Column

Gun Danny Blind een greintje geluk

Danny Blind was als jongen van 16 uit Zeeland uitgenodigd voor een wedstrijd in Zeist. Pa Frans en hij verdwaalden ter plekke, in bosrijke omgeving. In 1999 zei junior tegen de Volkskrant: 'Uit pure verlegenheid heb ik toen tegen mijn vader gezegd dat hij maar rechtsomkeert moest maken. Als hij dat had gedaan, waren we gewoon weer vertrokken.

Willem Vissers
Danny blind Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Danny blindBeeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Danny Blind is anno 2016 de volwassen, gerijpte man van de wereld, opnieuw verdwaald in Zeist. Zonder gids met vaderliefde deze keer. Alleen op de wereld. Omdraaien is geen optie, in een land dat zijn kompas kwijt is als het om voetbal gaat. Hij is dolende in een wereld die langzaam gek aan het worden is. Waar 'kruisig hem' van de tribunes van het volksvermaak rolt, waar het spelletje voetbal is verheven tot politiek steekspel en richtingenstrijd.

Duizenden beulen stellen de guillotine scherp. Ze rekenen alvast af. Want ja: Blind is geen warme persoonlijkheid. Hij wint te weinig. Hij is door de KNVB onverantwoord snel naar voren geschoven, toen de bond meende Guus Hiddink te moeten ontslaan en met leeg verstand het risico nam twee trainers te laten afbranden in een half jaar tijd. Daarbij moet Blind uitkijken met de beoordeling van zijn zoon Daley. Vaders en zonen als trainer en pupil, dat luistert nauw.

Blind is geen man van buitengewone motivatiekunsten, zoals voorganger Louis van Gaal, op dat gebied een van de besten. En de uitgedunde staf is onevenwichtig, met hem en Marco van Basten.

Dat had Blind derhalve goed gezien, om Dick Advocaat te vragen als assistent, niet wetende dat die na een paar maanden alweer bezweek voor de verlokkingen van een andere baan. Ruud Gullit wilde uiteindelijk niet. Van zijn bazen bij de bond hoeft Blind weinig te verwachten. Die zijn zo diep verdwaald in het donkere bos, dat ze hun stropdas op de tast knopen.

Dat wil niet zeggen dat iedereen maar tegen Danny Blind moet of kan aantrappen. Laat niemand zeggen dat Blind geen hart voor de zaak heeft.

Zelden iemand ontmoet met zo veel pure liefde voor het voetbal, iemand die verder geen hobby's heeft omdat hij aan voetbal genoeg heeft.

Hij ziet alles, hij weet alles, hij is intelligent genoeg. En werkelijk, hoe veel opstellingen ook op papier verschijnen in den lande, van al die hulpbondscoaches op de sofa, er zijn weinig spelers die hij over het hoofd ziet. Veel beter hebben 'we' ze niet, want WE ZIJN GEWOON NIET MEER ZO GOED.

Aan veel zaken kan hij niets doen. Dat Robben altijd geblesseerd is, bijvoorbeeld. Dat de huidige generatie minder is dan de vorige. Desondanks bungelt hij. Dinsdag, in Solna tegen Zweden, is de wedstrijd van het jaar. Alweer een wedstrijd van het jaar. Het houdt nooit op met wedstrijden van het jaar. Als het geluk hem toch eens toelachte.

Of, laten we het anders stellen: gun hem een greintje van het geluk dat Van Gaal had tijdens het WK in Brazilië, en het komt wel goed.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden