Groot zalft haar ziel met brons

Ze had het de voorbije maanden tot grenzeloze verbazing van alle olympisch gerichte geesten `een beetje gehad met zwemmen'. Wat dat betreft kwam de bronzen medaille die vlinderslagspecialiste Chantal Groot gisteren bij de Europese titelstrijd in het Madrileense Centro M86 veroverde, als zalf op een geteisterde ziel....

Haar trainer bij profploeg TZA, Fedor Hes, was ten einde raad geweest en had Groot toestemming gegeven zich nadrukkelijker dan andere zwemsters voor te bereiden op de EK in Madrid, in zijn opvatting niet meer dan een tussenstation op weg naar de Spelen. Maar als zij kansen zag op haar favoriete 50 meter vlinder, dan mocht ze zich daarop richten. Het was hem best, had Hes gezegd.

Zijn zwemster was daarop thuisgebleven van het trainingskamp van de nationale ploeg in het Ierse Limerick, een van de vier stages op weg naar de Spelen. Ze was na drie opeenvolgende weken van meestal mislukte kwalificatiepogingen `de weg kwijt' geweest. `Ik twijfelde of ik 't nog wel kon.'

In het eigen Sloterparkbad moest Groot, onder de hoede van assistent-coach Benno Kuipers, maar zien op te krabbelen. `Chantal is nogal aan wisselende stemmingen onderhevig', sprak Hes gisteren. `Het was de laatste tijd echt slecht met haar. Dan gaan er dingen in haar hoofd spelen die ze niet meer onder controle heeft.'

Hes die zichzelf meer een fysiek georiënteerde trainer vindt dan een mentaal kundige coach, had gegokt dat er niets te verliezen zou zijn, als zijn pupil tijdelijk een ander pad zou kiezen. `Doe maar', had hij gezegd.

De coach schudde bij die verklaring met het hoofd, als teken dat hij ook af en toe niets begrijpt van de talentvolle jonge vrouw uit Amsterdam die in 1998 Europees jeugdkampioen op de 100 vlinder werd. `Maar zo is ze altijd geweest', voegde hij eraan toe. `Ik hoop dat ze het nu weer oppakt.'

Groot zelf beaamde na de beklimming van het erepodium in Madrid die opvatting. `Ik vind deze bronzen plak een goede oppepper voor de Olympische Spelen.' Hes trok er een gezicht bij vol onbegrip: hoe kan het zijn dat sporters in olympische jaren nog motivatieproblemen ondervinden, was zijn gelaatsuitdrukking.

Met Groot, ondanks tien serieuze zwemjaren nog maar 21 jaar oud, kan zoiets. De zwemster bekende na afloop vlotjes en zonder omhaal van woorden dat zij tegenwoordig mentaal wordt begeleid (`maar daar geloof ik niet zo in'). Ze gaf grif toe dat ze wel een erge twijfelaar is, dat zij vluchtgedrag vertoont en zich de voorbije maanden steeds had afgevraagd `of ik het nog wel leuk vind en of ik nog het wel kan'.

De bevestiging van haar capaciteiten stond gisteren in kapitale letters op het gigantische scorebord en diezelfde confirmatie hing in de vorm van een bronzen plak om haar nek. Die bronzen plak op het kortste vlindernummer won ze op Europees toneel trouwens al vaker: in 1999 in Istanbul en in 2002 in Berlijn.

Daarom moest ze in Madrid winnen van Hes. Goud zou pas echt helen. Hij gaf haar die expliciete opdracht, maar Groot was om de hete brij heengedraaid in het gesprek waar de finalerace was besproken. `Ze moet meer van eigen kracht uitgaan. Zeggen: ik win. Zij was als enige half getaperd. Die anderen hadden niet in training teruggenomen. Zo'n opgelegde kans als hier krijgt ze nooit meer.'

Groot was nerveus begonnen aan haar race. Het onderwater-gedeelte was matig, daarna was ze gaan krabbelen in plaats van te vlinderen. Pas de laatste twintig meter was ze `water gaan grijpen'. Ze strandde door een matige afronding van haar wedstrijd op zevenhonderdste van het goud, een vingerlengte.

Mentaal had dat haar een duw in de goede richting moeten geven, maar een klein uur later was ze dat goede gevoel al weer kwijt. Als startzwemster van de 4 x 200 vrije slag verknalde ze de wedstrijd: na de treurige 2.04,71, met 33 seconden over de laatste 50 meter, was er voor de rest van de Nederlandsen geen redden meer aan. De tranen kwamen er al weer snel bij.

Hes vond het een les voor de toekomst. Groot zal, vindt hij, harder moeten trainen om de inhoud te krijgen voor de benodigde 2-blank op de 200 vrij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden