Godfather Surinaams voetbal zit berooid thuis

'Ik zou er tien jaar van mijn leven voor willen geven om erbij te zijn.' Sonny Hasnoe kreunt door de telefoon....

Van onze verslaggever

John Volkers

AMSTERDAM

'Ik heb een financieel probleem. Vliegen is kostbaar', fluistert Hasnoe in de hoorn. Maar er is ook een geestelijk probleem. Zo weet hij, een dag voor de wedstrijd, nog niet of hij wel naar de tv gaat kijken. 'Het duel van de Suriprofs komt hier rechtstreeks op televisie, zoals we elke week een wedstrijd uit Nederland kunnen zien. Maar ik wil eigenlijk niet kijken.'

Het klinkt merkwaardig uit de mond van de man die zijn warmte en enthousiasme voor voetbal geen moment onder stoelen of banken steekt, wiens geest ook in Utrecht zal rondwaren. Zijn lichaam is thuis in Zorg en Hoop, een voorstadje van Paramaribo.

Weer een zucht: 'O jee, ik wist niet dat ik er zo'n moeite mee zou hebben. Nu je belt en ernaar vraagt, voel ik het weer. Ik zou er veel voor over hebben om erbij te zijn, om op de bank te zitten met Henk (ten Cate) en in de kleedkamer bij de jongens te zijn.'

In 1994 verhuisde Hasnoe van Amsterdam naar zijn Suriname. Hij moest weg uit 'zijn' Nederland ('Ik voel me ook Nederlander') omdat hij het vechten tegen racisme als vechten tegen de bierkaai ging beschouwen. Maar ook omdat hij de klap van de vliegramp op Zanderij (7 juni 1989), waarbij tientallen Surinaamse vrienden verongelukten, niet te boven kwam.

Hasnoe was destijds te druk met de organisatie van de hulpactie om zijn eigen verdriet een uitweg te geven. Zelfs nu, acht jaar later, heeft hij het er nog moeilijk mee. Voor het verwerkingsproces en de geestelijke revalidatie heeft hij Suriname opgezocht. 'Maar over een paar jaar sta ik er weer hoor', zegt hij optimistisch.

Voetbal is niet uit zijn leven verdwenen. 'Het houdt me nog steeds bezig. Toen ik hier pas was aangekomen, ben ik gevraagd om teammanager van het nationale elftal te worden. Ik heb het een poosje gedaan. Maar ik kreeg al gauw met lange tenen te maken en met heilige huisjes.

'Ik wilde professioneel begeleiden, maar op een gegeven moment kwam ik in botsing met bestuursleden. Voor het Shell-toernooi in Cayenne moest er een keuze worden gemaakt tussen een bestuurslid en de teammanager. Maar hoe kun je nou teammanager zijn, zonder mee te gaan naar een belangrijk toernooi. Ze snappen er hier geen moer van.'

De Surinaamse Voetbal Bond is een kleine organisatie met 4400 leden, verdeeld over 168 clubs. 'Het niveau is niet meer wat het geweest is. Gelukkig heb je nu jongens uit het binnenland die hier komen spelen. Dat zijn sterke kerels, die net als de Afrikanen in Europa iets extra's aan ons voetbal toevoegen. Onze nieuwste talenten zijn Kejansie, die al bij NAC zit, en Bynoe die in België een carrière opbouwt.

'Rond het nationale elftal zijn er ontwikkelingen gaande die het betere voetbal tegenhouden. Sinds 1992 heb ik gewerkt aan het idee van de dubbele nationaliteit. We hadden het oog gericht op de WK-eindronde van 1998, in Frankrijk. Het ging om de B-keus, die de coach van het Nederlands elftal toch niet wil hebben.

'Er gaan uit de Concacaf, Midden- en Noord-Amerika, twee landen naar het WK. Tegenstanders als Canada, Verenigde Staten of Mexico pak je met zo'n Suri-team met Nederlandse versterking. We wonnen in '94 van Sparta en verloren, op het veld van Zeeburgia in Amsterdam, met slechts 1-2 van Nigeria dat zich voorbereidde op het WK. Ik geloofde er in. Maar het idee is van de baan, het voetbalpaspoort komt er niet.'

Surinaamse voetballers hebben bijzondere kwaliteiten, dat staat voor de Godfather van het Kleurrijk voetbal buiten kijf. Hasnoe: 'Het is de combinatie van het zwarte en het witte. Surinamers hebben de techniek van nature. Het tactische aspect krijgen ze mee uit de Nederlandse voetbalmaatschappij. Die combinatie maakt ze tot zulke mooie voetballers.

'In het Nederlandse voetbal bestaat tot mijn zorg ook een trend naar het mechanische. Van Gaal en Advocaat laten hun elftallen computervoetbal spelen. Maar het creatieve moet blijven bestaan, dat is namelijk de kracht van Nederland.

'Ach, Van Gaal heeft de hele opleiding van Ajax al naar de kloten geholpen. Omdat hij het anders wilde doen dan Cruijff. De buitenspelers zijn meeverdedigende middenvelders geworden. De tijd van durf en flair, van het passeren van de verdediger is voorbij. Het tikwerk en de balcontrole staan voorop.'

Hasnoe heeft echter grotere zorgen aan het hoofd. De strijd tegen het racisme op de velden moet worden voortgezet. 'Je haren rijzen te berge bij wat je op de amateurvelden hoort. Mijn idealen heb ik drie keer bij een Kleurrijk-toernooi kunnen verwezenlijken. Daar heb ik blanke jongens in ons elftal laten spelen. Kleurrijk was niet zwart tegen wit, kleurrijk staat voor mooi. Het gaat me om mooie voetballers, al zijn ze wit, zwart of groen.'

Een grote zorg is ook de slechte situatie waarin het Surinaamse voetbal verkeert. Het moet, daar was de benefiet in Utrecht ook voor bedoeld, opgebouwd worden met Nederlandse middelen. Hasnoe heeft stukken van het oude Heerenveen-stadion zien liggen. Een deel van de zitjes is al gebruikt voor het Essed-stadion.

De renovatie van het nationale stadion, het al twee jaar gesloten André Kamperveen-stadion, zal met andere middelen dan uit de kringloopwinkel moeten geschieden. Hasnoe: 'Ballast Nedam bouwt toch ook stadions? Dat Nederlandse bedrijf bouwt hier twee grote bruggen. Kunnen ze van de winst niet een stadion voor ons land bouwen?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden