Heimwee naar de gemoedelijkheid van voetbal

Ze zijn beiden 34 jaar en behoren tot de tien oudste spelers van de eredivisie. Sonny Silooy en Peter Bosz voelen zich respectievelijk Ajacied en Feyenoorder, omdat ze bij deze clubs hun grootste successen hebben behaald....

door Willem Vissers

Ajax

Sonny Silooy: 'Mijn voetballeven ligt in De Meer. Als ik nu langs dat gesloten hek rijd, zie ik alleen maar groen. Je zou er niet eens meer kunnen trainen. Dan zeg ik tegen mijn zoontje: nou, hier heeft papa gevoetbald.

'Dat trainingsveld was een matje. Het linkerveld was voor de A-selectie, het rechterveld voor de jeugd. Een prutveld. Op dat prutveld ben ik begonnen. Als je heel goed je best deed, kwam je op het mooie veld. En als je daar je best deed, kwam je tussen die vier palen. Daar ging het om. En als je nu bij Ajax heel goed je best doet, kom je onder dat dak. Ha, onder een dak.

'Ik zat vanmorgen nog te denken aan Van Gaal. Hij was nog assistent toen hij al vervelende dingen over me zei. Ik revalideerde en we zaten toevallig naast elkaar in het vliegtuig. Hij begon mij te analyseren. Hij zei: ik vind jou niet meer zo goed. Nou, bedankt, zei ik, ik kom net uit een revalidatieproces. Ik hoopte dat hij geen trainer zou worden.

'Ajax is anders dan vroeger. Vroeger, in De Meer, kon je lekker binnenlopen en een bakje koffie halen. Het leek op een huis. Nu moet je eerst bellen als je koffie wil drinken. Dat vind ik niet Ajax-eigen. De gezelligheid was juist de kracht van Ajax, de warmte die je kreeg. Er zijn nu bij Ajax een heleboel mensen die ik niet ken. Ik kom daar binnen, eind mei of begin juni, en in de eerste vijf kantoren zaten allemaal nieuwe mensen.

'Natuurlijk had mijn afscheid anders moeten lopen, maar ik blijf Ajacied. Altijd. Altijd. Ik woon er twintig minuten vandaan en ik heb er vijftien jaar gespeeld. Als Van Gaal scherp was geweest, had hij mij ook een mooi afscheid kunnen geven, op het veld, in De Meer. Het zijn kleine dingetjes, maar die kunnen veel waarde hebben.

Peter Bosz: 'Ik kreeg bij Feyenoord niet meer de warmte die ik nodig heb, maar ik ben op een fantastische manier vertrokken. Mijn laatste wedstrijd heeft me zó veel goed gedaan. Ik had niet verwacht dat de mensen zo positief zouden reageren. Ik kreeg een staande ovatie, voor de wedstrijd al. Ze hadden ook kunnen fluiten.

'Ik was niet zo'n populaire of spectaculaire speler. Ik was wél een echte Feyenoorder, maar de supporters hadden dat nooit zo laten blijken. Ze zongen voor me, maar Kiprich, De Wolf of Blinker waren veel populairder.

'Al die verhalen over de Bende van Vijf, de spelers die moesten vertrekken bij Feyenoord, hebben me veel pijn gedaan. En dan ging je naar het bestuur, of naar directeur Edelenbos, en dan zei ze dat dat nooit zo was gezegd door haar, dat de pers dat ervan maakte. Ik vind dat mij, en ook die andere jongens, daarmee onrecht is aangedaan.

'Wat overheerst, zijn toch de mooie herinneringen. Het is de mooiste club waar ik heb gespeeld. Ik heb daar veel successen behaald en vrienden ontmoet met wie ik nog steeds omga.

Duitsland

Silooy: 'Bij Arminia Bielefeld was het was huilen met de pet op, door de behandeling én door het voetbal; het voetbal was niet om aan te zien. Dat lag aan de trainer, Middendorp. Hij zette me ook niet op mijn positie. Ik had maar met twee mensen problemen, de manager en de trainer.

'Ik laat me niet wegsturen door een trainer die geen verstand van voetbal heeft. Bovendien sloot hij zich op. Lachen kon hij niet. Als hij ging lachen, scheurde zijn hele gezicht uit. Als je hem wilde helpen, dacht hij dat het een aanval was op zijn beleid.

'In zo'n elftal is het vechten tegen de bierkaai. Ik heb libero gestaan, maar die backs liepen alleen maar achteruit. Je kon niet eens op buitenspel spelen, pressie uitoefenen. Je hoefde die backs geen bal te geven, want ze rosten hem alleen naar voren. Het zijn verloren jaren geweest. Sportief gezien heb ik een fout gemaakt om naar Bielefeld te gaan.

Bosz: 'Hansa Rostock is de enige club uit de voormalige DDR in de Bundesliga. De hele regio is apetrots op Hansa. Ik reed wel eens na de wedstrijd meteen naar Nederland. Op 150 kilometer van Rostock haalde ik nog auto's in met vaantjes en sjaals van Hansa.

'Toen ik voor het eerst het stadion binnenstapte, rook ik Oost-Duitsland. Hoe dat ruikt? Oud, vervallen. Ik was in 1980 met het UEFA-elftal in Schwerin geweest. Dat had een hele grauwe indruk op me gemaakt, dus mijn eerste reactie was dat ik niet naar Hansa wilde. Maar daarna voelde ik me helemaal thuis. Die geur heb ik nooit meer geroken.

'Ik was ook geïnteresseerd in de voormalige DDR, bijvoorbeeld in de sportbeleving. Er is natuurlijk veel doping gebruikt maar hoe je het ook wendt of keert, al die medailles voor zo'n kleine natie zijn natuurlijk niet alleen op doping gebaseerd. Wel op discipline, trainingsmethodieken, selectie.

'Ook wilde ik weten hoe mensen het ervaren hebben om in de DDR te leven. Ik had het idee dat ze zich ontzettend onderdrukt voelden en verdrietig. Het tegendeel was het geval. Veel mensen voelen zich nú verdrietig en verloren. Ze zeiden dat ze in de oude tijd tenminste werk hadden en eten. Het hoognodige was aanwezig. Ze zorgden voor elkaar. De mensen zijn uit elkaar gegroeid, ze kennen hun buren niet meer.

'Rostock was misschien wel het beste elftal waarin ik ooit heb gespeeld. Vergeet niet dat de top in Duitsland veel breder is dan in Nederland, waar het Ajax-PSV-Feyenoord is. We zijn met Feyenoord kampioen geworden, omdat PSV op het laatst interne problemen kreeg met Romario. We hadden een goed elftal, maar het moet niet overschat worden.

Humor

Silooy: 'Bij Bielefeld was de sfeer om te snijden. Als de trainer binnenkwam, was iedereen stil. Ik had daar maling aan. Hier lachen we veel. Er zijn al veel dingen met me uitgehaald. Ze wilden tijdens het trainingskamp in Winterswijk een kikker in mijn kamer gooien, maar dat is niet gelukt. De dag erna hebben ze mijn schoenen, met water erin, in de vrieskist gegooid. Mijn schoenen stonden ingevroren op het veld. Ik had deze grap nog niet meegemaakt. Mijn tijd komt nog wel. Ik sla terug.

Nederland

Silooy: 'Ik wilde per se terug. Mijn zoon is acht, mijn dochter bijna zes. Eigenlijk had ik in het buitenland mijn loopbaan willen afsluiten, maar ik wil die twee verloren jaren goedmaken. Vergeleken met Bielefeld is De Graafschap twee klassen beter, qua voetbalvermogen en -verstand. Al dat ge-ren in Duitsland. En maar lactaattesten doen. Hup, op die loopband maar weer. Prik in je oor, kijken hoe je bloed is.

'De Graafschap is gemoedelijk en we trainen bijna alleen met de bal. Ik heb voor twee jaar getekend. Fysiek en mentaal voel ik me goed, waarom zou ik het niet aankunnen?'

Bosz: 'Ik was graag gebleven bij Rostock, maar ik kon het de kinderen niet aandoen. Je mist in het buitenland je vrienden en familie. Als je vanuit Japan belt, je hoort gelach op de achtergrond en ze vertellen je dat ze aan het barbecuen zijn, dan kriebelt het even.

Buitenland

Silooy: 'Als je een periode hebt meegemaakt als ik, is er niets aan. Mijn voordeel was dat ik drie uurtjes van Amsterdam zat. Had ik in Turkije gespeeld, dan had ik mijn koffers gepakt en was ik vertrokken in zo'n situatie.

'Mijn beeld over Duitsers is veranderd in die twee jaar, in positieve zin. Mijn beeld was dat ze altijd luidruchtig zijn en veel bier drinken, maar ze zijn heel aardig. Sommige Nederlanders kunnen daarvan leren. Discipline bijvoorbeeld, maar kijk ook eens in de voetbalstadions. In Duitsland zitten supporters door elkaar. Ik heb geen knokpartij gezien in twee jaar.

'Als je een goede voetballer bent en het gaat je voor de wind, dan heb je plezier. Maar als je op de bank terechtkomt, als je door zo'n snotneus van een trainer in de stront wordt gezet, dan is je vrouw de enige praatpaal. Ik had afgezworen om me niet meer aan alles te ergeren, maar dat gebeurt dan toch. Terwijl mijn vrouw en kinderen dat niet verdienen.

Bosz: 'Ik heb een fantastische tijd gehad, bij JEF United in Japan én bij Hansa Rostock in Duitsland. In Japan was ik fris weg uit Nederland, in een heel andere wereld. Ik las geen kranten, ik kon geen televisie kijken. Het was alsof ik op een andere planeet terecht was gekomen.

'Alleen voor mijn dochter, ze is bijna elf, was het moeilijk. Het was anderhalf uur met de trein, Tokio in, om op een meisjesschool te komen. Helemaal aan de andere kant was een jongensschool, voor mijn twee zoons.

'We hebben dat opgelost door eerst mijn vrouw les te laten geven. Dat was moeilijk. Ze is geen onderwijzeres en de kinderen zien haar toch als moeder, niet als lerares. Daarna hebben we voor drie maanden een meisje meegenomen uit Nederland, die net was afgestudeerd aan de PABO.

'Veel voetballers onderschatten het buitenland. Als ik die interviews ook allemaal lees. Zo van: nog twee jaar in Nederland, en dan ga ik naar het buitenland. Beseffen ze wel wat ze zeggen? Ik ben ervan overtuigd dat velen zich helemaal niet goed voorbereiden.'

De toekomst

Bosz: 'Misschien dat ik nog drie jaar bij NAC kan voetballen. Als je plezier in het voetballen houdt, krijg je ook minder blessures. Daarna wil ik trainer worden.

Silooy: 'Ik ben geen trainerstype. Nog meer van huis, nee dat heb ik wel gehad. In Duitsland zaten we soms tien, twaalf dagen in trainingskamp. We werden daar helemaal gek van.

'Mijn vrouw wil wat gaan doen met kinderschoenen. In Zaandam wordt dat moeilijk. Zaandammers geven niet veel geld uit. Ik wil zeker een jaar niets met voetbal te maken hebben. Mijn gezin krijgt voorrang.

'Mijn zoontje gaat weer in Zaandam spelen, bij VVZ, waar al zijn vriendjes ook lid zijn. Hij wil scoren. Zo ben ik ook begonnen. Ik heb ook gezegd: je kunt altijd nog verdediger worden. Ik zet hem niet onder druk, maar ik weet nu al hoe dat gaat. Letten op elkaar. Kijk, dat zoontje van Silooy, die bakt er ook niet veel van. Zo is Nederland.

'Als hij maar plezier heeft. Ik zie het aan mezelf. Zonder plezier is voetballen helemaal niet leuk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden