WEDSTRIJDVERSLAGORANJE OP HET EK HANDBAL

Handbalsters bereiken WK-finale met verrassingsaanval in laatste seconden

Met een verrassende aanval vlak voor tijd voltooiden de Nederlandse handbalsters vrijdag een sensationele zege op Rusland in de halve finale van het WK. In de finale van zondag wacht Spanje, waar Nederland nog een appeltje mee te schillen heeft. 

Kelly Dulfer blijft met moeite overeind tussen twee grijpgrage Russinnen.Beeld BSR Agency

De Nederlandse handbalsters gooiden vrijdag alle remmen los en deden de ­wereld versteld staan. Olympisch kampioen Rusland, met acht overwinningen op rij de sterkste ploeg bij het WK in Japan, werd in de halve finale in de laatste seconden verslagen (33-32). Nederland kan zondag tegen Spanje voor het eerst de wereldtitel bemachtigen.

Laura van der Heijden, een bedeesde vrouw die haar ballen er eerder in frommelt dan vernietigend uithaalt, was de ­killer die haar ploeg naar de finale hielp. Zij schoof, aangespeeld door Estavana Polman, tussen twee grijpgrage Russische verdedigers door en schoot via de grond raak. Rusland probeerde met nog een ­seconde of twaalf op de klok voor de ­zoveelste maal gelijk te maken, maar de beste speelster van de dag, Anna Vijakhireva, raakte slechts het zijnet.

De kwikzilveren Vijakhireva, mogelijk de beste speelster van de wereld, huilde tranen van verdriet om de uitschakeling. Aan de andere kant van het veld liet de ­Nederlandse doelvrouw Tess Wester een Máxima-achtige traan, gevangen door een attente cameraman. De emoties van deze sensationele halve finale, in een slechts halfvol Japans stadion, waren enorm.

De vreugde onder het schoteldak van de hal te Kumamoto was het grootst bij Lois Abbingh. Zij, het internationaal ­erkende kanon, was de voorbije maanden getergd door haar clubcoach Ambros Martin. Die hield haar bij Rostov, de Champions League-finalist van 2019, veelvuldig aan de kant met het oog op dit WK. De Spanjaard, ook de bondscoach van ­Rusland, gaf zijn acht Russinnen, de basis van de nationale ploeg, de gelegenheid veel te spelen, hun patronen te weven en Abbingh competitieritme te ontnemen.

Abbingh, die tweede staat in het topscorersklassement van het WK, zon op wraak. Haar sympathie voor clubgenoten, met wie zij wekelijks tussen de Donbass-regio en Siberië pendelt, was voor een paar ­weken compleet aan de kant geschoven. De Groningse overlegde, al voor de beslissende overwinning op Zuid-Korea in de hoofdronde, met bondscoach Emmanuel Mayonnade over hoe de Russen verslagen konden worden. Het tactisch plan slaagde.

Beslissende goal

Het plan was niet geschreven om Vijakhireva te stoppen; dat was toch onmogelijk. Maar zelfs de beste speelster van de ­wereld kan in haar eentje geen wedstrijd winnen, al deed de Russin diep in de tweede helft een aardige poging. Haar ploeg legde toen alle verantwoordelijkheid bij haar. Tot 31-31 hield de sterspeelster vol. Op 32-31 antwoordde een andere Russin, Kristina Kozhokar, maar toen, bij 32-32, was met Nederlands balbezit de laatste serieuze aanval voor de formatie van Mayonnade.

De coach stelde in een time-out het aanvalsplan op. Het was Van der Heijden, speelster van het Duitse Bietigheim, die de vele speeltijd die zij de laatste wedstrijden krijgt van Mayonnade, volkomen waarmaakte. Zij maakte de beslissende goal, ook al omdat de Russische verdediging zich concentreerde op de vaste afstandsschutters Abbingh en Polman. Zo werd Rusland, de viervoudig wereldkampioen, verslagen met teamwork, waarbij vooral de ervaren speelsters op jaren, met tussen de honderd en tweehonderd interlands, hun waarde bewezen.

Drie uur later was het gezelschap van Nederland uitgejuicht en bijgekomen van de verbazing die het de handbalwereld had bezorgd. De finale halen met drie nederlagen in negen WK-duels, wie doet het?

Verhitte geschiedenis

Daarna wachtte de ploeg een nieuwe ­verrassing. Spanje plaatste zich voor de finale door Noorwegen in de andere halve finale met ruime cijfers (28-22) te verslaan.

De twee finalisten zijn redelijk tegen elkaar opgewassen. Vorig jaar, in de eerste ronde van het EK van Frankrijk, versloeg Nederland de Spaanse armada in de slotseconden door een vrije worp van Lois ­Abbingh. De videobeelden moesten worden teruggekeken of de bal de lijn was ­gepasseerd vóór de zoemer klonk. Dat was zo: 28-27.

Zondag, bij de tweede WK-finale voor Nederland en de primeur voor Spanje, zal op de achtergrond een verhitte geschiedenis spelen. In 2012 verloor de Nederlandse ploeg haar mogelijk allereerste plekje op de Olympische Spelen door onsportief gedrag van de Spaanse tegenstander. Die gaf in Guadalajara, in het olympische kwalificatietoernooi voor Londen 2012, de punten aan het door Nederland reeds eerder verslagen Kroatië. Het was een een-tweetje tussen twee gevestigde handballanden, met bestuurs­leden op hoge posities.

De nationale ploeg, toen nog in handen van bondscoach Henk Groener, werd de dupe van dat handjeklap en was in tranen. Zelden werd zo veel verdriet langs een sportveld vertoond. Routiniers als Lamein, Hilster en Van der Wissel beëindigden per direct hun interlandcarrière. Het gaf de blijvers voor jaren motivatie om het allerbeste te geven tegen Spanje. Het zal bij hen nog borrelen tijdens de finale, ­zondag vanaf 12.30 uur (Nederlandse tijd).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden