Nieuws

Handballers hopen dat na dit EK de dominostenen de goeie kant op blijven vallen

Het EK Handbal stond voor Nederland grotendeels in het teken van corona, maar het was toch vooral het toernooi van de doorbraak. De handballers zijn niet meer bij voorbaat kansloos zoals vroeger en aanvoerder Bobby Schagen wil nog meer. Naar het WK bijvoorbeeld.

Dirk Jacob Nieuwboer
Bondscoach Erlingur Richardsson spreekt de spelers van het Nederlands handbalteam toe tijdens de EK-wedstrijd tegen Kroatië. Beeld AFP
Bondscoach Erlingur Richardsson spreekt de spelers van het Nederlands handbalteam toe tijdens de EK-wedstrijd tegen Kroatië.Beeld AFP

Er kon geen lachje vanaf bij Luc Steins nadat hij in de allerlaatste seconden de gelijkmaker (28-28) tegen Kroatië had gemaakt. Nederlands beste handballer baalde duidelijk, want in de laatste EK-wedstrijd had Nederland ook kunnen winnen tegen het land dat de vorige keer nog zilver haalde.

Het tekent de winnaarsmentaliteit van de buiten het veld zo bescheiden Limburger. Maar het laat vooral ook zien wat voor enorme stap de handballers dit toernooi hebben gezet. Decennialang maakten ze geen kans tegen toplanden en pas een keer eerder deden ze mee aan het EK. Dit toernooi wonnen ze drie keer, speelden ze een keer gelijk en in de drie verliespartijen waren ze alleen tegen olympisch kampioen Frankrijk en wereldkampioen Denemarken kansloos. Ook omdat ze toen hun spaarzame krachten spaarden.

Nederland eindigde uiteindelijk als tiende, maar toch blijft een vraag hangen: had er nog meer in gezeten? Wat als niet het halve team corona had opgelopen? ‘Dan waren we misschien wel verder gekomen’, denkt Bobby Schagen hardop. ‘De halve finale misschien zelfs wel, maar ja, dat zullen we nooit weten.’

Onwerkelijk

Niet dat de aanvoerder van de handballers teleurgesteld is, maar ‘een beetje onwerkelijk’ was het allemaal wel. ‘Alsof we twee verschillende toernooien hebben gespeeld. In de groepsfase waren we nog met de basis. Daarna zitten al die besmette jongens alleen op hun kamer en moet je een halve ploeg vervangen. En elke keer denk je bij weer een test: wordt dit mijn laatste dag?’

Nederland was zeker niet het enige land dat werd getroffen, meer dan 100 spelers werden in totaal positief getest. Bij Duitsland liep het aantal besmetting op tot twaalf, maar Nederland behoorde met negen gevallen wel tot de coronakopgroep.

De beide keepers vielen bijvoorbeeld uit, de twee linkerhoekspelers en later ook hun vervanger. Tegen Denemarken moest Nederland het doen zonder topschutter Kay Smits en rots in de branding Samir Benghanem. Met ingevlogen vervangers kon het toernooi worden uitgespeeld. Reservekeeper Thijs van Leeuwen had geen moment getwijfeld – ‘natuurlijk niet’- toen hij werd gebeld, ook al zat zijn werkgever er niet meteen op te wachten.

Doorbraak

‘Dit toernooi voelt als onze doorbraak’, zegt Schagen. ‘Daar wil iedereen natuurlijk bij zijn. Het is een eer, zo voelt het voor mij ook wel.’

De Amsterdammer, die speelt bij het Duitse Lemgo, debuteerde in 2009 en weet van hoe ver de handballers komen. Lang was het Nederlands team voor hem een leuk uitje, een reisje met oude vrienden, iedereen kwam altijd graag, maar de prestaties hielden niet over.

Schagen herinnert zich nog goed het omslagpunt. In juni 2018 speelden de handballers een playoff-wedstrijd voor WK-kwalificatie. In de Maaspoort in Den Bosch werd met 25-24 van Zweden gewonnen.

‘Zij waren net tweede geworden op het EK’, herinnert hij zich. ‘Het was geen oefenwedstrijd, ze waren op volle sterkte. We haalden het WK uiteindelijk niet, omdat we uit verloren, maar toen dacht ik wel: wow, dit kan wel wat worden.’

Een toernooi later, het EK in 2020, deed Nederland wel mee. En nu werd voor het eerst de tweede ronde bereikt. Schagen (32) geeft een groot deel van de credits aan zijn jongere teamgenoten, die de ambities flink hebben opgekrikt.

Dankbaar

‘Luc Steins en Kay Smits zitten al bij topclubs, ik denk dat Dani Baijens na dit goeie toernooi ook zo’n stap gaat maken’, legt hij uit. ‘Toen zij erbij kwamen, waren ze nog heel jong, maar ze worden elke keer weer beter. En ze nemen het hele team mee. Ik ben erg dankbaar dat zij mijn interlandcarrière een boost hebben gegeven. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik dit ook allemaal mee mag maken.’

De goeie sfeer die er vroeger al was, is bovendien niet verdwenen. Aan het begin van het toernooi vroeg Schagen wie er een wandeling wilde maken. ‘Toen stonden er opeens twaalf jongens voor het hotel. Als iemand een kaartspelletje wil doen, doet ook het halve team mee. Dat was altijd al wel goed, maar nu winnen we ook nog veel.’

Zijn contract bij Lemgo loopt nog twee jaar door, hij hoopt mee te doen aan het volgende EK in 2024 in Duitsland, waar hij al sinds 2009 woont. ‘En het WK natuurlijk. Ik zou het wel mooi vinden om bij de generatie te horen die ook voor de eerste keer het WK haalt.’

Uitzondering

Schagen vergist zich, het WK is een uitzondering in de geschiedenis van de Nederlandse handbalmannen. Het is meer dan zestig jaar geleden, maar een keer eerder werd het WK wel gehaald.

‘Ja, in 1961’, lacht hij. ‘Ik hoor het ook, maar ik ken niemand die daaraan mee heeft gedaan, maar goed, dan worden we de tweede generatie.’ Door de goede prestatie op het EK is de kans daarop groter, weet ook Schagen, omdat de loting makkelijker wordt. ‘Dit EK kan er voor zorgen dat de dominostenen de goeie kant op gaan vallen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden