Wedstrijdverslag FC Groningen - Feyenoord

Groningen en coach Buijs beleven metamorfose

Danny Buijs scoort als trainer bij FC Groningen een terechte overwinning op Feyenoord. De uitgesproken gifkikker houdt het hoofd koel, want hij weet: geluk is onmisbaar voor een trainer. 

Danny Buijs Beeld VI Images

Wie zondagavond aan de jonge FC Groningen-trainer Danny Buijs vraagt of hij niet toch een beetje baalt voor ­Feyenoord, de club die zojuist door zijn ploeg op ondubbelzinnige wijze is gevloerd (1-0) en waar Buijs jeugdspeler, seizoenkaarthouder en eerste elftalspeler was; ja, die heeft er geen weet van hoe de eerste maanden van Buijs dit seizoen waren.

De tv mocht wel uit blijven in de avond, de telefoon op de vliegtuigmodus. De stad ingaan voor een boodschap? Buijs sloeg even over. Hoewel hij middenin Groningen woont sinds de zomer. Met zijn gezin. Want dat had hij ‘weer meegesleurd’ voor zijn eerste klus als proftrainer.

De 36-jarige Alblasserdammer voetbalde er eerder, uiteindelijk vrij succesvol. ‘Maar een trainerscarrière is grilliger,’ weet Buijs.

Een trainer kan vlot op straat staan. Zeker eentje die jong en onervaren is, als speler geen hoogvlieger was en zijn team niet aan de praat krijgt. FC Groningen, altijd vol subtop­ambities, kukelde lang ‘bijna van teletekst af’, zag Buijs. Ja, hij weet dat er honderden trainers rondlopen met het Coach Betaald Voetbal-diploma, en er almaar meer bijkomen. Dat een deuk meestal direct leidt tot een enkeltje sloop.

Hij had helemaal niet verwacht zo snel promotie te maken. Van amateurclub Kozakken Boys direct naar FC Groningen, een club waarop al veel ervarener coaches de laatste jaren hun tanden stuk­beten. Steeds leger werd het stadion, steeds groter het defaitisme.

Buijs had steun van zijn oude trainer Ron Jans, technisch manager in ­Groningen. Maar die kwam tot de ­conclusie dat een managementfunctie hem niet past. Hij stopt na dit seizoen, net als directeur Nijland.

Veredelde jeugdploeg

Transfers gingen in de zomer niet door. FC Groningen, bekend van de ­opgestroopte mouwen, werd een veredelde jeugdploeg. Aanvoerder Mike te Wierik voelde zich met 26 jaar zowat de opa van de ploeg, zeker nadat doelman Sergio Padt zich misdroeg in de trein, daarmee zijn aanvoerdersband en voorbeeldige imago kwijtrakend.

Wat opviel: Buijs, als speler nogal een heethoofd, bleef immer kalm voor de camera met telkens een goed verhaal, soms zelfs een relativerend grapje. Te Wierik: ‘Op de training kon hij wel ­tekeergaan, maar hij is altijd constructief gebleven, met vertrouwen in ons.’

Buijs heeft zichzelf geanalyseerd als speler en daar ‘ontzettend veel van geleerd’, vertelt hij een paar dagen voor het treffen met Feyenoord. Hij ergerde zich aan het eind van zijn spelersloopbaan aan zijn ‘doorslaan in emoties’, daarmee jonge ploeggenoten demotiverend. Die spiegel werd een belangrijke leidraad, hij bezocht veel coaches, bleek getalenteerd in de lesbanken van de trainersopleiding en presteerde ­uitstekend met Kozakken Boys.

Toch bleef hij bescheiden. Als jongetje was zijn doel: profvoetballer en, als het even kon, Feyenoord-speler. Als trainer zou hij nooit zover geraken, ­verwachtte hij. Wie durfde het aan met de uitgesproken gifkikker Buijs?

Gif en onbevangenheid is juist waar FC Groningen naar smachtte. Een trainer die spelers beter maakt met Buijs zelf als blauwdruk: van anonieme back groeide hij uit tot bepalende middenvelder in Groningen, leidend tot een transfer naar Feyenoord.

‘Nee, we hebben nooit getwijfeld aan Danny,’ zegt Jans zondag. ‘We wilden er samen bovenop komen.’ Immer voelde Buijs steun, vertelt hij. Van Jans en Nijland, van sponsors, ­publiek en spelers. ‘Daardoor ging het niet serieus spoken in mijn hoofd.’ Wat ook scheelt: de lokale Johan Derksen, oud-Groningen-back Joop Gall, is een goede vriend.

Badkuip routine

In de winterstop werd er alsnog een kuip routine in zijn selectie gestort. De zes nieuwe spelers mengen wonderwel met wat er al was. Middenvelder Bruns is een slim rustpunt, spits ­Sierhuis een instant-publiekslieveling die agressie en goals brengt. Hij wint duels van Feyenoorder Van Beek die in paniek zijn eigen doelman Vermeer passeert na een voorzet van Bruns.

Groeibriljant Doan is ondanks een finaleplaats op de Azië Cup met Japan sterker, gevaarlijker en slimmer dan Feyenoord-pitbull Vilhena, rechtsback Zeefuik eet Ajax-slachter Toornstra bijna letterlijk op. Van Persie ligt aan banden bij Memisovic en de jonge spelbepaler Reis zal met potlood genoteerd zijn door de technisch beleidsbepalers van PSV, AZ en bondscoach Koeman, allen afgereisd naar Groningen.

En zo hoort Buijs zichzelf na afloop vertellen dat Feyenoord blij mag zijn dat het ‘maar 1-0 is geworden’. Dat Te Wierik vindt dat niet de nadruk op het erbarmelijke spel van Feyenoord zou moeten liggen, maar dat FC Groningen gewoon ‘heel goed’ was.

Door de vierde zege in vijf duels is Groningen naar de negende plaats geklommen. Of hij geen goede opvolger van de afzwaaiende Feyenoord-coach Van Bronckhorst zou zijn, is een vraag na afloop. Buijs lacht. ‘Ik heb eerst nog een klus hier te doen.’ Later in een meer informele setting, waarschuwt hij voor teveel optimisme. ‘Vandaag vliegen we erop, maar laatst tegen Willem II leek het of we met een zak aardappelen op onze rug speelden. Toen wonnen we ook, waar we voor de winterstop zelfs goede wedstrijden verloren.’

Zijn belangrijkste les: geluk is onmisbaar voor een trainer.

6 eigen doelpunten

heeft Sven van Beek (24) al ­gemaakt in de eredivisie. Een record dat hij deelt met oud-Sparta-speler Marilia

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden