Verslag Tour de France

Gewond of niet, Sagan fietst die groene trui naar Parijs

Woensdag gaat Peter Sagan hard onderuit. Donderdag stapt hij als een Michelin-mannetje op de fiets. Gebutst als hij is sprint hij toch mee om de dagzege. Hij moet en hij zal zijn zesde groene trui naar Parijs rijden.

Peter Sagan (links) wordt achtste in Pau. Arnaud Démare (links) wint. Beeld Klaas Jan van der Weij/de Volkskrant

Peter Sagan, de Slowaakse wereldkampioen, heeft deze donderdagmorgen nog het meeste weg van een Michelin-mannetje. Zijn rechterarm -en been zijn ingepakt met verband. Strompelend komt hij de bus uit. Teamdokter Jan-Niklas Droste van Bora kijkt verontrust toe.

Een dag eerder is Sagan hard ten val gekomen. In de afdaling in de etappe naar Col de Portret gleed hij met een gangetje van 67 kilometer per uur onderuit. Opmerkelijk, want de Slowaak geldt in het peloton als een ware evenwichtskunstenaar. Met gemak parkeerde hij ooit zijn mountainbike op het dak van een auto. Maar dit keer moet ook hij eraan geloven.

Een onderzoek in de medische post van de organisatie levert ’s avonds nog geen duidelijkheid op over zijn letsel, maar zijn ploeg schat donderdagmorgen de kans dat Sagan van start gaat op 50 procent. Om 10.42 uur komt een tweet van de Slowaak zelf. ‘Ik zou geen echte wereldkampioen zijn als ik de uitdaging niet aanging. Ik sta vandaag aan de startlijn.’

Zoals altijd staat een legertje wielerfans hem op te wachten bij de teambus. Een man die voor een selfie automatisch zijn arm op de schouder van Sagan wil leggen, krijgt een uitbrander van de renner. ‘Don’t touch me.’ Iemand anders die te dichtbij komt krijgt een beuk van één van zijn begeleiders. Het is chaos.

Waarom wil Peter Sagan zo graag starten? Vorig jaar werd hij uit de Tour gezet na een vermeende elleboog richting Mark Cavendish. Ten onrechte, vond hij zelf. En later ook de jury: Sagan werd vrijgesproken van onsportief gedrag. Maar toen was het al te laat om zijn groene trui te verdedigen.

Revanchegevoelens

Zijn het revanchegevoelens die hem voortdrijven? Zijn persoonlijke manager, Gabriële Uboldi, schudt zijn hoofd. ‘Nee, absoluut niet. Nul, niets van waar. Hij vindt de Tour speciaal, omdat het het grootste wielerevenement van het jaar is. Niet om wat er vorig jaar is gebeurd.’

Ralph Scherzer, de man die alle communicatie rondom Sagan regelt, zegt: ‘Peter leeft altijd in het nu. Daarom krijgen journalisten ook nooit een goed antwoord van hem op de vraag hoe hij heeft gewonnen. Dat is-ie al weer vergeten. Zo is het ook met de Tour van vorig jaar. Die was voor hem passé op het moment dat hij werd geschorst. Hij is verder gegaan met zijn leven.’

Dat verliep behoorlijk hectisch: midden in de Tour maakte Sagan bekend dat hij was gescheiden van zijn vrouw Katarina. Het leidde hem niet af van de missie in Frankijk: al drie etappezeges prijken er achter zijn naam.

Scherzer: ‘Hij is niet alleen maar de superster zoals mensen hem kennen. Natuurlijk heeft hij ook zorgen. Maar het lukt hem om vrij te zijn in zijn hoofd. Elke morgen staat hij op met de gedachte om alles uit de dag te halen. Het klinkt simpel, maar Peter maakt het waar.’

Als Sagan alle fans van een handtekening en selfie heeft voorzien, gaat hij op weg naar Pau, voor een etappe van 171 kilometer. In het peloton krijgt Sagan geregeld bezoek van collega’s die informeren naar zijn gezondheid, onder anderen Chris Froome komt een praatje maken. 

Zonder pijnstiller

Sagan rijdt zonder ook maar één pijnstiller, zegt teamarts Droste, die de avond ervoor uren bezig is geweest om al het vuil en steen uit het geschaafde vel van Sagan te halen. ‘Hij heeft geleden. Maar Peter is een harde. Hij is wel wat gewend.’

De etappe naar Pau verloopt zoals een sprintetappe wel vaker verloopt. Een groepje, waarvan ook Niki Terpstra deel uitmaakt, mag weg, maar wordt in de finale teruggehaald. De trein van Bora nestelt zich aan kop van het peloton. Wat niemand had verwacht, ook de intimi binnen zijn ploeg niet, gebeurt toch: het Michelin-mannetje in het groen sprint mee.

Sagan zit in de straten van Pau in de tweede rij, in zevende, achtste positie, maar verliest in de laatste bochten terrein en raakt ingesloten. Het is de Fransman Démare, daarbij geholpen door zijn Nederlandse aanjager Ramon Sinkeldam, die de spurt wint. Sagan wordt achtste.

Truien en records

Als een oude man hinkt hij het podium op om de groene trui in ontvangst te nemen. Hij lacht en maakt grapjes. De groene trui kan hem bijna niet meer ontgaan. Zijn voorsprong is niet meer te achterhalen voor de concurrentie. Sagan moet alleen nog in Parijs zien te komen. Dan heeft hij een nieuw record in handen: geen renner slaagde er ooit in om zes keer de groene trui te winnen in de Tour.

Communicatiemanager Scherzer wijst op een aparte camper die achter de teambus aanrijdt. Het is het privédomein van de renner. ’s Avonds trekt hij er zich in terug. ‘Maar het is ook de plek waar hij al zijn truien bewaart. Peter rijdt niet voor de aandacht of voor revanche. Het gaat hem maar om één ding: truien en records. Dat is wat hem werkelijk drijft.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.