Golftop wacht met smart op kleurrijke vedetten

Met de kwalificatie voor het Spaanse amateurkampioenschap begint het golfseizoen voor de Nederlanders deze week weer. Hoe staat de top ervoor?...

De Nederlandse amateurtop lijkt er eindelijk een concurrent bij te krijgen, een golfer die de top wat kleur kan geven. Floris de Vries, ondanks zijn 15 jaar de meest ervaren speler van Jong Oranje, is deze week met de selectie naar het zuiden van Spanje gereisd.

Alleen maar meedoen met de groten, dat stadium is De Vries ontgroeid, vindt hij. Hij heeft gezien dat hij niet voor ze hoeft onder te doen. Dus dit jaar gaat hij voor de winst, bij de junioren én bij de mannen.

Vorig jaar werd De Vries onder meer tweede bij het NK junioren tot 21 jaar, vijfde bij het NK mannen en tweede bij het internationaal juniorenkampioenschap in Engeland. 'En hij won ook het NK voor junioren tot 15 jaar', voegt vader Wim de Vries toe. 'Al schaamt hij zich daar een beetje voor.' Floris knikt: 'Winnen van die kleintjes, dat telt niet.'

Goed beschouwd is Floris - 78 kg, 1.90 meter - ook al geen kleintje meer. Tussen de oudere jongens voelt hij zich thuis. Tijdens het open NK in Hilversum in augustus 2004 zag hij zich, als jongste speler op de Europese Tour, zomaar door de spelers geaccepteerd. Hij vond het prachtig allemaal.

Aanvulling van onderaf is hard nodig. De golfwereld is naarstig op zoek naar mannen die in de voetsporen kunnen treden van de profs Maarten Lafeber en Robert-Jan Derksen. Ambitieus zijn de jongeren zeker, maar tot nu toe heeft niemand de top bereikt.

De nieuwste lichting profs, zoals Inder van Weerelt en Guido van der Valk, heeft al de grootste moeite tot de Europese Tour of zelfs de Challenge Tour door te dringen. Voor Van der Valk gloort een sprankje hoop, nu hij komend seizoen op de Azië Tour mag spelen. Maar het gat met Lafeber en Derksen wordt alleen maar groter.

De Nederlandse Golf Federatie trok er lering uit. De resultaten worden beter, de Nederlandse amateurs doen internationaal weer volop mee. Floris de Vries, zijn oudere broer Wouter, Joost Luiten, Tristan Bierenbroodspot en Wil Besseling, allen veroverden titels. Bij de vrouwen won Dewi-Claire Schreefel onder meer het Italiaanse amateurkampioenschap.

Nederland heeft komend seizoen dus nogal wat titels te verdedigen. Of dat ook iets zegt over de toekomst van het Nederlandse profgolf is moeilijk te voorspellen, zegt Jeroen Stevens, topgolfcoördinator bij de Nederlandse federatie. Maar er is wel een stijgende lijn. 'Vijf jaar geleden werden we kansloos veertiende, vijftiende. Nu doen we mee in de topacht en wordt er individueel geregeld een wedstrijd gewonnen.'

Volgens Stevens komt er onherroepelijk een dag waarop Nederland als team aan de Europese top staat. Op de lange termijn is daar wel veel voor nodig: intensieve coaching, een kindvriendelijk beleid bij verenigingen en uiteraard ouders die tijd en geld willen steken in hun golfende kind.

Met een gedragscode waaraan spelers zich dienen te houden, is er niets vrijblijvends meer aan een plaats in de selectie. Het betekent minimaal tien tot vijftien uur per week trainen, twintig of meer wedstrijden spelen in een seizoen, respect tonen voor de golfbaan, voor andere spelers en voor de coach. Het betekent ook dat je trots moet zijn op een plaats in de selectie.

John Vingoe, een van de nieuwe jeugdcoaches van de bond: 'Het ontbreekt veel potentiële topsporters aan uitstraling, eerlijkheid, discipline en geduld. De gedragscode is een onderdeel van een soort contract dat we afsluiten met selectiespelers. Het legt de basis voor later.

'Daarmee verklein je de factor toeval, zodat niet slechts een enkeling de top bereikt. Met deze aanpak hebben we over een aantal jaren tien tot vijftien spelers op de Europese tour.'

Onder het 'contract' vallen ook eisen inzake techniek, tactiek en fysieke conditie. De fitheid wordt bewaakt door osteopaten, bewegingsfysiologen en een expert op het gebied van krachttraining. Van alle contractonderdelen is de gedragscode de belangrijkste.

'Vroeger werd nog getolereerd dat iemand met de achterkant van de putter de bal uit de hole haalde of zich arrogant opstelde. Die verwende houding, zonder respect voor baan, coach, jezelf of anderen, moet er uit. Als je hogerop wilt komen, wordt dat soort gedrag niet meer getolereerd.'

Dat ondervond Floris de Vries. In de amateurwereld staat hij erom bekend met enige regelmaat vloekend en tierend over de baan te lopen. Tijdens een wedstrijd afgelopen september ging het goed mis. In een woede-uitbarsting brak hij zijn lobwedge doormidden. Het kwam hem op een schorsing van twee maanden te staan. Terecht, vindt Floris achteraf.

'Het zat er gewoon een keer aan te komen. Ik heb gebaald, maar er ook van geleerd. Het overkomt me geen tweede keer.' Zijn onbevangenheid en primaire reacties zijn voorgoed verdwenen. Hij is bewuster gaan spelen. 'Mooi, want alle topspelers doen dat dat ook. Kijk maar naar Tiger Woods. Die weet precies waar hij mee bezig is.' En de gebroken golfstok? Die bewaart hij, als aandenken aan zijn weg naar de top.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden