Gele-truidrager Boardman moet na val opgeven

De wegen zijn breed in Ierland, het Tourpeloton werd maar zelden door kleine dorpjes geleid en op de aankomstwegen viel weinig of niets aan te merken....

Van onze verslaggever

Marcel van Lieshout

CORK

Erik Dekker, gisteren uitvaller als gevolg van een zondagse valpartij, vindt kritiek op de Tour-organisatie maar onzin. Hij draait de zaken graag om: 'De camera's staan er nu op en dan lijkt het allemaal heel erg. De mensen zouden eens moeten weten hoe vaak er niet wordt gevallen. Hoe vaak ik het rubber van de remblokjes ruik en het dan toch nog goed gaat.'

Niet goed ging het gistermiddag voor gele-trui-drager Chris Boardman, de Engelsman die er zo op gehoopt had als klassementsleider de oversteek naar het vasteland te maken. Een vreselijke smak, in de aanloop tot de laatste tussensprint, beroofde de GAN-kopman van die hoop. Zomaar, in een strak lint van renners, schoof de man in het geel hard onderuit en belandde met zijn hoofd tegen een paaltje.

Boardman beëindigde de Tour per ambulance, de gele trui werd enige uren later per vliegtuig van Cork naar het Bretonse Roscoff gevlogen, veilig opgeborgen in de bagage van Erik Zabel. Uitgerekend de man die in die laatste, voor Boardman fatale, tussensprint voldoende secondes won om zich de virtuele drager van de gele trui te mogen noemen.

Feitelijke klassementsleider werd Zabel pas later, op Carrigrohane Road, waar de sprinters wederom tegen een stevige wind moesten opboksen. Zabel kwam er in die sprint niet aan te pas, voor de tweede achtereenvolgende maal konden de Mapei's juichen. Waar zondag de Belg Tom Steels zich de sterkste toonde, was ditmaal zijn Tjechische ploegmaat Jan Svorada de rapste van het stel.

'Weer een kansje gemist', treurde Jeroen Blijlevens, Nederlands' snelste finisher. Zijn TVM-ploeggenoten, Knaven en vooral de keihard doordenderende Rus Ivanov, hadden in de laatste anderhalve kilometer voorbeeldig gewerkt, maar de kroon op dat werk bleef uit.

In de Tour van vorig jaar was het vooral Telekom (Zabel) dat handig profiteerde van het sleurwerk van TVM'ers in de eerste Tourweek. In de editie van 1998 is het beeld gedraaid: Telekom sleurt om in de slotfase voorbij te worden gestoken door de andere ploegen met sprinters. De grootste winnaar van dit spel heet vooralsnog Mapei.

De enerverende slotfase in Cork volgde op een aanvankelijk kabbelende etappe die pas ontplofte door een aantal valpartijen. In de aanloop tot finishplaats Cork passeerde het peloton bij herhaling dreigend zwarte verkeersborden met het opschrift: 'Accident: black spot'. Dat niet alleen automobilisten, maar ook wielrenners ongelukken kunnen veroorzaken is nu ook in Ierland bekend.

Een onvoorzichtigheid van een toeschouwer, zeventig kilometer voor de finish, leidde tot een eerste massale valpartij waarbij de materiële en menselijke schade uiteindelijk meeviel. Boardman en Bruyneel waren de volgenden die tegen het asfalt smakten.

Met nog minder dan tien kilometer te gaan was het voor de derde keer raak. Laverend langs op de weg staande toeschouwers (langs een deel van de brede weg waren geen hekken geplaatst) ging het lang goed tot een Saeco-renner plotseling omkukelde. Dat leverde het beeld op van een soort implosie binnen het peloton.

Een Tourveteraan als Hennie Kuiper kon van al dat gestuiter warm noch koud worden. 'Het is toch logisch? Het is de stress van de Tour. Iedereen wil in die eerste week van voren zitten. Iedereen moet voor de UCI-puntjes rijden. Er wordt tegenwoordig zelfs voluit gesprint voor de elfde en twaalfde plaats.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.