Gelijkspel voor polosters na oorlog in badpak

Nederland tegen Italië in een waterpolobad is haat en nijd en nog een beetje erger. In het water is het oorlog, met beuken, krabben, slaan en knietjes onder water. Zolang de scheidsrechters het niet zien, is alles geoorloofd, vinden ook de Nederlandse vrouwen die hun opponent als 'klotewijven' en 'jankerds' betitelen.

Sabrina van der Sloot aan de bal in het duel met Italië tijdens het OKT. Beeld anp

Zo'n duel met inzet van alle krachten noemt een reuzin als Lieke Klaassen vergoelijkend een vechtwedstrijd. Het lijkt eerder op een guerrilla in badpak. De zwaarste misdaad bij het uitwisselen van vijandelijkheden is wel zo'n beetje het omdraaien van de vinger van een ander.

Strijd

Klaassen, met haar 95 kilo de grootste vrouw in het bad, zei bij haar duiding van de interland snel dat ze zelf zoiets niet zou doen. Ze was toen weer een beetje afgekoeld na het 8-8-gelijkspel in het olympische kwalificatietoernooi (OKT) in Gouda. Dat tweede gelijkspel, na de 8-8 van de avond ervoor tegen topland Rusland, zal Nederland vrijwel zeker naar de tweede plaats van de poule duwen. Dat lijkt een nadeel voor de kruiswedstrijden van zaterdag die beslissen over de vier laatste tickets voor Rio. Het voordeel van de eerste plaats, een duel met het minder sterke Canada, ontvalt de Nederlandse ploeg, maar niemand maalde daar woensdagavond om.

Het ging in het volgepakte Groenhovenbad over passie, beleving, inzet en onvoorwaardelijke strijd. Die was ongekend geweest. Het ging ook over de scheidsrechters, Gabriella Varkonyi uit Hongarije en Nikolaos Boudramis uit Griekenland. Zij zijn vertegenwoordigers van twee grote waterpololanden, maar toonden woensdag als altijd hun ontzag voor de Italiaanse leiding van het waterpolocomité van de FINA.

Bevoordeling

Die wordt voorgezeten door de Italiaan Gianni Lonzi en dat leidt al jarenlang tot extreme bevoordeling van Italiaanse teams. Vier jaar geleden plaatste Italië zich in het eigen Triëst ten koste van Nederland voor de Olympische Spelen van Londen. De eindstand in de kruiswedstrijd was 7-6 in Italiaans voordeel. Sindsdien is het haat en nijd tussen Nederland en Italië. 'Toen is het wel erger geworden, ja', aldus Klaassen.

De echte schande stond in het Italiaanse zwemstadion op het scorebord bij de vermelding van de uitsluitingen: tijdstraffen van 20 seconden die een ondertal voor de verdedigende ploeg opleveren. In Triëst was het elf uitsluitingen - ook wel P's genoemd - voor Nederland; drie voor thuisland Italië. Dat benutte dat thuisvoordeel optimaal.

Kwalificatie Olympische Spelen

Nederland - Italië: 8 - 8

Vivian Sevenich in duel met Elisa Queirolo. Beeld anp

Thuisvoordeel

In Gouda, waar Nederland dacht thuisvoordeel te hebben, waren de cijfers net zo krom en weer in Italiaans voordeel: 18 om 10 ten nadele van Nederland. Bondscoach Arno Havenga zei dat het vuur uit zijn oren was gekomen. Hij moest een gele kaart incasseren, toen Italië binnen de 2 meter scoorde. De onreglementaire goal, de Italiaanse aansluitingstreffer naar 6-5, werd toegekend.

'Het is altijd zo met wedstrijden tegen Italianen. Ik weet niet wat het is', verzuchtte Havenga. 'Acht P'tjes verschil is wel apart', sprak Klaassen. Alle frustratie en arbitrale voorkeur leidden tot ijzersterk verzet van Nederland dat nooit moegestreden raakte en in de vierde periode nadelige marges (6-7 en 7-8) repareerde.

De adrenaline gierde nog door de pololijven in de nabeschouwing. Lieke Klaassen: 'Het is haat en nijd tussen onze ploegen. Alles is geoorloofd. Voor dit soort wedstrijd leef ik. Het OKT van Triëst heeft dit aangewakkerd. We zullen wel zien wie we zaterdag treffen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden