Gehard in de rol van kopman

Op de eerste dag van het millennium werd Tristan Hoffman dertig jaar. De meeste sportmensen hebben op die leeftijd hun hoogtepunt wel gehad, maar wielrenners kunnen als dertiger nog mooie dingen beleven....

ALS TRISTAN HOFFMAN afscheid neemt van zijn bezoek, lispelt zijn ploeggenoot Michael Steen Nielsen zachtjes: 'Hoffman kopman.' De kopman zelve barst in lachen uit en zegt: 'Dat zijn de enige Nederlandse woorden die hij kent.'

Hotel Prado, in het Belgische Melle, wemelt dinsdagavond van ijsberende Denen die het begrip mobiele telefoon in praktijk brengen. De gesprekken met het thuisfront gaan maar over één ding: hun wielerploeg en dat de toekomst daarvan op het spel staat.

De volgende dag, voor de start van Gent-Wevelgem, blijkt de storm overgewaaid. 'Ik heb nog werk', brult Hoffman bij aankomst in het Citadelpark. Weer die schaterlach.

'Maar het is wel kiele kiele geweest', moet hij even later bekennen. Co-sponsor Jack & Jones dreigde af te haken nadat ploeglid Nicolay Bo Larsen zondag een startverbod had gekregen voor de Ronde van Vlaanderen. Weliswaar ging het slechts om een gezondheidscontrole, maar een verband met het stimulerende middel EPO is gauw gelegd, zeker in Denemarken. Ontslag dreigde voor Larsen, opheffing voor de ploeg.

'Belachelijk', had Hoffman dinsdagavond al vastgesteld. Waren het niet de renners zelf die vier jaar hebben aangedrongen op gezondheidscontroles? Ze hoopten aldus een dam op te werpen tegen EPO-gebruik en zodoende het wielrennen weer geloofwaardig te maken.

Hoffman: 'Maar het is tien keer erger geworden. In feite keert die maatregel zich nu tegen ons. Renners kunnen hiermee ontslagen worden, opeens staat het voortbestaan van een ploeg op het spel. Dat is toch nooit de bedoeling geweest van die controles.'

Als beroepsgroep blijken de professionele wielrenners evenwel niet in staat daartegen een vuist te maken. 'Het is heel moeilijk om met zijn allen een blok te vormen. Iedereen heeft zijn eigen gedachten, iedereen is bang voor zijn eigen hachje. Ploegen roepen dat ze er niets mee te maken hebben en dat renners betaald worden om te fietsen. Wat moet je dan doen? Afstappen? Dan krijg je meteen ontslag.'

Nadat Tristan Hoffman dinsdag hoorde over de dreigende opheffing van de ploeg, heeft hij nog wel wat gesputterd over contractuele verplichtingen. 'Maar zo simpel lag het kennelijk niet.' De geldschieter had laten vastleggen dat een vermoeden van doping al een voortijdig einde van een verbintenis kon betekenen.

Gelukkig voor Bo Larsen (en al zijn collega's) was zijn hematocrietwaarde bij vorige èn volgende controles minder dan 50 procent. Dat was voor de sponsors reden om de activiteiten voort te zetten en daarom is Tristan Hoffman gewoon weer kopman voor Gent-Wevelgem en ook voor de morgen te verrijden klassieker Parijs-Roubaix. Z'n prestaties zijn er natuurlijk naar, maar toch is het nog steeds een beetje wennen. Hoffman kopman.

Acht seizoenen lang was hij niet meer dan een gewaardeerde knecht van een kopman, meestal Jeroen Blijlevens, en nu deelt Tristan Hoffman in de voorjaarskoersen zelf de lakens uit. Zo heeft hij in de eerste 150 kilometer altijd 'een mannetje' bij zich. 'Voor mij is het ook allemaal nieuw. Ik heb het ook nooit gewild omdat ik er voor mijn gevoel niet aan toe was.' Pas nu als dertigjarige kan hij de druk van een koers aan.

Acht seizoenen lang ook reed Tristan Hoffman voor één en dezelfde ploeg. 'Zekerheid, daar ging ik altijd voor. Maar ik heb het ook altijd naar mijn zin gehad, hoor. Leuke jongens om mee te rijden en de meesten woonden nog in de buurt ook. Het was kortom prettig werken. TVM en Hoffman, dat was toch een soort eenheid.'

Ex-ploeggenoot Jesper Skibby hengelde al in 1998 naar de diensten van Hoffman. Maar de zekerheid won het toen nog van het avontuur. Skibby bleef echter aandringen. Zijn Deense ploeg wilde hogerop en Hoffman was de aangewezen man om daarbij te helpen. 'Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt.'

De waarheid gebiedt te zeggen dat TVM's Cees Priem ook een hand had in die rigoureuze beslissing. 'Ik had Cees gezegd wat ik wilde verdienen. Hij moest overleggen en dat duurde maar en dat duurde maar. Op een gegeven moment heb ik gezegd: Cees, ik moet het nu echt weten, anders ga ik naar een andere ploeg. Maar hij kon nog steeds geen uitsluitsel geven. Ja, toen was het echt voorbij.

'Cees zal het niet toegeven, maar hij zal hebben gedacht dat ik blufte. Maar op een gegeven moment houdt het op, maar goed ook. Ik zou toch spijt hebben gehad als ik m'n hele leven lang bij één ploeg zou hebben gezeten.'

Achteraf gezien had hij die stap eerder moeten zetten, maar dat soort dingen zijn altijd achteraf gezien. 'Bovendien had ik het laatste jaar bij TVM niet willen missen. Toen heb ik toch ook een goed seizoen gedraaid. Maar als je in een nieuwe ploeg zit, wil je je graag bewijzen tegenover de mensen die je zo graag wilden hebben. En ze waarderen het ook. Ik kreeg al complimentjes na mijn zevende plaats in Omloop Het Volk.'

Juist aan die complimentjes ontbrak het nog wel eens bij TVM. 'Als ik vijftig kilometer voor Jeroen op kop had gereden, was dat de normaalste zaak van de wereld. En toen Peter van Petegem de Ronde van Vlaanderen won, werd er met geen woord gerept over mijn achtste plaats. Ze wisten het niet eens. Ik snap best dat alle aandacht op zo'n moment naar Peter gaat, maar als ploegleider moet je ook zien wat de andere jongens doen.

'Ik hoef heus niet altijd schouderklopjes te hebben, maar het is ook niet meer zoals vroeger dat je altijd op je kloten moet krijgen. Als iemand iets goed doet, mag het best gezegd worden. Cees is een man van de oude stempel, maar het was niet alleen Cees, hoor. Anderen in de ploegleiding namen zijn streken over.

'Maar goed, ik wil nu niet alles gaan afzeiken. Ik heb ook veel plezier gehad met Cees en ik heb ook veel bij hem gewonnen. Laten we zeggen dat het was gewoon tijd om eens wat anders te doen.'

Van Tristan Hoffman werd altijd gezegd dat hij de ambitie mist om het uiterste uit zijn talenten te halen. Een nederlaag was snel gerelativeerd. Hij geeft het schoorvoetend toe. 'Niet dat ik gemakzuchtig was, maar ik kon me snel over een teleurstelling heen zetten. Als ik nu iets stoms doe, heb ik er langer moeite mee. Ik ben wat harder geworden voor mezelf, maar ook voor de rest van de ploeg.'

Het vorig jaar verworven ouderschap zal daaraan niet vreemd zijn. 'Niet dat ik bij elke ontsnapping aan mijn dochter denk. Maar je voelt onbewust toch de verantwoordelijkheid. Ik ben me er meer bewust van dat wielrennen werk is.'

De serieuze taakopvatting en het kopmanschap hebben al tot een trits mooie klasseringen geleid: zevende in Omloop Het Volk, zesde in Kuurne-Brussel-Kuurne, vijfde in de Ronde van Vlaanderen en eerste in Dwars door Vlaanderen.

Vier jaar geleden won hij die koers ook, maar deze zege maakte meer indruk. 'Vooral de manier waarop. Ik heb er veel complimenten voor gehad, ook van andere renners. Hoe ik erop kwam om daar te demarreren. Eigenlijk was het te laat voor een ontsnapping en te vroeg voor de sprint. Ik heb gewoon de gok genomen. Er werd voluit gesprint en toch kwamen ze geen meter dichterbij. Heerlijk gevoel was dat.'

Ook in Gent-Wevelgem is hij met de besten mee. Ditmaal is de vierde plaats zijn loon. 'Ik ging voor de eerste plaats, maar hier kan ik alleen maar tevreden mee zijn.' Tristan Hoffman is nu eenmaal kopman van een ploeg die in de finale in principe geen rol speelt. Daarom moet alles wel precies in elkaar vallen, wil hij met zijn sprintkwaliteiten om de eerste plaats kunnen strijden. 'Ik heb geen ploeg die nog iets kan rechtzetten.'

Zo zal het morgen ook in Parijs-Roubaix moeten gaan, wil hij een kans maken. Vorig jaar beleefde Hoffman zijn grootste teleurstelling toen hij op een cruciaal moment lek reed. 'Ik zag ze verdorie zo naar de finish rijden.'

Tristan Hoffman begint altijd graag aan de kasseienklassieker, maar is ook altijd weer blij als-ie achter de rug is. 'Een grandioze koers, maar zo'n bos van Wallers moet je niet te vaak meemaken.'

Insiders beweren dat Parijs-Roubaix hem op het lijf is geschreven omdat hij zo handig met de fiets kan manoeuvreren. Zelf acht Tristan Hoffman zich even kansrijk in de Ronde van Vlaanderen. 'Maar ik hoop dat ze gelijk krijgen.' (Weer die schaterlach)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden