Wedstrijdverslag Nederland - Frankrijk: 21 - 27

Goed Nederland verliest van Franse handbalsters en loopt Europese finaleplaats mis

Een finaleplaats was vrijdagavond te veel gevraagd van het Nederlandse handbalcollectief dat de voorbije twee weken zich in grote eendracht naar de laatste vier van de Europese titelstrijd had geknokt. In Parijs, in een volgepakt sportpaleis Bercy, werd van het thuisland verloren: 21-27.

Estavana Polman wordt omvergekegeld door de sterke Grace Zaadi. Beeld AFP

Nederland was in de door gele hesjes belegerde Franse hoofdstad pas in de tweede helft de onderliggende partij. Het team van coach Helle Thomsen was ook de natuurlijke underdog. De druk van deze grote handbalwedstrijd, met 14 duizend toeschouwers die voor een enorm kabaal zorgden, lag volkomen bij thuisland Frankrijk. Dat bleek met die mentale pressie om te kunnen gaan, na rust zelfs een en twee versnellingen hoger te kunnen schakelen.

Toen spreidden de Françaises groot zelfvertrouwen tentoon. Nederland miste na 14-14 een aantal kansen, waar Frankrijk koelbloedig afrondde. De ‘Blauwtjes’ van succescoach Olivier Krumbholz zijn regerend wereldkampioen. Het heeft tal van ervaren spelers. De kroon wordt gespannen door het tweetal Siraba Dembélé en Alexandra Lacrabère. Zij speelden zeven eindronden om de Europese handbaltitel. Allison Pineau, de grote dynamo van het Franse team, staat in het boek voor zes eindronden.

De Nederlandse topscorers op dat vlak zijn Debbie Bont, Nycke Groot, Laura van der Heijden en Maura Visser, vrouwen met vier toernooien in de benen. Groot, de sterspeler, werd de voorbije drie wedstrijden ernstig gemist, maar kon vrijdagavond na de warming-up aan de ploeg worden toegevoegd. Ze had vijf dagen geleden onder een dreun op het hoofd van de knie van ploeggenoot Bont.

Vrijdag ving de spelverdeler het karwei weer aan. Krumbholz had vooraf zijn vrees uitgesproken voor de vrouw die door hem is aangemerkt als de beste handbalster van de wereld. Goed in aanval, top in verdediging, een weinig voorkomende combinatie. ‘Ze is overal goed in’, sprak de goedmoedige baas. De Franse coach schetste ‘een groot nadeel’ voor de Nederlanders, als Groot niet zou kunnen aantreden.

Groot bleek fit en daardoor een aanwinst voor de Nederlandse verdediging. Daarbij dreef ze, in de eerste helft, de snelheid van de aanval weer ouderwets op. Zij aarzelt nauwelijks in de tegenstoot, drukt af als niemand het verwacht. Ze werd in de contra-attack knap gesteund door de doortastende hoekspeler Angela Malestein en door de frêle Estavana Polman die soms als een ledenpop heen en weer werd gegooid door de Fransen.

 Techniek

Frankrijk zette tegen Nederland niet eens het grootste fysieke wapen in. Met stevig, zeg maar hard spel werd vorig jaar de WK-finale van Noorwegen gewonnen. Het Franse team beschikt over gespierde atleten, deels met Afrikaanse en Caraïbische wortels. Nederland, een verzameling hoogblonde meiden uit de polder, speelde het spel ook sportief. Dat hoort bij de Nederlandse aanpak die op techniek en dynamiek is gebaseerd. In de eerste helft werd door de Spaanse scheidsrechters niet één tijdstraf gegeven; een zeldzaamheid in handbal om de punten.

Bij rust leidde Frankrijk met een kleine marge: 12-11. In de eerste helft moest de anders effectieve doelvrouw Tess Wester gewisseld worden. Zij stopte één bal uit tien schoten; dat is 10 procent, ver door de ondergrens heen. Thomsen kon niet anders dan de onervaren Rinka Duijndam onder de lat te zetten. Zij haalde in korte tijd 40 procent. De doelvrouwen bleven wisselen, geen teken van gegroeid vertrouwen. Hun percentages bleven aan de uiterst magere kant.

Na rust leek Nederland in het volgepakte stadion nog even in staat tot de stunt die de ploeg zo voor ogen had. Het werd door goals van Dulfer, Abbingh (schot van 86 kilometer per uur) en Polman plots 14-14. Daarna brak een zwakke fase aan voor Nederland. Bij 14-18 was het Nederlandse verzet gebroken. Frankrijk denderde door naar zes treffers verschil.

Blessures

De schade werd nog vergroot door twee blessuregevallen. Eerst knakte Martine Smeets door de enkel, even later gevolgd door de even onfortuinlijke Jessy Kramer.

In de wedstrijd om brons, ook wel de troostfinale genaamd, treft het redelijk uitgeputte Nederland zondag opnieuw Roemenië. Dat werd afgelopen zondag met 29-24 verslagen. In die wedstrijd bleef de Roemeense sterspeelster Cristina Neagu zonder de verwachte hoofdrol. Zij scoorde slechts vier maal (uit 14 pogingen). Daarna speelde Neagu, driemaal wereldhandbalster van het jaar, de wedstrijd tegen Spanje en die tegen Hongarije vrijwel maximaal.

Op negen minuten van het einde van die laatste wedstrijd uit de hoofdronde zakte zij door de knie. Ze scheurde de kruisband van het rechtergewricht. De woede van coach Ambros Martin over die geforceerde slijtage van zijn ster was terecht. Zonder Neagu was Roemenië vrijdag in de halve finale tegen Rusland niet direct als een vogel voor de kat. De nederlaag was logisch.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden