Column Peter Winnen

Gemengde ploegentijdrit: zal ik er voor thuisblijven?

De zomerse zondag had ik zo ingedeeld dat ik er thuis voor zou kunnen blijven – ik had twee uurtjes gefietst in een tempo waarbij de longen niet uitputtend op de proef werden gesteld. Maar ik zou ook naar dat feestje kunnen gaan om een luxe, alcoholgestuurde landerigheid in me te laten neerdalen. Een dilemma.

Ik bleef thuis. Waarschijnlijk uit nieuwsgierigheid naar het nieuwe dat zowel boosaardige als zalvende tongen in beweging had gebracht. Dus zondagmiddag keek ik rechtstreeks naar het eerste wereldkampioenschap op het onderdeel met de indrukwekkende titel Team Time Trial Mixed Relay, hierna af te korten tot TTTMR, een afkorting die zou kunnen staan voor een onverslaanbare ziekte. Het regende in Yorkshire dat het een aard had; levensgevaarlijk het parcours.

Vrouwen én mannen uit een land streden in estafettevorm tegen vrouwen en mannen uit een ander land. Een vooruitstrevende formule. Hoewel de mannen en vrouwen geen fysiek contact hadden en elkaars ademhaling niet hoorden voltrok zich iets wonderbaarlijks: man werd vrouw, en vrouw werd man – in de rangschikking althans. Progressiever kan haast niet.

Een dronken speeltje van de internationale wielerunie UCI, zo werd de TTTMR door de sceptici vooraf genoemd. Een dronken speeltje is het inderdaad. Het toegekende prijzengeld voor TTTMR is exorbitant hoog in vergelijking met de traditionele wielerdisciplines (maar evengoed een habbekrats).

Ik zal eerlijk zijn. Toen begin augustus een “pilot” van TTTMR gerealiseerd werd op het EK wielrennen in Alkmaar heb ik niet gekeken. Het leek me een loos experimentje, een experimentje dat bij aanvang al dood was. Een gedrochtje geboren uit de hunkering naar aandacht.

Daar kom ik nu op terug. Zondagmiddag kleefde ik als een onderwaterdier tegen het oppervlak van de flatscreen. Spannend dat het was, tot op het laatst. Vooral spannend omdat de vrouwen de mannen moesten corrigeren in de plus of in de min. Enorme risico’s namen de vrouwen in de regen van Harrogate op banden waarvan je hoopte dat het niet de snelle slicks waren, maar het meer geprofileerde zachte rubber.

Dat Nederland won met een niet-ideale selectie tegen alle andere niet-ideale selecties – TTTMR verkeert nog in het embryonale stadium – is niet de reden dat ik euforisch achterbleef. Het was omdat man en vrouw gelijkgeschakeld werd in een qua sekse niet gelijk te schakelen sport.

Geslaagd het experiment van de UCI.

De Duitse Jasha Sütterlin bracht nog wel enige nuance aan tussen de seksen:  als vandaag alleen de mannen gereden hadden, was Duitsland vijfde geworden. Als alleen de vrouwen hadden gekoerst, hadden we gewonnen. ‘Een beetje vreemd, maar een zilveren plak is toch mooi.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden