EK Handbal Nederland - Hongarije (28-25)

Handbalster Dulfer speelt perfecte wedstrijd als gloednieuwe cirkelloper

Kelly Dulfer is de nieuwe cirkelloper. Uit nood. Eerst stopte Yvette Broch en toen raakte ­Danick Snelder geblesseerd. Bij haar eerste echte test bewijst Dulfer het gelijk van de Deense bondscoach: vijf goals uit vijf schotpogingen.

Kelly Dulfer (midden) van Nederland tijdens een van haar schotpogingen in de wedstrijd tegen Hongarije op het EK handbal in Frankrijk. Beeld Hollandse Hoogte

In september kreeg Kelly Dulfer een nieuwe taak in het Nederlands ­handbalteam. Cirkelloper Yvette Broch stopte met het slopende werk aan de 6-meterlijn en bij gebrek aan een ­ervaren vervanger werd Dulfer aangewezen om door te schuiven naar de ­cirkel, het oorlogsgebied van het handbalveld.

Dulfer is net zo groot (1.86), mogelijk net zo sterk en ze heeft zeker zulke lange armen als de door een burn-out getroffen Broch. Het was daarom niet zo gek gedacht door bondscoach Helle Thomsen om haar naar deze belangrijke positie te dirigeren. Zaterdag, bij de met 28-25 gewonnen openingswedstrijd van het EK in Frankrijk, bewees Dulfer het gelijk van haar Deense coach.

Ze speelde tegen topland Hongarije de perfecte wedstrijd, met vijf goals uit vijf schotpogingen: viermaal van de cirkel, een keer met een uithaal op het verlaten doel. En dat voor een vrouw die in 91 eerdere interlands nog geen goal per wedstrijd maakte: haar gemiddelde was 0,75 doelpunt.

In al die wedstrijden verscheen de 24-jarige opbouwer van Kopenhagen Handbold vrijwel nooit voor het doel. Ze geldt sinds 2014 als de ideale versterking voor de Nederlandse verdediging. Bondscoach Henk Groener ontdekte haar geweldige talent als bewaker, blokkeerder en lastpost met lange ­tengels.

Roemeense wissel

Dulfer werd de voorbije jaren vaak ingezet als zogeheten ‘Roemeense wissel’, een term die verwijst naar het onbeperkt en razendsnel inwisselen van een aanvalster voor een verdedigster tijdens de wedstrijd. Dulfer nam steeds de plek in van aanvalster Estavana ­Polman, die na de aanval naar de wisselzone spurtte, een meter of 15 op topsnelheid. Dulfer stond klaar en snelde naar het eigen cirkelgebied om daar de verdediging te versterken, zolang als nodig.

Toen Dulfer dan ook in september werd aangewezen om de vacature-Broch te vullen, wist zij dat ze voortaan het hele veld zou moeten bestrijken. Ze zou meters moeten maken, 28 meter van cirkel tot cirkel op het 40 meter lange veld. ‘Je hebt een andere conditie nodig. Je moet de hele tijd op en neer rennen. Je moet als eerste voorin zijn en dan als eerste weer terug zijn in het hart van de verdediging. Dat is echt ­pittig.’

Het werd nog pittiger, toen bij de start van de voorbereiding op de Europese titelstrijd, de resterende echte cirkelloper van de nationale ploeg, ­Danick Snelder, zich afmeldde met een hernia. Het gat in de nationale ploeg was daarmee van gapende afmeting. Er was nog anderhalve week voor een echte stoomcursus cirkellopen. De aanwijzingen kwamen van Danick Snelder die haar rugpijn verbeet en op Papendal onbetaald coachwerk verrichtte.

Dulfer over haar nieuwe rol: ‘Het is knap irritant spelen op de cirkel. Als opbouwer vang je de ballen, terwijl je niet wordt aangevallen. Maar op de cirkel, tussen al die verdedigers, hangen ze aan je arm, duwen ze je weg. Dan kun je de bal niet onder controle krijgen. Ik ben blij dat het op het juiste moment nu wel goed ging. Vandaag dus.’

Ze speelde liefst 51 (van de 60) minuten en stond aan de basis van de Nederlandse zege die zich pas in de laatste 10 minuten openbaarde. Bij 22-22 kreeg Hongarije in ondertal een extra tijdstraf voor een verkeerde wissel, een verdediger stapte te snel de vloer op.

Keeper Tess Wester omhelst Kelly Dulfer na de winst op Hongarije. Beeld AFP

Schoenmaat 41

Met twee Nederlandse speelsters meer in het veld, zeven tegen vijf, kreeg Dulfer haar ruimte aan de cirkel. Ze maakte de 24-22, 26-22 en de 27-22. ‘Ik hoefde alleen maar die ballen erin te schieten. Simpel.’ Ze gaf de lof liever aan de speelsters die haar vrij speelden, Lois Abbingh en Nycke Groot.

Met haar schoenmaat 41 stond Dulfer ook niet op de cirkel, op 6 meter van het doel. Wie die lijn raakt in handbal, wordt teruggefloten. Die fout wordt snel gemaakt, uit onkunde of onwennigheid.

Dulfer en Jessy Kramer, de andere verdediger die na het ­wegvallen van sterspeler Broch is ­omgeschoold tot cirkelloper, ontweken die valkuil en maakten hun winnende coach geweldig blij.

Dat Thomsen in de openingswedstrijd niet naar de enige echte cirkelloper uit haar 17 koppen tellende selectie greep, had met de beperkte ervaring van de jonge Merel Freriks te maken. Zij speelt in Duitse dienst, bij Bensheim in de Bundesliga.

De bondscoach: ‘Als zelfs mijn ervaren spelers nerveus zijn voor zo’n eerste wedstrijd op het EK, dan moet ik de jonge speelsters in bescherming ­nemen. Ze zijn erbij. Een speelster als ­Merel Freriks zou eigenlijk pas na 2020, als Danick Snelder mogelijk gestopt is, een plaats in dit team krijgen. Nu wordt alles versneld’, aldus Thomsen die met haar keus voor ervaring het juiste resultaat afdwong.

De overwinning was haar meer dan lief. Haar twee eerdere eindronden met Nederland, het EK 2016 (waar Nederland tweede werd) en het WK van vorig jaar (derde), begon Thomsen beide ­keren met een nederlaag: tegen Duitsland en tegen Zuid-Korea. 

Maura Visser zwicht voor telefoontjes coach

Wie privézorgen heeft, kan ­beter een potje gaan handballen. In die sfeer betrad Maura Visser zaterdag het veld voor de EK-interland Nederland-Hongarije. Ze had zich twee weken eerder afgemeld bij bondscoach Helle Thomsen. ‘Ik doe het niet, zei ik.’ Er was te veel aan de hand, thuis in Duitsland, waar Visser tegenwoordig een negen maanden jonge dochter, Mexie, in de box heeft liggen. Thomsen, een aanhouder, belde dagelijks met Visser. De speelster geldt met haar 33 jaar en 131 interlands als een routinier, die in de ogen van de coach de ideale figuur is om leiding te geven aan de verdediging bij afwezigheid van Broch en Snelder. ‘Helle liet niet los.’ De Haagse veranderde na het zoveelste belletje van mening. ‘O ja, dacht ik, ik kan dit team helpen en ik vind het ook leuk om in dit team te spelen. We gaan er nog een keer voor.’ Woensdag arriveerde ze in het geheim als zeventiende speelster in Montbéliard; zaterdag schitterde ze in de verdediging. ‘Ik ben zo blij dat ik hier ben. Hoe moeilijk het leven af en toe is, handbal blijft mijn passie. Ik heb hier zo veel plezier in. Het geeft me ook veel positivisme. Lekker een beetje beuken in de verdediging. Het doen met zijn allen, heerlijk.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.