Groenendaal zweeft naar nationale titel veldrijden

Het Wilhelmus is van zichzelf al geen moppig deuntje, maar zelden was de uitvoering zo in mineur als gisteren in Woerden....

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

WOERDEN

Nummer drie wilde wel, maar kon niet. Nummer twee kon misschien wel, maar hoefde niet zo nodig. En als nummer twee en nummer drie het over één ding eens waren, dan was het dat nummer één de beste was.

Wim de Vos, nummer drie, wilde net als vorig jaar, toen hij verrassend de titel veroverde, meteen na het startsignaal het initiatief nemen. Ploeggenoot Gretienus Gommers zat in het complot, maar Groenendaal liet zich door het tweetal niet in de tang nemen. Hij nam de kop en gaf die in het resterende uur niet meer af.

De Vos probeerde te volgen, maar hield dat slechts drie ronden vol. 'Ik had geblokte benen', zei hij, 'maar ik heb in elk geval geprobeerd er voor al die mensen een wedstrijd van te maken.'

Adri van der Poel, nummer twee, miste de slag in de openingsfase, probeerde een ronde of vier de schade te herstellen en geloofde het toen wel. Hij had geen zin zich over de kop te rijden om het talrijke publiek te plezieren.

Van der Poel heeft belangrijker zaken aan zijn hoofd: over drie weken staat in Denemarken de wereldtitel op het spel en daarop heeft hij al sinds het begin van dit seizoen zijn zinnen gezet. 'Ik heb deze week voluit getraind voor het WK en kwam daardoor nu kracht te kort.'

Richard Groenendaal, de nummer één dus, bleek in Woerden terug van een beetje weggeweest. Hij was ziek de afgelopen dagen, dat wil zeggen: niet helemaal gezond. Een halve acute aanval van griep, noemt de ploegarts het en dat klinkt toch een beetje als schoolziek.

Van der Poel suggereerde gisteren ook zoiets. Groenendaal heeft maandenlang de ene overwinning aan de andere geregen, rijdt dan ruim een week lang niet of in de achterhoede mee, en maakt dan in Woerden opeens een spetterende comeback. 'Volgens mij is dat toch een opzetje geweest van Richard. Ik kan het me ook nog wel een beetje voorstellen ook. Hij rijdt al het hele seizoen vooraan.'

Alsof hij schrok van zijn eigen woorden, voegde Van der Poel er meteen aan toe dat het hem zou verbazen. 'Zo is Richard helemaal niet.' In die zin reageerde Groenendaal ook toen hij hoorde van Van der Poels opmerking. Tamelijk geïrriteerd: 'Als-ie dat zegt, dan kent Adri me niet zo goed.'

Het typeert de verhouding van twee wielrenners die eigenlijk te eerzuchtig en te goed zijn om in één ploeg te rijden. Twee jaar geleden zijn ze beiden door de Rabobank ingelijfd en van tijd tot tijd knettert het van vermeend onrecht. Oplaaiende vuurtjes konden tot nu toe snel worden gedoofd omdat ze elkaar weinig ontlopen in overwinningen en omdat ploegentactiek, anders dan in de wegsport, van secundair belang is in de cyclocross. Als pech geen roet in het eten gooit, wint de sterkste of de slimste.

Richard Groenendaal was het gisteren alletwee. Hij was bij de pinken toen De Vos in het offensief ging en versnelde toen Van der Poel zijn onoplettendheid wilde goedmaken.

Het grote verschil tussen Groenendaal en de rest van Nederland lag in de zandbak halverwege het snelle parkoers. Groenendaal bleef in het mulle zand op de fiets zitten, de concurrentie moest te voet en verspeelde daardoor telkens terrein. Toen het gat groot genoeg was, kon Groenendaal zich die inspanning besparen. Desondanks groeide zijn voorsprong tot 75 seconden bij de finish.

Groenendaal had na afloop dus alle reden om te glunderen. Niet alleen vanwege de nationale titel (zijn derde bij de elite), maar vooral omdat 'het magische gevoel' weer terug is. 'Heerlijk is dat. De afgelopen wedstrijden leek het wel alsof ik met mijn assen door de modder reed. Vandaag zweefde ik weer.'

Dat komt goed uit, want Richard Groenendaal wil boven alles de wereldbeker, een cyclus van zes veldritten, veroveren. Komende zondag staat in Heerlen de laatste aflevering op het programma. Eigenlijk kan het al niet meer mis gaan. Zijn voorsprong is zo groot dat een dertiende plaats volstaat en dat mag geen probleem zijn. Zeker niet nu er weer gezweefd kan worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden