Profiel Julian Alaphilippe

Geletruidrager Julian Alaphilippe – de springveer weet nu wat geduld is

De grootste vijand van geletruidrager Julian Alaphilippe was lang Alaphilippe zelf. Maar hij heeft geleerd. En nu verwacht Frankrijk nog meer van hem.

Alaphilippe (r) met ritwinnaar Viviani. Beeld Reuters

Mooi beeld in de straten van Nancy: Julian Alaphilippe verricht in zijn gele trui beulswerk voor Elia Viviani, de sprinter van zijn ploeg. Na de finish vallen de twee elkaar tevreden in de armen: Viviani wint de rit, Alaphilippe behoudt de gele trui.

Alaphilippe, 27 jaar en opgegroeid in Saint-Amand-Montrond, centraal-Frankrijk, geldt als een echte teamspeler. Toch zijn er renners bij Deceuninck-Quick Step die liever niet met hem op de kamer liggen. De Fransman gaat als laatste naar bed, staat er als eerste weer naast en als je even niet oplet loopt hij op zijn handen door de hotelgang. Hij is een springveer, hyperactief.

Lange tijd zat die eigenschap hem als renner dwars. Alaphilippe was te druistig, ongeconcentreerd. Maar de laatste jaren heeft hij zichzelf onder controle. Uitgerekend dit jaar won hij Milaan-San Remo, de bijna 300 kilometer lange klassieker, waarbij je tot het laatst toe rustig moet blijven. Woensdag gaat hij alweer de tweede dag tegemoet als geletruidrager. De laatste Fransman die het geel droeg was Tony Gallopin, in 2014.

Was de Tour in zijn jeugd in de buurt, dan stond Alaphilippe steevast langs de kant, zijn ogen speurend naar Richard Virenque, zijn voorbeeld. De Tour, dat was een feest. Logisch dat hij maandag, nadat hij in Épernay solo over de meet was gekomen en voor het eerst het felbegeerde tricot mocht aantrekken, geëmotioneerd was.

Alaphilippe is in Frankrijk veel populairder dan zijn landgenoten Romain Bardet, Warren Barguil of Thibaut Pinot. Ook omdat hij wel van een beetje show houdt. Dat heeft hij niet van een vreemde. Vader Jacques reisde als muzikant het land door en stond ooit in het voorprogramma van Johnny Hallyday. Ook voor Julian gloorde een toekomst in de muziek, maar hij miste de rust om noten te leren. Liever dan studeren aan het conservatorium, wilde hij fietsenmaker worden. Om zijn energie kwijt te kunnen, kocht zijn vader een fiets voor hem. Zo begon zijn wielercarrière.

Als belofte toog hij naar Armée de Terre, het wielerteam van de Franse landmacht, en werd hij gelegerd in een kazerne nabij Parijs. Het gedisciplineerde, strikte militaire leven bleek precies wat hij als speelse, energieke jongen nodig had. In 2014 volgde de beloning: een contract bij Etixx-Quick Step.

Onder de vleugels van teambaas Patrick Lefevere ontwikkelde Alaphilippe zich stapsgewijs tot een veelzijdig coureur. Hij is een van de beste dalers van het peloton, won vorig jaar de bolletjestrui in de Tour en bewees in Milaan-San Remo dat hij ook rappe benen heeft. Philippe Gilbert, zijn ploeggenoot, noemde hem al eens ‘de compleetste renner sinds Laurent Fignon’. Bernard Hinault, de laatste Fransman die de Tour won, 34 jaar geleden, stelde dat Alaphilippe uit het zelfde hout is gesneden als hij.

Alaphilippe tijdens de vierde etappe. Beeld BELGA

De chauvinistische Fransen hunkeren naar nieuw wielersucces. Maar een nieuwe Hinault? Begin er niet over tegen Alaphilippe. ‘Geen idee of dat ooit gaat lukken’, zegt hij dan vermoeid. ‘Dat komt allemaal veel te vroeg. Ik heb geen zin om eraan te denken.’

Stiekem heeft hij deze Tour zijn zinnen gezet op de ritten acht en negen, in de Auvergne, zijn thuisregio. Maar het eerste doel is het behouden van zijn gele trui. Woensdag is een heuveletappe, donderdag volgt de rit met finish op La Planche des Belles Ville, een zeven kilometer lange beklimming met een gemiddeld stijgingspercentage van 8,7 procent, met op het einde nog een onverharde sectie.

Gaat hij dan opnieuw toeslaan? De Franse publiekslieveling glimlachte beleefd, maar schudde zijn hoofd. ‘Ik vrees dat die beklimming te zwaar is voor mij.’

Tour de France 2019

We hebben alle informatie over de 106de Ronde van Frankrijk voor u op een rij gezet. Voor als u goed voorbereid de touretappes wilt volgen, of gewoon benieuwd bent hoe de Tour dit jaar precies verreden wordt.

Voor het eerst in dertig jaar fietste een Nederlander zich zaterdag in het geel. Alsof dat nog niet genoeg was, won Jumbo-Visma zondag ook nog de ploegentijdrit. We belden met Rob Gollin om terug te blikken op een succesvolle start van de Tour en natuurlijk vooruit te kijken. 

Mike Teunissen is de achttiende Nederlander in de gele trui. Drie van zijn voorgangers vertellen over het korte succes waar ze al lang van nagenieten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden