REPORTAGE

Harken van schans naar schans

Test van olympisch BMX-parkoers in Rio de Janeiro

Het circuit waarop ze in 2016 strijden om olympisch goud is te gevaarlijk, vinden de fietscrossers. Ritmisch springen is onmogelijk doordat de hindernissen verkeerd zijn afgesteld.

BMX-fietsers testen het olympisch circuit in Rio. Wel om te rijden, niet om te racen, zeiden de coureurs. Beeld Getty Images

Er gaat wel eens iets mis in de olympische voorbereiding. Rio de Janeiro, de stad van de Zomerspelen van 2016, beleeft er zondag een voorbeeld van. Wat mis kan gaan met de testwedstrijd van de BMX-fietsers, gaat mis. De Brazilianen halen, om in Hollandse termen te blijven, een natte voet.

Het was dun ijs waarop het voorbije weekeinde de wereld van de fietscrossers werd ontvangen. De baan, gebouwd op een terrein in de achterbuurt van Deodoro, was nog niet klaar of hij werd afgekeurd. Te gevaarlijk. Wel om te rijden, niet om te racen, zeiden de ervaren coureurs die niet om een schouderbreuk verlegen zitten.

Regen

Na veel werkzaamheden, op dringend advies van de plots verenigde coaches en rijders, was de baan, een aaneenschakeling van hobbels, sprongen, kuilen en kombochten, zaterdagmiddag om 4 uur toch weer gereed.

Op zondag spoelde de regen alle goede voornemens weer de oceaan in. De wedstrijd werd na een deel van de kwartfinales afgelast en wereldkampioen Niek Kimmann, een reus van een Nederlander, mocht de wereldpers uitleggen hoe zijn naam wordt geschreven en wat hij van de baan vond.

'Ik heb ze wat standaardantwoorden gegeven', sprak Kimmann, geflankeerd door de Nederlandse bondscoach Bas de Bever. Hij zal tien maanden voor de Spelen niemand tegen zich opzetten. Hij kwam ook om te verkennen, niet om te winnen. Negen uur vliegen uit Atlanta, na een wereldbeker in Rock Hill, en van de VS meteen door naar Rio. Dat was sowieso een zware beproeving aan het einde van een seizoen dat Kimmann in Zolder de wereldtitel bracht.

Voorlopige oplossing

'Het zal compleet anders zijn volgend jaar', is zijn zuinige vaststelling. 'We rijden hier het vrouwenparkoers. Ik ben hier alleen maar om te kijken wat we kunnen verwachten, niet om mezelf en de baan echt te testen.'

'Volgend jaar', zegt coach De Bever, 'is de baan weer anders. Dan wordt er toch nog meer geschaafd. De vermenging van zand, klei en lijm is lastig. Die is niet gelukt. Wat hier nu ligt, is een voorlopige oplossing.'

Het is het drama van Deodoro. De baan, aangelegd door Amerikanen, heeft de verkeerde afstelling tussen de hindernissen. Ritmisch van de ene naar de andere schans te springen in dit spel met de zwaartekracht, is niet mogelijk. 'Wat er vrijdag lag was buiten alle proporties', aldus De Bever.

Braziliaanse leven

De herstelwerkzaamheden, twaalf uur draaiden de draglines en shovels, blijken zondag voor niets te zijn geweest. De mannenbochten in sectie 2 en 3 blijven te gevaarlijk. De regen verknalt het hele parkoers, hoe zeer de Braziliaanse baancommissarissen ook met gele dekkleden in de weer zijn. Het is amechtig weerwerk. Het is als met de storm een tent opzetten. Je kunt het beter niet doen.

De sweet spots om af te zetten en te landen liggen verkeerd. De burgemeester van Rio, Eduardo Paes, is uitgerukt om te vertellen dat het de schuld is van de UCI, de wereldbond in het wielrennen. Het gaat veranderd worden, overeenkomstig de wensen van rijders en coaches, maar daar is tijd voor nodig.

De Nederlanders halen, weggeregend in de middag, de schouders op. Zij hebben vijf dagen in Rio geleefd, vanuit het sportershuis in Urca. Ze zijn in een favela geweest, de sloppenwijken die onheilspellend tegen de heuvels van Rio liggen geplakt. Het olympisch dorp is verkend, voorbeeldkamers zijn bekeken. Een hele staf, van dokter tot videospecialist, is meegekomen. Het Braziliaanse leven is van een afstandje bekeken.

Het is anders dan Europa, dat weet Kimmann zeker. Het is heel anders, zegt de zieke Laura Smulders, winnares van het olympisch brons in 2012. Ze zag haar Braziliaanse chauffeur tijdens het rijden tv kijken op zijn navigatiescherm. Het was een soap. Omdat de man het leuk vond en meende dat rijden met een half oog best wel kon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.