Column Willem Vissers

Goed en slecht is vanaf nu inwisselbaar, met dank aan Jaap Stam

Toen trainer Jaap Stam donderdag in Bern zei dat iedereen die kijk heeft op voetbal had gezien dat Feyenoord goed speelde tegen Young Boys, maakte ik voor de televisie een vreugdedansje. Jaap Stam liet nieuwe inzichten over de akkers van het voetbal stromen. Hij wierp zich op tot visionair.

Slecht is dus goed. Misschien is goed dan ook wel slecht. Ik wilde niet eens meer kijk op voetbal hebben, want als dit hemeltergende gepriegel van Feyenoord goed was, hoe zou slecht er dan uitzien? Ik durfde er niet eens aan te denken, al was het aanschouwen van Ajax - Feyenoord een paar dagen later een spiegel van de rauwe werkelijkheid. Qua Feyenoord, dan. Vanaf nu kon ik lekker wegdromen, losgerukt van de ketens van goed en slecht.

Goed en slecht waren vanaf nu inwisselbaar. We konden zelf alles invullen, naar eigen goeddunken. Het voetbal barstte opeens van de nieuwe inzichten. Ikzelf bijvoorbeeld was blij met de her en der opborrelende gedachten over de BeNeliga. Een heerlijke competitie, lijkt me dat. Zelfs bij de KNVB durven ze jaren na de eerste plannen voorzichtig te denken over zo’n gezamenlijke divisie, terwijl ze voorheen de neus ophaalden voor België. Goed.

Interessante tijden braken aan, met een herijking van goed en slecht als het ware. Inclusief het inzicht dat de videoarbiter alleen zin heeft als het beleid enigszins consequent is, dat het ergerlijk is als ze achter dat videoscherm voor de vuist weg interpreteren. Als het zo doorgaat, ruilen we de willekeur gaarne weer in voor de feilbare mens, in casu de ogen van de scheidsrechter.

We droomden met velen over een WK van 2022 dat opeens niet meer wordt gehouden in Qatar, omdat de sterke voetballanden eindelijk het lef hadden om te zeggen: het is slecht geweest om een stuk of tien stadions te gaan bouwen met honderden dode bouwvakkers tot gevolg, om ze na de finale weer af te breken. Wie heeft deze gekte verzonnen? Hoe zit dat eigenlijk met goed en slecht? Vaarwel Qatar. En nee, wij sterke landen zijn niet bang voor claims, want wie is begonnen met de zaak te besodemieteren bij de aanwijzing in 2010? Juist.

Ook op de perstribune bij de Klassieker Ajax – Feyenoord hoopte je zomaar dat het verstand terugkeerde. Dat ze bij Feyenoord langzaamaan weer eens proberen beleid te maken, bijvoorbeeld, dat ze goed en slecht weer eens kunnen benoemen. De herwaardering van goed en slecht zette clubs aan tot nadenken, zonder bij elke beslissing meteen geld te laten prevaleren.

Een winters trainingskamp in Qatar, zoals Ajax met trots aankondigde om ook de regio ‘zakelijk’ te verkennen, dat moesten ze maar even niet doen. PSV idem dito, trouwens. Algemeen directeur Toon Gerbrands ontdekte bij zijn heroriëntatie op goed en slecht dat zijn vaste uitspraak, dat sport en politiek niets met elkaar te maken hebben, onzinnig is.

De Klassieker eindigde in 4-0, Jaap Stam oogde na afloop een paar jaar ouder dan voor de aftrap. Toch willen we hem hierbij bedanken, omdat hij een nieuwe dimensie toevoegde aan wat goed is en wat slecht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden