vriendjes aan zijn zij.

Trots

Het meest voetbalde hij waar we nu staan, het Watergeusplein. Twee jongens schieten de bal over. Ze groeten Bel Hassani en zijn maatje Ahmed, ze groeten vrolijk terug. Zo zal het de hele avond gaan. 'Ja, de mensen zijn wel trots. Ook op Ahmed, hoor. Hij wil leraar worden. De meeste jongens hier belanden in de criminaliteit.'

Bel Hassani is dit seizoen uitgegroeid tot een van de beste middenvelders van de eredivisie. Nadenken over voor welk nationaal elftal hij gaat spelen wil de uit Marokkaanse ouders geboren Rotterdammer nog niet. 'Niemand heeft me gebeld. Ik concentreer me op het nu. En nu zit ik in een heel goede fase, ja.'

Maar de mooiste fase blijft zijn jeugd. 'We waren altijd buiten. Altijd wat te doen. Ook al had ik geen planning, dan kwam er wel een planning. Even winkelen, wat praten met vrienden op straat, dan ga je wat eten en had je weer een topdag.'

Geld

In Almelo, de plaats waar hij begin 2014 neerstreek toen Heracles hem overnam van Sparta, is minder vertier. 'In de middag zie je nauwelijks iemand op straat.' Hij heeft zich aangepast. 'Ik doe iedere dag een dutje van twee tot vier.'

Dan wijst hij naar waar zijn oude buurthuis stond. Hij ging er vroeger kaarten, voetballen of playstationen. 'Daarbinnen had je ook wel verkeerde jongens. Maar mijn ouders vonden het niet erg. Als ik maar niet op straat was.'

Om zes uur sloot het buurthuis. En dan gingen 'de verkeerde jongens' door. Naar de metro. 'Politie en boef spelen.' Wilde de jonge Iliass ook. Maar een van zijn drie oudere broers wachtte hem altijd op en nam hem mee naar huis. 'Ik was boos op ze. 'Je verpest mijn leven', zei ik. Nu ben ik ze dankbaar.'

Zonder die zes wakende ogen had hij te veel afleiding gehad om het echt te maken als profvoetballer, zo weet hij heel zeker. 'Laten we eerlijk wezen: iedereen snakt naar veel geld. Zeker als je jong bent en je ziet allemaal oudere jongens in dure auto's rijden. Dat was hier extreem. Je wist wel hoe ze eraan kwamen. Bolletjes verkopen doen ze hier al op hun vijftiende.'

Bel Hassani duelleert met Davy Pröpper om de bal tijdens Heracles - PSV (2-1). 19 september 2015 Beeld Jiri Buller

Verleiding

Hij weigerde te dealen. Als een van de weinigen. 'Daar werd raar naar gekeken. Toen ze me zagen voetballen, lieten ze me met rust. Ze zien mijn doorbraak ook een beetje als hun succes.'

Van zijn vijftien beste vrienden van toen heeft hij er met tien geen contact meer. Een aantal bekenden is door geweld overleden. 'Wil ik niet veel over zeggen. Alleen dat ze zelf voor dat leven hebben gekozen. Maar dat ik het ook kut vind. Weet je, een jongere uit Almelo groeit heel anders op dan een jongere uit Delfshaven. Het verschil in verleiding is gigantisch.'

We lopen naar De Tovertunnel, een bontgekleurde corridor tussen het fraaie en het rauwe Delfshaven. Daar werd veel gehangen, gedeald ook wel. Het is er nu verlaten. Bel Hassani schalks lachend: 'Het is nog te vroeg. Ze komen later pas.'

Verkeerde vrienden

Met boezemvriend Bruno Martins Indi probeerde hij jongeren te helpen. 'We namen kinderen op eigen kosten mee naar de bioscoop, deden andere leuke dingen. En dan praten. Het had geen nut. Ze luisterden niet, gingen toch de verkeerde kant op.'

Martins Indi heeft een WK achter zijn naam en werd door Feyenoord anderhalf jaar getransfereerd naar FC Porto. Volgens Martins Indi heeft hij dat te danken aan Bel Hassani. 'Ik was niet de enige die hem hielp', wimpelt Bel Hassani af.

'Ik heb wel een keer ingegrepen. Bruno heeft een minder stabiele achtergrond dan dat ik heb. Toen hij op de bank bij Feyenoord zat, zag ik hem steeds vaker in het verkeerde cirkeltje vrienden. Ik zei er een keer wat van, maar later kwam ik hem weer tegen in een loungeclub.

'Hij lag heel laag in een bank, een lege blik in zijn ogen. Toen ben ik echt boos geworden. Ik zeg: nou kap je met die shit, je hebt te veel talent, focus je op voetbal. Dat heeft hij gedaan.'

Bel Hassani vindt dat niets bijzonders. 'Dat doe je als je van elkaar houdt. Er is veel liefde tussen ons.' Dat klinkt misschien niet heel macho, maar dat interesseert Bel Hassani dus niets. 'Bruno's karakter is zó mooi. Na het WK kwam hij bij mij in de buurt. Als je zag hoe hij iedereen - óók de schooiertjes - groette. Met kusjes, omhelzingen. Hij wilde precies weten hoe het met ze ging. Dan zeg je: dit is geen mens, dit is een held.'

Uitgerekend in de Kuip, waar Martins Indi doorbrak, maakte Bel Hassani anderhalve week geleden veel indruk. De gedrongen Heraclied heerste op het middenveld. Wegdraaien, openen, versnellen, vertragen, kappen, draaien, passeren; alsof het jongere broertje van Iniesta zich in het Heracles-shirt had gehuld. De voetballer gloeit van trots als hij de vergelijking hoort. 'Dank u wel. Hij is natuurlijk honderd keer verder. Maar ik heb ook best een mooie techniek en een goede pass, ja dat mag ik toch wel zeggen?'

In februari werd hij nog zes dagen geschorst na een flinke woordenwisseling met ploegmaat Oussama Tannane toen beiden een vrije trap wilden opeisen. Tot zijn grote frustratie. 'Ik sloeg een muur en de deur bij me thuis kapot. Ik wist niet wat ik met mezelf aan moest.'

Hij sprak veel met Martins Indi, met andere vrienden, met familie en vooral met zijn zaakwaarnemer Paul Nortan. 'Die zei: 'Het is allemaal je eigen schuld. Ik ga met niemand bij de club praten, je moet maar boeten. Je hebt nog een jaar om je waar te maken, dan loopt je contract af. Ik kan verder niks voor je doen.' Ik dacht toen: wat een klootzak. Achteraf ben ik dolblij dat hij zich zo hard heeft opgesteld.'

Mark Jan Fledderus (l) viert de 1-1 met Heracles Almelo speler Iliass Bel Hassani Beeld ANP

Hendrie Krüzen, die in de zomer de technische staf kwam versterken, was al even meedogenloos. 'Hij zei: je moet compleet worden, dus ook meeverdedigen. Ik was een sierpaard, er zat niets van een werkpaard in me. Laatst liep ik 11,8 kilometer in een wedstrijd. Ik schrok ervan. Klopt die meter wel? Normaal liep ik iets van 5,6.'

Bel Hassani mag nog wel wat afvallen, vindt Krüzen. Koken probeert hij wel, maar zijn baksels belanden meestal in de prullenbak. 'En dan bestel je maar wat.' Heracles heeft geregeld dat hij iedere avond in een eetcafé gevarieerd en gezond eten krijgt. 'Ik denk vaak: had ik dit maar een halfjaar eerder gedaan. Dan had ik gescoord tegen Feyenoord.'

Discriminatie

In Almelo is hij een van de weinige Marokkaanse Nederlanders. 'Buiten Rotterdam word ik soms vies aangekeken. Er is veel discriminatie in Nederland. Als je op internet de reacties leest; zó negatief. Sinds de aanslagen in Parijs laait dat weer op. Maar ik vind het onzin dat ik als moslim moet opstaan en mezelf moet uitspreken, omdat sommige klootzakken die dingen daar doen.'

Hij probeert zichzelf ervoor af te sluiten. Dat lukt vooral door beelden van Zinedine Zidane te bekijken. 'Ik kan niet over Zidane praten, zo goed vind ik hem.'

Ook hij is hij fan van Ronaldo. 'Omdat hij geweldig is. En omdat iedereen tegen hem is. Vind ik mooi. Dat is nog een beetje het straatgevoel. Als ik GTST keek, was ik altijd voor Ludo Sanders, die mocht ook niemand. Hij is een boef.'

Bel Hassani noemt zichzelf eerder een gever. Hij legt vaak geld onder het kussen van zijn zusje, drukt geld in de handen van zijn moeder als hij weer naar Almelo gaat. Die laatste wil dat nooit aannemen. Maar dan rent Tuig hard weg.

Nieuw! Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden