Reportage Tennis

Gras van Rosmalen is bijna perfecte kopie van Wimbledon

De groundsmen van het tennistoernooi van Rosmalen hebben maar een droom: hoe krijgen we net zulke mooie grasbanen als op Wimbledon. 

Het grastoernooi van Rosmalen. Beeld Belga

Eigenlijk maakt het Ed Hubers en Johnny van Lokven niet uit wie het grastoernooi in Rosmalen wint. Een voorkeur voor een tennisser hebben ze niet. ‘Alleen als een speler bij de opslag met de punt van de schoen over het gras sleept en een diep spoor achterlaat, vind ik het niet erg als hij verliest’, zegt Hubers.

Samen met Van Lokven is hij al 27 jaar verantwoordelijk voor de onderhoud van de banen in Rosmalen. De groundsmen zijn op bijna alles voorbereid, maar tegen een flinke hap uit de ondergrond hebben ze nagenoeg geen kans. Van Lokven: ‘We kunnen het hooguit opvullen met een papje van klei, maar gras heeft maanden nodig om te groeien. Of dat nu hier is of op Wimbledon, dat maakt geen verschil.’

Het heilige gras

Voortdurend spiegelen de twee hun banen aan die van het prestigieuze grastoernooi van Wimbledon, dat over ruim twee weken begint. Voorbereidingstoernooien als Halle, Queens, Stuttgart en Rosmalen danken er hun bestaansrecht aan. De kwaliteit van de banen moet zo dicht mogelijk in de buurt komen van het heilige gras op Wimbledon. ‘We halen er onze kennis vandaan’, zegt Hubers, die beroepsmatig ook de voetbalvelden van PSV verzorgt.

Het afgelopen jaar was hij nog te gast in Londen. Om te leren. Hoe prepareren de Engelsen de banen zodat die er als een biljartlaken bijliggen? ‘We zitten nagenoeg op dezelfde lijn. Alleen hebben zij veel meer middelen. Op Wimbledon zitten bij wijze van spreken tien assistenten langs de kant om bij regen een zeil over de baan te trekken. Die luxe hebben wij niet.’

Toch zegt een jaloersmakend budget voor het baanonderhoud niet alles. Waar Hubers en Van Lokven vorig jaar werden overladen met complimenten, regende het klachten over de ondergrond op Wimbledon. Halverwege het toernooi was op veel banen de baseline veranderd in een dorre vlakte.

Droogte en hitte

Het gras had enorm te lijden onder de aanhoudende droogte en hitte. Het weer speelt een belangrijke rol. Te veel zonneschijn maakt het plantje zwak, stelt Hubers: ‘Vergelijk het mensen, die schieten ook in de stress als ze vijf dagen in een temperatuur boven de 30 graden moeten staan.’

Volgens de groundsman voelt gras zich het meest op zijn gemak bij een temperatuur tussen de 20 en 25 graden met af en toe een bui. Natuurlijke regen is het beste voor het gras omdat daar de meeste voedingswaarden in zitten. ‘Ik zeg altijd: met sproeien kun je het plantje in leven houden, maar niet laten groeien.’

In Rosmalen doen ze er alles aan om de banen identiek te laten lijken aan die van Wimbledon. Het gras is hetzelfde waardoor de bal dezelfde stuit heeft als op het grandslamtoernooi. De zachte zandondergrond van de elf banen is in de afgelopen jaren vervangen voor hardere kleilaag van 10 centimeter. Net als in Londen.

Het heeft de banen in Rosmalen goed gedaan, stelt Robin Haase. De oude zandbanen waren volgens de beste tennisser van Nederland te zacht en minder egaal waardoor de bal soms een vreemde stuit maakte. ‘Volgens mij willen steeds meer spelers naar Rosmalen komen omdat tegenwoordig alle banen op klei liggen en je hier dus ook goed kunt trainen.’

Graslengte

Net als in Londen maait Hubers de banen tijdens het toernooi elke ochtend. Het gras is evenals op Wimbledon 8 millimeter lang. Ter vergelijking: in het voetbalstadion van PSV is de lengte van de sprieten 22 millimeter. Haase: ‘Het beste is als het gras één richting op staat. Als de grassprieten allemaal een andere kant op wijzen, kan de bal anders stuiten.’

De basis voor een geslaagd toernooi in Rosmalen wordt al in augustus gelegd als Hubers en Van Lokven de banen inzaaien voor het jaar erop. In aanloop naar de winter wordt zoveel mogelijk gras gekweekt. Hubers: ‘Je kan een maand voor het toernooi niet zeggen: we zaaien nog wat bij, dan ben je te laat.’

En de kale plekken in de loop van het toernooi? Die zijn onvermijdelijk. Het groene blad van plant speel je er snel af, maar het witte steeltje blijft staan, legt Van Lokven uit. Op de kwetsbare plekken (bij de baseline waar spelers serveren) planten de groundsmen 10 tot 15 procent meer zaadjes dan op de rest van de baan. ‘Rond de baseline moet je genoeg plantjes hebben staan om het een paar dagen langer uit te kunnen zingen. Hoe meer gras per vierkante meter, hoe sterker het veld.’

Op de vraag of Haase een voorkeur heeft voor de banen in Rosmalen of Londen hoeft hij niet lang na te denken. ‘Op Wimbledon zijn de banen beter, dat lijkt me logisch. Daar speelt geld geen rol. Ze komen hier aardig in de buurt, maar geen enkele baan is hetzelfde. Ook niet op hardcourt of gravel.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden