Goud is bijna om te janken zo mooi

Velen hadden erop gehoopt en sommigen, de speelsters voorop, ook in geloofd. Dinsdag namen voor het eerst in de geschiedenis drie Nederlandse tafeltennissters op de hoogste tree van het erepodium bij de EK plaats....

Van onze sportredactie

Toen dat gebeurde, na de knappe 3-0-overwinning op Hongarije in de finale, deed zich iets vreemds voor. De voorzitter van de Russische bond reikte de medailles uit. Met kopvrouw Li Jiao en Li Jie stond Elena Timina in het Sport & Concert Complex van St.-Petersburg te wachten. De Rus feliciteerde het drietal. Maar aan Timina vroeg hij, in het Russisch: ‘Zullen we voor jou maar het Russische volkslied spelen?’

Timina antwoordde uiteraard met spasiba bolsjoi (heel erg bedankt) en luisterde vervolgens naar het Wilhelmus. ‘Ik was best trots dat nu voor het eerst een Nederlands team Europees kampioen was geworden.’

Li Jiao voegde eraan toe: ‘Je doet het altijd in je eentje hè. Nu heb ik ook iets voor het Nederlands team kunnen doen. Mooi vind ik dat.’ Zij won in Europa alles al wat er te winnen valt: tweemaal de Europese Top-12, de Champions League met haar club Heerlen en goud bij de vorige EK in het individuele toernooi.

Voor de uit Rusland afkomstige Timina (39) was de titel extra mooi omdat die in haar geboorteland werd veroverd. Na de huldiging stortten de Russische journalisten zich dan ook massaal op haar.

Bijzonder was ook dat het juist in St.-Petersburg gebeurde. Timina, in 1998 gestopt bij het Russische team, werd er in 2005 door de Russische bond gehuldigd voor haar verdiensten en in de Russische Hall of Fame opgenomen.

In april 2006 deed ze in Bremen weer aan de WK mee, voor het eerst in negen jaar. Maar nu voor Nederland. Daar werd de basis gelegd voor het gouden team van nu.

Heel speciaal was het kampioenschap eveneens omdat ze veertien jaar geleden ook al eens de Europese titel veroverde, met het Russische team in Birmingham. Een van haar ploeggenotes toen, Galina Melnik, was dinsdag toeschouwer.

Nederland speelde in de glorietijd van Mirjam Hooman en Bettine Vriesekoop soms ook een rol van betekenis in het landentoernooi, dat aan de individuele titelstrijd voorafgaat. Verder dan zilver in 1992 had dat team nooit gereikt.

In de eindstrijd (best-of-five) van dinsdag speelde Timinia de derde partij, tegen Petra Lovas. De stand was toen al 2-0. Li Jiao had met 3-1 gewonnen van Georgina Pota en Li Jie had de Hongaarse nummer een Krisztina Toth met dezelfde cijfers verrast. Na twee gewonnen games haperde het even bij Timina, de pur sang verdedigster. Ze verloor de derde en kwam in de vierde game met 3-0 achter.

Dankzij haar vechtlust boog ze die achterstand om in een voorsprong. Van de bloedstollende rally’s in de slotfase zei Timina na afloop dat ze zich niets meer kon herinneren. De ontlading na de zege was dan ook enorm. Ze viel achterover en sloeg de handen voor haar gezicht. ‘Ik geloofde het niet. Het was bijna om te janken zo mooi.’

Logisch, want Timina was de motor geweest van de ploeg. Na de teleurstelling bij de Spelen, waar het team vroegtijdig werd uitgeschakeld, had zij al tegen Li Jiao en Li Jie gezegd: ‘Dan gaan we nu maar Europees kampioen worden.’

In de weken samen in China, het geboorteland van Li Jiao en Li Jie, werd een hechte band gesmeed. De daar verrichte arbeid betaalde zich dinsdag dubbel en dwars uit.

(Reuters) Beeld REUTERS
(Reuters)Beeld REUTERS

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden