Columnpeter winnen

Harrie Lavreysen heeft een Aziatische ziel, hij is niet uit zijn evenwicht te brengen

null Beeld

Deze week is het aan de baanwielrenners om te schitteren in Tokio. De kans dat Nederland zonder medaille naar huis vertrekt is nagenoeg nul. Niet helemaal nul, dus. Net als in het roeien ligt een serie ‘misperen’ op de loer. De constellatie van planeten boven Azië kan de logica zomaar ontwrichten.

Onze voetbalsters speelden beter, toch werden ze in de kwartfinale uit het toernooi geknikkerd door de Amerikaanse dames. Vooraf aan de foute goden geofferd? Je weet het niet. Analyses achteraf verzanden snel in analyses van analyses. Dat schiet op. Mooi is de onwetendheid.

IJs en weder dienende zullen ‘onze’ medailles in het baanwielrennen (ik gok op 3x goud, 2x zilver, 1x brons) gewonnen worden door de uit de kluiten gewassen jongens van de korte afstand. De types die bij elke ademhaling uit hun aerodynamische ballonpak scheuren. De brede piloten die elk, per pedaalomwenteling, meer watts op de klokken brengen dan vijftien Tourwinnaars bij elkaar.

Op het onderdeel teamsprint werden we drie keer op een rij wereldkampioen. Op het onderdeel individuele sprint stonden twee jaar op een rij de gouden kameraden uit de teamsprint, Harrie Lavreysen en Jeffrey Hoogland, tegenover elkaar. Aan handjeklap werd niet gedaan, Lavreysen katapulteerde zich tot twee keer toe in de regenboogballon.

Het zegt genoeg dat er voor de olympische selectie een veel te zware selectie moest worden doorgevoerd.

In mijn archief bewaar ik een interview met Harrie Lavreysen. Het dateert van 23 februari 2020. Hij bereidde zich via trainingsstages in het Portugese Anadia en het Zwitserse ­Grenchen voor op de WK baanwielrennen in Berlijn van een paar weken later. Hij had zopas de ‘testdag’ van de nationale wielerbond in Grenchen doorstaan waar de tickets voor Tokio werden verdeeld. Corona moest nog indalen. Niemand wist dat Tokio zou worden uitgesteld. Vooral deze zin bleef me bij: ‘Ik heb daar alles kunnen laten wat niet gunstig is voor de sport’.

Ook heel mooi: ‘Helaas heb ik al vijf jaar geen carnaval kunnen vieren. Maar dat ga ik allemaal inhalen’. De WK in Berlijn stond de viering van het carnaval weer eens in de weg. Maar de Brabander uit Luyksgestel wist zich van een carnavaleske toekomst verzekerd.

Goed dat hij in Berlijn was – drie gouden plakken. Ook in Luyksgestel waarde toen waarschijnlijk iets rond dat het land, en ook hemzelf, snel zou verlammen.

Harrie Lavreysen en corona. Ik heb nadien geen topsporter gehoord die even soepel met de commotie meebewoog. Tokio uitgesteld? Dan gaan we gewoon een jaar later! Voorlopig geen koersen meer? Dan gaan we toch het krachthonk in. Geen toekomst meer? Dan pak ik mijn studie bedrijfskunde op. Een grashalm in de wind.

Niet uit zijn evenwicht te brengen, Harrie Lavreysen. Volgens mij heeft hij een Aziatische ziel. Aan welke goden te offeren hoef je hem niet te vertellen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden