interview ricardo clarijs

Handbalcoach Ricardo Clarijs kwam in sneltreinvaart in de top van het Nederlandse handbal

Handbalcoach Ricardo Clarijs (29) is jong, maar zijn invloed in het handbal reikt ver: van de vrouwen van VOC, die zondag de play-offs met winst begonnen, tot de nationale jeugd.

Ricardo Clarijs, coach van VOC: ‘met wat geluk en toeval ben ik in het handbal gerold’.

Je bent 29 jaar en je hebt als coach al twee landskampioenschappen achter je naam staan. De derde titel kan er binnen een dikke week bij komen. Het is handbalcoach Ricardo Clarijs, de technisch roerganger van de vrouwenploeg van Otto Workforce VOC uit Amsterdam, min of meer overkomen.

‘Als je mij dit vijf geleden jaar had verteld, had ik je niet geloofd. Ik ging net weg bij mijn eigen clubje DWS in Schiedam. Daar had ik vanaf mijn 13de training gegeven, de laatste jaren aan de vrouwen 1. Foreholte vroeg me, een ploeg uit de tweede landelijke divisie. Ik verloor in Voorhout de eerste drie wedstrijden.

‘Toen kreeg ik al de vragen die ik nog altijd krijg. Ben je niet te jong en hoe ga jij om met vrouwen van 28, 29? Ik was 23. Die vragen hoor ik nog altijd. We gingen in drie jaar naar de eredivisie en toen we kampioen waren in de eerste divisie werd ik twee dagen nadien gebeld door VOC. Of ik trainer wilde worden. Drie ­dagen later belden ze nog eens. Of ik het direct wilde overnemen, want Bert Bouwer was boos weggegaan. Ik deed het. Ik kon de club die ik toch zou gaan leiden, niet in de steek laten.’

Op zijn 27ste verjaardag coachte ­Clarijs zijn eerste VOC-wedstrijd. Na vier duels wachtte al de kampioensschaal. Het onverslaanbare Dalfsen, zes jaar op rij kampioen, bleek niet onklopbaar. ‘Ik nam een flink risico. Het had faliekant kunnen misgaan. Als je het verpest bij een club met een achterban als VOC, ben je ook verloren voor het jaar erna.’

Twee jaar later is Clarijs een zelfverzekerde coach die vindt dat hij zichzelf nog jaren kan ontwikkelen. Hij is professioneel handbaltrainer geworden, heeft zijn baan als consultant opgezegd.

Allemaal toeval zegt hij. ‘Ik werd door het handbalverbond gevraagd om ­Edwin Kippers te assisteren bij de jongens onder 20. Daarna werd ik in de zomer van 2017 gevraagd de meisjes onder 16 te doen, de instroom voor de Handbal Academie. Vervolgens stopte de coach van onder 18, Edwin Jansen, en krijg ik die selectie ook onder mijn verantwoordelijkheid. Het was allemaal in het jaar dat ik ook bij VOC begon. Het was veel. Ik had carrière willen maken in het zakenleven, maar met wat geluk en toeval ben ik in het handbal gerold. Ik wilde als jonge jongen voorzitter van mijn club worden, geen trainer. Zo gaan de ­dingen.’

Clarijs heeft een jonge, wat brutale uitstraling en moet veel uitleggen. Hij weet waarom. Het gaat om de drie petten die hij draagt. ‘Ik ben coach van VOC, trainer op de Handbal Academie en bondscoach van Nederlandse jeugdteams. De beeldvorming is lastig. Ik heb negen meisjes van VOC op de academie. Ik krijg de kritiek dat ik dingen doe, omdat ik voor VOC ben. Maar met de transfer van Amy Oostveen van Quintus naar VOC heb ik niets te doen gehad’.

‘Ik maak keuzes omdat ik spelers beter wil maken, naar het buitenland wil brengen en naar de top wens te loodsen. Zodat we over tien jaar misschien wel een keer olympisch goud kunnen grijpen.’ Als voorbeeld noemt hij de ontwikkeling van Dione Housheer die vorig jaar de ster was van VOC en nu in Denemarken speelt. ‘Zij was klaar voor die stap. Dat proces bewaken we bij het handbalverbond. Ga niet te jong, je moet gaan als je dragende speler bent, als je je team een keer kampioen hebt gemaakt. Maar eerlijkheidshalve, voor spelers tussen de 20 en 23 jaar is er, na de academie, niet veel in Nederland. Dan is de stap naar de Tweede Bundesliga in Duitsland om fysiek sterker te worden begrijpelijk.’

Clarijs zegt vaak waar het op staat. Hij behoort tot de expertgroep rond de ­nationale A-ploeg, die na het vertrek van bondscoach Helle Thomsen opvolger Manu Mayonnade ondersteunt. Hij ziet een opbloei bij spelers als Polman en Malestein. ‘Ik denk dat we weer een nieuw tijdperk ingaan, dat een aantal jonkies het niveau gaat halen dat een aantal dat nu speelt niet hebben gehaald. Laura van der Heijden is top, maar geen absolute top. Laten we hopen dat Dione Housheer daaroverheen gaat. We moeten weer stappen zetten.’

Bondscoach Thomsen wilde Clarijs niet bij haar staf hebben. Assisteren, als ze hem had gevraagd; hij had het niet gedaan. ‘Ik heb dat niveau helemaal niet.’

Toch liep hij bij het EK in Frankrijk rond bij de nationale ploeg, deels als ­videoanalist. Hij kreeg later op de speelvloer in Parijs ook het brons omgehangen, tot veler verbazing. Hij voelde zich opgelaten. ‘Keeperstrainer Lene Rantala trok me de vloer op. Ik kon moeilijk uit die rij breken. Dat ik daar was, had te maken met mijn rol bij de academie, kijken naar de laatste trends. Het is niet goed gecommuniceerd. Video kon ik er net zo goed even bij doen.’

Zijn kampioensploeg VOC schreef zich tweemaal niet in voor de kostbare Champions League. Daar is geen geld voor in Amsterdam. Aansluiten bij het machtige Ajax zou een oplossing zijn, zo doen Paris Saint-Germain en Barcelona het ook. ‘Ajax doet het niet. We hebben het wel geprobeerd, via de vader van speler Bo de Boer. Frank inderdaad. Hij was bij het WK in Polen. Er zaten meer mensen voor hem op de tribune dan voor het handbal.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden