Gerets kan leven met spanningen

Toen Erik Gerets aan voormalig PSV-voorzitter Van Raaij vroeg of hij vandaag komt kijken naar het duel met Galatasaray, stelde Van Raaij de wedervraag: ‘Ben je woensdag nog trainer dan?’..

Van onze verslaggever Willem Vissers

De geel-rood-zwarte voetbalvulkaan van Istanbul, luisterend naar de naam Galatasaray, blaast de ene week stoom af en borrelt de andere week hevig op. Zou het geen rare kronkel in de geschiedenis zijn als Erik Gerets uitgerekend tegen PSV zijn laatste duel als trainer beleeft aan de Bosporus?

De 52-jarige Belg Gerets oogt fit en ontspannen, de dag voor de derde speelronde in de Champions League. Galatasaray moet eigenlijk winnen van PSV, want de Turkse kampioen heeft pas één punt na twee duels. Achter de naam van de Leeuw van Vlaanderen staat een bijna oneindige rij trofeeën, maar hij heeft ook leren leven met de deceptie.

Tijdens een reis door China, na het seizoen in 2002, hoorde hij van voorzitter Van Raaij dat hij moest vertrekken bij PSV. De verhouding met de spelers was verstoord. Een paar maanden later stond hij, zingend over eeuwige vriendschap, in de middencirkel van het Philips Stadion, gearmd met Van Raaij. Ook dat is voetbal.

Hij werd ontslagen bij Kaiserslautern en stapte op bij Wolfsburg. Hij was als speler betrokken bij het omkoopschandaal rond Standard Luik. Maar Gerets behaalde in de afgelopen tien jaar trainerschap ook vijf titels in drie landen; bij Lierse en Club Brugge, twee met PSV en eentje in metropool Istanbul, waar hij vorig seizoen de hegemonie van Fenerbahce doorbrak.

Maar nu staat hij achtste en speelt zijn elftal wisselvallig; het is alles of niets. ‘Een ding is overal in de voetbalwereld hetzelfde, waar je ook werkt. Als je een paar wedstrijden verliest, rust een druk op je schouders. Dat is logisch. En met Galatasaray mag je niet achtste staan. Maar als ze me de tijd geven, staan we op het einde weer op een goede positie’, zegt hij bedaard.

Hij is klaar met zijn antwoord als hij opeens toevoegt: ‘Wat er ook gebeurt, niemand kan me afnemen wat we hier hebben verwezenlijkt. Als ik later 80 jaar ben zal ik, nippend aan een glas rode wijn en trekkend aan een sigaar, terugdenken aan ons kampioensrecord van 83 punten.’

Gerets was vroeger de nooit verzakende back van onder meer Standard, AC Milan, PSV en MVV. Hij transformeerde zichzelf in een trainer die weerbaarheid predikt en vertrouwen in spelers uitspreekt. Hij, die van Bourgondisch leven houdt, begeeft zich gaarne tussen de spelers, met alle gevaren vandien.

Gerets is werelds en dorps tegelijk. Soms is hij nietsontziend, maar zijn hart is klein. Dat bleek bijvoorbeeld toen hij moeder Teresa de hand schudde in Calcutta, of bij het aanschouwen van verweesde straatkinderen in Toluca, tijdens het WK van 1986 in Mexico. Met een paar anderen stichtte hij voor hen een tehuis.

Wie zo door het leven is gelouterd, kan een stootje verdragen. ‘Aan spanningen ga ik niet kapot. Anders was ik allang kapot geweest’, zei hij bij het behalen van de titel met PSV in 2001. En: ‘Ik leef met de opdracht om te winnen wat ik kan winnen.’

Och, de Turkse kranten hebben het voortdurend over het einde der tijden onder Gerets. Zelfs vorig seizoen moest hij die verhalen aanhoren. Of het duel met PSV zijn laatste is? ‘Als ik voor en tijdens een wedstrijd moet denken aan ontslag, kan ik mijn job niet meer doen.’ Misschien loopt het ook wel los allemaal.

In het Atatürk Olympisch Stadion, aan de rafelranden van de stad, vertelt hij over het speciale gevoel dat in hem opwelt nu hij tegen PSV speelt, de club die hem onderdompelde in succes. ‘Ik heb zondag in Eindhoven, toen ik de wedstrijd tegen Roda bezocht, veel vrienden ontmoet. Maar cruciaal is dat wij morgen winnen. Dan komen die vrienden na de wedstrijd wel weer aan bod.’

Hij looft collega Ronald Koeman, met wie hij in het seizoen waarin PSV alles won (1987-88) onder de voet werd gelopen door Galatasaray, destijds in het Ali Sami Yen stadion, in de eerste ronde van de toenmalige Europa Cup I. Koeman was vrije verdediger, Gerets rechtsachter.

In Koeman herkende hij destijds al de trainer. Koeman zegt later dat dat gevoel wederzijds is. ‘Gerets was het type speler dat ook aan een ander dacht. Hij was aanvoerder en had leidinggevende kwaliteiten.’

Misschien is het wrang dat het lot van Gerets mede in de handen ligt van Koeman. Als dat zo is, het zij zo. Koeman: ‘Ik hoop dat Gerets zijn werk in alle rust kan afmaken. Maar als zijn lot wordt beslecht door een overwinning van PSV; helaas Erik.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden