Reportage EK beachvolleybal

Haast perfect serveert het Nederlandse beachvolleybalteam in wedstrijd tegen hun Belgische maten

Het duo Alexander Brouwer en Robert Meeuwsen is erop gebrand de Europese titel in eigen land te veroveren. De beachvolleyballers verkeren in topvorm, getuige de winst woensdag op hun Belgische trainingsgenoten.

Alexander Brouwer smasht de bal langs het Belgische blok.

Als je al eens wereldkampioen bent geweest en op de Copacabana olympisch brons hebt veroverd, dan moet een Europese titel in eigen land een zeer haalbaar doel zijn. Het beachvolleybalduo Alexander Brouwer en Robert Meeuwsen heeft zich voor deze Europese week dat heilige doel gesteld. De overwinning van woensdagavond, op de Belgen Koekelkoren en Van Walle, gaf in elk geval een indicatie van de topvorm van de Nederlanders.

‘Het was na een matige openingswedstrijd nu juist gas geven’, zo beoordeelde hoofdblokkeerder Meeuwsen de zege in twee sets (21-16, 21-12). In het Haagse beachstadion, op een paar kilometer van het strand van Scheveningen, leek de poulewedstrijd tegen de Belgen soms op een walk-over, dan weer op een masterclass.

Een 10 wilden de Nederlanders zichzelf niet geven. Zelfs een 9 stond niet in hun rapport. ‘Een 8,5’, was de beoordeling van Meeuwsen, een boom van een vent van 2,07 meter. ‘We hadden een paar mindere ballen’, aldus de 9 centimeter kleinere Brouwer. ‘Maar met een reeks 8,5’en win je er hier een heleboel, hoor’, was de conclusie van Meeuwsen.

De twee, al acht jaar met elkaar spelend, waren bescheiden over de eigen verrichting in de Haagse zandbak. Tevredenheid is voor later. Er komen nog zwaardere dagen.

Het haast perfecte serveren werd nog wel even aangestipt. De twee mannen die in 2013 het powervolleybal op het strand introduceerden, zeiden dat alleen maar hard slaan vanaf de opslaglijn weinig nut heeft. Het was kort en lang, het was hard en zacht, het was boog en streep. Het was die variatie die op meesterschap duidde.

De twee Nederlanders en hun Belgische tegenstanders zijn trainingsgenoten op de Haagse Zuiderpark Campus. De vier kennen elkaar daarom door en door. Vorig jaar, ‘een slecht jaar’ in de beleving van de Nederlanders, deden Dries Koekelkoren en Tom van Walle het oranje tweetal de das om bij het WK in Wenen. In de zestiende finales wonnen de Belgen met 17-21, 22-20, 15-8. Een goede week later, bij het EK in Letland, kregen de Nederlanders tweemaal de gelegenheid om hun Belgische makkers terug te pakken. Ze deden dat met verve en hielden er Europees brons aan over.

De mislukte wereldtitelstrijd en een nederlaag in de halve finales van het EK leidden in die zomer van 2017 tot stress. Coach Gijs Ronnes bood in de eerste evaluatie aan zijn post op te geven. Het slechte weer in het Nederlandse kamp klaarde juist op tijd op. Er werden nieuwe doelen gesteld. Medailles waren niet langer genoeg. Het ging voortaan om titels, aldus het tweetal dat op rij Europees kampioen (2018), wereldkampioen (2019) en olympisch kampioen (2020) wenst te worden.

De WK-nederlaag tegen Koekelkoren en Van Walle moet de katalysator zijn geweest in dat proces. De hele winter waren Brouwer en Meeuwsen ermee geplaagd. ‘Ja, die zat nog in de achterzak’, aldus Brouwer. ‘Het was daarom hier een beladen wedstrijd. Maar deze mannen zijn zeker geen angstgegner.’

De mannen zijn eerder maten. Het was de voorbije weken samen voetbal kijken, naar de geweldige verrichtingen van de Rode Duivels in Rusland. Koekelkoren en Van Walle zijn ook uitgenodigd voor de bruiloft van Alexander Brouwer, eind augustus. ‘Maar als we hier verloren hadden, had ik daar nog even over moeten nadenken.’

Het eerste deel van het volleybaljaar bracht de Nederlandse azen titels in Tsjechië, in Aalsmeer, in Doha en onlangs in Huntington Beach, een toernooi van de World Tour met een prijzenpot van 150 duizend dollar. Het zijn de dagen dat de kassa rinkelt. In Den Haag, de finalestad van de Europese titelstrijd, staat zondag de hoofdprijs van 20 duizend euro op het spel. Het is de Nederlanders om het even.

Zij willen de Europese titel veroveren. Ze hebben een matige staat van dienst bij de continentale titelstrijd. Tweemaal negende, tweemaal vijfde en vorig jaar dan derde. Het past niet bij hun status van Europees topteam. Europa is bovendien momenteel het richtingbepalende land bij de mannelijke beachvolleyballers.

Zelfs Brazilië, land der balvirtuozen, heeft moeite met de Europeanen. Het gouden duo van Rio 2016, Alison en Bruno, is gescheiden. In nieuwe opstellingen hebben ze nog geen nieuwe bodem veroverd. De wereldkampioenen van 2017, Evandro en Loyola, verloren in mei, in Huntington, van Brouwer en Meeuwsen. Het gevolg: beide Brazilianen zochten een nieuwe teamgenoot.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.